Born to Kill (1947)

Inmiddels uit in R-1. Review zsm.

Deze film is naar het boek "Diedlier than the Male", wat ook staat op sommige filmposters.

Binnenkort op de BBC2.

Met de charismatische Claire Trevor (KEY LARGO, MURDER MY SWEET, STACHECOACH).

Leuk, neem hem zeker op.

Ook met Lawrence Tierney (Joe Cabot in Reservoir Dogs)

Een noir die de grenzen van de Hays-code op lijkt te zoeken. Claire Trevor steelt de show met een uitstekende en ook wel gewaagde rol. Ook altijd weer leuk om Elisha Cook Jr. te zien langskomen in een voor hem karakteristieke bijrol. Het verhaaltje is helaas niet bijzonder genoeg (en ook niet helemaal lekker uitgewerkt) om een topscore toe te kennen aan Born to Kill.

3,5*

Een zeer aardige film-noir. De film bevat overtuigend acteerwerk en toch wel mooi camerawerk. Helaas zijn een aantal karakters wat ongeloofwaardig, en hoewel het verhaal relatief simpel is in opzet, bevat de film een aantal plotholes en eigenaardigheden.

Het verhaal de liefde (en haat) tussen twee cynische egoïstische mensen. Hun beide partners waren een stuk sympathieker. Ook bekend onder de titel "Deadlier Than the Male". Een vrouw, die alleen op geld belust is, is verliefd op haar schoonbroer, die dezelfde voorkeur(en) heeft. Hij is bovendien erg jaloers... Vertolkingen en regie zijn degelijk. Een uitzonderingetje voor de karikaturale rol van de oude, drankverslaafde vrouw.

In de kern een troosteloze, duistere, melodramatische, maar ook onevenwichtige film noir over onderbuikgevoelens, waarin een vrouw in tweestrijd was over twee mannen en hebzucht een belangrijke drijfveer was.. Een deel van de cast deed aan overacting.

Per ongeluk voor de tweede keer gezien. Lawrence Tierney haalt de hele film naar beneden, wat een hark zeg. Deze noir moet het compleet van de leuke bijrollen hebben, Mickey Rooney is leuk, de Glamourgirl en zelfs de private eye weet er nog wat van te maken. Lawrence Tierney walst er als een zombie doorheen.

Redelijke film over een net gescheiden vrouw die twee lijken aantreft en besluit dit niet te melden. Een wat dik aangezette film noir die desondanks of juist dankzij dat toch wel vermakelijk is. De personages staan te veel in dienst van het plot en komen daardoor ongeloofwaardig over. Lawrence Tierney is vanwege zijn uitstraling goed gecast als de bad guy.

Er zijn er weinig uit deze periode die zo overtuigend een psychopaat kunnen neerzetten als Lawrence Tierney, vermoedelijk omdat de mens Tierney zelf ook geen al te stabiele figuur was en hij op een set dan eens goed kon los gaan. Je ziet het niet vaak in de jaren '40, een moordenaar die moordt omdat iemand hem verkeerd heeft bekeken en niet veel meer dan dat. Enige ietwat rare aan de film is dat zijn personage op geen enkele manier probeert te verbergen hoe hij in elkaar zit en dat de dames zich toch aan zijn voeten blijven gooien, waarvoor ze uiteraard dan wel een bijhorende prijs moeten betalen. Slezak als nogal atypische detective kon ik ook wel pruimen. Tweede helft van de film zakt het verhaal helaas wel wat in, vooral het eerder vermelde ongeloofwaardige gedrag van de dames.

Tierney heeft idd wel de lompste rol die ik tot nu toe gezien heb in een noir. Zwaar overdreven.

Vrouwen spelen een belangrijke rol in deze behoorlijke film noir en, naast die detective die aanvoert dat hij een integere man is maar openstaat voor elke interessant aanbod, is er ook plaats voor drang naar bezit, jaloersheid, al dan niet gemeende liefde en natuurlijk de tot moord bereidwilligheid om zijn zin te krijgen.

Een degelijk scenario en goed acteerwerk.

Lawrence Tierrney bezit voldoende "carrure" maar lijkt mij toch niet bepaald het type waar vrouwen op slag op verliefd worden. Tenzij Amerikaanse vrouwen destijds geen kwaad zagen in die boze blikken.

Schitterend. Regisseur Wise speelt hier sluw met de conventies van Film noir. Omkering van de rollen. Trevor is in feite het hoofdpersonage dat moet kiezen tussen goed (haar verloofde) en kwaad (Tierney). Lawrence Tierney is de homme fatal deze keer terwijl Trevor als onschuldige haar noodlot tegemoet gaat. Begint dan ook vrij feministisch waarin mannen slechts vertier zijn voor de vrouwen. Schitterende nevenpersonages zoals' glamour girl' Ester Howard (de scene waarin ze in de duinen wordt belaagd door Tierrney is magnifiek - ijskoud gebracht zonder score) en lepe de privé detective Walter Slezak (die altijd openstaat voor een beter aanbod). Iedereen is corrupt, manipulatief, hebzuchtig, ambitieus. Enkel de verloofde van Trevor en de zus zijn goed - lees naïef. Locaties Reno en San Francisco accentueren serie B maar is gemaakt met kundigheid van A pictures nl goed scenario met spits dialogen die meestal in een Wilder film te horen vallen. Born to kill eindigt dan ook in gepast film noir format nl Trevor wordt gans de film heen en weer geslingerd om het goede te doen terwijl het ze door het kwade wordt aangetrokken maar pas wanneer het goede (haar verloofde) haar verlaat, is het definitief het kwade geschied met een shoot out die een visueel pareltje is in alle eenvoud.

Vroeg in de film zit zo'n flitsje waar je de betere regisseurs uit klassiek Hollywood kunt onderscheiden van de mindere goden. Volgens de Hays code moest je voorzichtig zijn close ups van lijken niet zo gepast. Dus hoe benadruk je dan dat er drama aan de hand is: Door een zielig hondje eenzaam bij het lijk te filmen.

Born to KIll is een film waarbij een vrouw (die in een ander script een volle femme fatale was geweest) zo aangetrokken wordt door de psychopaat Tierney dat ze er zelf aan ten onder dreigt te gaan. Tierney is dik aangezet kwaadaardig maar wel lekker, Maar de twee hoogtepunten zijn voor mij de manipulatieve rol van Trevor en een favorietje van mij: De heerlijke Esther Howard heeft een prachtige bijrol als de theatrale hospita van haar die wil dat de moord op Laury Palmer (de naam.... Lynch hield van klassiek Hollywood).

Niet de eerste noir van Wise die ik in dit topic zie en ook hier is zijn regie van grote meerwaarde. De dialogen in dit script maken het heel makkelijk om over toevalligheidjes heen te stappen. Bijzonder lekker.