Father Goose (1964)

Cary Grant is weer meesterlijk in deze film. Het is af en toe net een klein kind.

Lekkere cynische oneliners schieten je voorbij. Heb me goed vermaakt tijdens deze film. Helaas is de onvermijdelijke romantiek weer aanwezig, ze trouwen met elkaar terwijl ze elkaar krap 2 weken kennen.

Maar ja daar kijk ik dan maar overheen. 4.0*

Jaren geleden eens gezien. Tot mijn verbazing vond ik deze film nog leuk ook; ik heb me zeker vermaakt. Eigenlijk een tijdloze film, want je kunt deze film net zo goed gaan kijken als één van de vele komisch romatische vehikelen van deze tijd. En inderdaad, Cary Grant is hier meesterlijk en draagt de film.

Weer een erg vermakelijke film met Cary Grant. Zo geweldig die oneliners van hem! Vond de kinderen ook best grappig en het verhaal op zich was ook goed te doen.

3.5*

Erg leuke en sympathieke film met een uitstekende rol van Grant en ook Caron doet het prima. De aankleding is mooi, acteurs doen goed hun best en het verhaaltje komt leuk naar voren. 4,0.

Cary Grant mag hier dan een paar extra kilotjes met zich meedragen, hij zet wel een amusante personage neer met de nodige cynische humor. Dit is vooral van toepassing op het eerste stuk als hij alleen is op het eiland. Als Leslie Caron er na een half uurtje bijkomt met de zeven meisjes, zakt de film aardig wat in.
Er is veel meer "familiefilmhumor" terwijl Leslie Caron (een toch al beperkte actrice) totaal verloren overkomt en zich probeert te compenseren door overdreven te gaan acteren. Ook mis ik de chemie tussen beiden gedurende de gehele film (de trouwerij op het eind, dat toch al redelijk plots op komt zetten, komt dan ook totaal ongeloofwaardig over).

Uiteindelijk heeft Father Goose, hoewel op meerdere vlakken verouderd (overduidelijke studio-opnamen, gebruik schaalmodellen, …), toch een vlot en aangenaam sfeertje. En hierdoor blijft het altijd wel boeien (het heeft zelfs de kleine stukjes oorlogsactie niet nodig).

Fragment (YouTube)

De voorlaatste film uit Cary Grant’s rijke carrière is een onderhoudende avonturenkomedie met een forse scheut romantiek. Wat dit laatste betreft lijken de meeste komedies met Grant wel erg veel op elkaar. De verrassing is deze keer zijn interactie met de kinderen. Ook de chemie met Leslie Caron draagt bij aan het geheel, in weerwil van het aanzienlijke leeftijdsverschil (Grant was ten tijde van deze film bijna 2x zo oud als zijn tegenspeelster). Dat kan ook komen omdat ik altijd al een zwak heb gehad voor deze Franse actrice, die ik ken van een aantal erg vermakelijke films (Lili (!!), Gigi, Fanny en An American in Paris).

Aardige film waarin een dronken zeeman wordt gerekruteerd door de marine om de uitkijk te houden op een onbewoond eiland. De opzet van Cary Grant alleen op een eiland met acht vrouwen samen is uiteraard vermakelijk. En in dit opzet is de film dan ook geslaagd. Wel is de humor wat aan de flauwe kant en het had allemaal wat korter gemogen.

een erg vermakelijk film, met Cary Grant in een van zijn laatste rollen.

Father Goose had toen ook de oscar gewonnen voor beste screenplay, en dat in de jaar dat de films Mary Poppins en My Fair Lady voor bijna alle oscars toen waren genomineerd. Dus best een prestatie!

In het begin van de film, dat moet afspelen op15 februari 1942 tijdens de tweede wereldoorlog, zit Cary Grant in een zeilboot met de naam 'Vrolijkheid', en iets later vertelt hij Trevor Howard dat hij de boot van 'the Dutchman van der Hoven' had gekocht