Bilitis (1977)

Wat in het jaar 1977 een enorm sukses was in de bioscoop, begrijp ik niet dat op deze film maar 15 stemmen zijn gebracht. Het prachtige camera werk, fotografie, en niet te vergeten de muziek is een aanrader of beter gezegd een kunst van David Hamilton. Vroeger was deze film te krijgen op video, maar op DVD is hij nog niet te krijgen, of alleen in Frankrijk zoals ik Laura les ombres des lete heb besteld via Ebay.

Toegegeven, dertig jaar geleden had ik ook een poster van David Hamilton in mijn slaapkamer hangen. Wat de film betreft: ik vind de muziek ook heel mooi, maar de prent is ronduit teleurstellend. Er is helemaal geen verhaal te bespeuren, het slaat gewoon nergens op. Mooie plaatjes maar anderhalf uur sfeerloze leegte en verveling.
Geef mij maar een "meer geklede" versie van romantiek zoals Peter Weir's "Picnic at Hanging Rock", daar zijn de muziek en de beelden ook heel mooi maar heb je tenminste een mysterieuze, meeslepende sfeerschepping.

Behalve de goede filmmuziek valt er weinig te beleven aan deze saaie benedengemiddelde film. Matig.

Tja die posters, die zag je toen veel, soft focus erotiek. Mooie tijden. Het was vooral die muziek die mensen naar de film trok. Een mooie poster is toch wat anders dan een goede film.

Mooie... nee, Lieve film. De schattigheid druipt er vanaf. De shots van Hamilton zijn heerlijk dromerig enzo ook de zoetsappige muziek. Niet voor iedereen en je moet er voor in de stemming zijn maar ik kreeg er een warm gevoel van.