Choses Secrètes (2002)

Aardig filmje. Leuk verhaaltje, goed geacteerd. Schattige meisjes.

Dit plot klinkt als een softe versie van Baise-Moi?

Is wel degelijk een soft versie van "baisse-moi". Vind het een doorgaans verfrissend filmpje...

Twee begeerlijke vrouwen verworden tot zielsgenoten als ze beiden uit de nachtclub waar ze werkzaam zijn ontslagen worden. Ze sluiten een soort van pact en beklimmen, door via hun fysieke aantrekkingskracht en mentale weerbaarheid de machtige mannen het hof maken, samen speelsgewijs de maatschappelijke ladder binnen het bedrijf waar ze beiden als assistentes beginnen. Totdat ze bijna bovenaan die ladder een aantrekkelijke en machtige jonge man tegen komen die het gevaarlijke manipulatieve ‘spelletje’ dat de twee vrouwen spelen beter speelt dan zijzelf. De film is voor mij een combinatie van Baise Moi en The Dreamers, die mij verder door de vaak terugkerende kleur rood aan Twin Peaks, vanwege de vogel aan de Hawk is Dying, dankzij de op het oog onaantastbaarheid aan Scarface en geholpen door de muziek aan de Champions League doet denken. Als een zwoele golf slingert de film je heen en weer over de ijzingwekkende oceaan om je uiteindelijk tamelijk verbijsterd tegen het zandstrand te gooien. Ik weet voor mezelf achteraf alleen nog niet zo goed of de val nou hard en het zand zacht of het zand hard en de val zacht was. Het was in ieder geval een plezante trip!

"Enerzijds een kunstzinnig produkt en anderzijds een wat plat en ordinair geheel, waarin de langdradigheid halverwege toeslaat", las ik. Daar kan ik het wel mee eens zijn. Dit verhaal over seks en macht is niet bijster origineel maar heeft wel voldoende potentie en accentueert de natuur van de mens. De film heeft daarnaast een sappig soapgehalte, ondanks de expliciete seksscènes.

Dit is natuurlijk een fim met een thema dat het zeker niet slecht doet bij de mannen. Het gaat over 2 "femme fatales" die na slechte ervaringen met mannen ze is een lesje willen leren. Een interessant geven, er zit veel erotiek in en de psychologische spelletjes worden leuk gespeeld. Toegegeven, niet alles komt even goed uit de verf, maar vermakelijk blijft het zeker.

Natuurlijk loopt alles ook niet zoals het hoort voor de vrouwen, waardoor de film in leven blijft.

De muziek is zoals Pruim zegt erg herkenbaar, moest zelfs ook aan de Champions League denken.

Wat overigens ook werkt in de film zijn de vrouwen, Seyvecou is mooi, duivels en onschuldig tegelijk. Revel ziet er minder onschuldig uit en zo gedraagt ze zich ook.

Prima filmpje!

3,5*

Film is de eerste anderhalf uur erg goed, maar daarna wordt er toch even een blik bombastische, pretentieuze onzin op je afgevuurd. Eerste keer dat ik zo iets gezien heb.

Vergelijking met Eyes Wide Shut is met die orgie op het einde snel gelegd. Wat betreft smaak komt deze film niet in de buurt van Kubrick

3, 5 (vooral voor de eerste anderhalf uur).

Ik had liever gehad dat de regisseur een iets serieuzere film had gemaakt, zo enorm over the top en ongeloofwaardig dat het eerder aandoet als een omlijsting om soft porno te laten zien.

En dat is best jammer want ik vond het toch wel een interessant thema wat er visueel goed uitzag met mooie muziek erbij.

Dat moraliserende einde was ook erg jammer.

Deze film is beslist beter dan het gemiddelde product (wat 2.5 sterren zou krijgen). Het is geen soft-porno. Bereid je voor op het lome tempo.

Een interessant concept waarvan het feministische aspect me voor de verrandering eens niet constant irriteerde, eigenlijk alles wat een Baise-Moi niet was, maar daardoor nog steeds geen goede film. Daarvoor stond het narratieve een goede uitwerking toch flink in de weg, eenmaal voorbij de tweede helft ontspoort het dan ook volledig om te ontaarden in veel onlogisch (de orgy? het einde? ) en pretentieus (die Christophe ) gebeuren. Doodsaaie meuk en dat is zonde want het begon zo goed/veelbelovend en op het acteerwerk valt verder ook niet veel aan te merken. Nja (2*) kan nog wel!

Van regisseur Brisseau is bekend dat hij niet terugdeinst voor expliciete beelden. Dat is niet anders in deze licht erotische film, waarin twee gewiekste vrouwen een strategie ontwerpen om met gebruikmaking van hun fraaie lichamen én verleidingskunsten zich een weg naar de top proberen te banen. Op zich is het verhaal niet opmerkelijk, maar de schoonheid en het raffinement van de hoofdpersonages weten de aandacht van de kijker heel goed vast te houden. Dat geldt in het bijzonder voor de buitengewoon mooie Sabrina Seyvecou.

Matige film waarin twee nieuwe vriendinnen besluiten hun seksualiteit te gebruiken om meer te bereiken in het leven. Een mooie, sensuele opening en ook de verdere eerste helft waarin de machtsspelletjes worden gespeeld is redelijk boeiend. Echter als het plot op een gegeven moment de overhand neemt in deze erotisch getinte film, wordt het gelijk wat minder. Afgezien van de hoofdrolspeelster valt het acteerwerk wat tegen.

Mja soort 50 Shades of Grey...Seksualiteit met name in het eerste deel van de film mooi in beeld gebracht, vanaf de helft gaat de film als een nachtkaars uit met een tenenkrommende zoon van rijke zakenman als treurig dieptepunt.

Deze film is net zo min een psychologische thriller als De Bruit et De Fureur een sociaal drama is.. Of L'Ange Noir een volbloed whodunnit. Waarmee ik bedoel: Brisseau heeft meestal de gewoonte om genres op een ondoorgrondelijke manier met elkaar te vermengen. Choses Secrètes vangt aan als een soort sleazy, softporno versie van Reinette & Mirabelle en andere films van Rohmer (met twee protagonistes als elkaars tegenpolen), maar in tegenstelling tot de zorgeloze wereld van laatstgenoemde, leven de twee hoofdpersonages hier in kommer en kwel. Piepkleine appartementjes en lange metroritten zijn nu eenmaal de realiteit voor jonge laagopgeleide mensen in Parijs. Al gauw verandert de film in een wrange, erotische variant op de screwball komedie waar we zien hoe de twee heldinnen zich door manipulatie proberen op te werken in een niet nader genoemd bedrijf. Alles ontaardt dan weer in een kitscherig 50's melodrama à la Hitchcock / Nicholas Ray, met de toevoeging van een fijne orgie wel te verstaan. Zelfs het voorgaande erkent de richesse van deze film niet, aangezien het geheel nog eens overgoten is met alle thema's die Brisseau het nauwst aan het hart liggen: spiritualiteit, destructieve relaties en klassenstrijd.