Three Seasons (1999)

mooie film waarbij verschillende verhaallijnen elkaar raken, de film geeft goed de armoede weer in Vietnam en geeft aan hoe moeilijk het soms is om rond te komen, je ziet ook wat Vietnamese gebruiken, zoals het insmeren van de rug met het 'wondermiddel' (dat doen Vietnamezen wanneer ze ziek zijn of ergens pijn hebben)

het verhaal draait om deze verhaallijnen:

- 1 Amerikaan die zijn dochter zoekt

- 1 jongen die zijn kist met verkoopwaren kwijt is

- 1 vrouw die lotussen verkoopt

- 1 fietstaxi chauffeur die verliefd wordt op een hoertje

3.5*

Slechte film.

De opnames zijn van gemiddelde kwaliteit (let op hoe scheef de tempel bij de eerste keer dat 'ie in beeld komt, is opgenomen; de drijfveren van de vader die zijn dochter zoekt totaal niet uit de verf komen (het had voor tzelfde geld een hoertje kunnen zijn dat hij eerder had ontmoet...etc.

Het spel was gemiddeld maar -net als het verhaal- zonder enige diepgang.

Een 2

'Three Seasons' begint als een standaard arthouse-filmpje, waarin de karakters een soort ver-van-ons-aller-bed-show opvoeren. Doorheen de film komt daar echter verandering in: Tony Bui filmt vakkundig, zonder het esthetische van het Vietnamese landschap breed uit te smeren. Ook de muziek draagt bij aan datzelfde sobere, zelfs wat intieme sfeertje, dat echter af en toe ruw wordt onderbroken door de totaal overbodige verhaallijn van de jonge zwerver die zijn koopwaar verliest. Bij de lotussenvrouw gaat het tevens iets te traag vooruit, maar uiteindelijk kent de verhaallijn een eenvoudig, ontroerend einde - waarbij weederom Bui's subtiliteit van pas komt.
Het absolute hoogtepunt van de film is het samenvloeien van de 2 overige verhaallijnen: hun beider tragiek blijft afzonderlijk bestaan, maar hun samenzijn levert het nodige geluk op dat hun (of toch zeker haar) verleden dragelijk maakt.
Had Tony Bui het eerste uur wat interessanter gemaakt en het verhaal van het straatkind achterwege gelaten, dan stond hier een 3,5*. Nu houd ik het helaas op een schrale 2,75*.
Toch een regisseur om in de gaten te houden, die Tony Bui.

Een Vietnam film die nou eens niet over de oorlog gaat, maar een mooie en sympathieke observatie van een aantal mensen met hun eigen verhalen.

Heb deze film in Vietnam (HCMC) gezien. Dat maakt hem extra bijzonder. Mooi, lieflijk, ontroerend en kleurrijk.

4*

Mooie film met mooie shots, een goede regie en goede acteurs.

De film toont o.a. mooi het menselijk verlangen naar een beter iets en het verlangen om een leegte op te vullen. Althans, dat is wat ik er uit wist te vissen. Er zitten trouwens ook nog meer mooie en wijze 'boodschappen' in de film en dat maakt de film wel bijzonder.

Ik leefde erg mee met dat arme kind, de man met de fiets en dat mooie meisje van de bloemen.

Een dikke 3,5.

Hele aardige film, bijzonder omdat films uit de hedendaagse Socialistische Volksrepubliek Vietnam zeldzaam zijn. Het gaat bijna altijd over de oorlog van 40 jaar geleden en dat terwijl Vietnam anno nu toch een bijzonder interessant land is.

Three Seasons vind ik inhoudelijk niet supersterk, het is meer een doorkijkje in het leven van een aantal mensen en hun problemen in de metropool Ho Chi Minh City (of wel Saigon zoals het eigenlijk heet en zoals het ook nog vaak genoemd wordt, niet in de laatste plaats door de Vietnamezen zelf). Wel is het een lekkere, mooie sfeervolle prent geworden waaruit een grote liefde voor het land en de mensen spreekt.
De verschillende verhaallijntjes die uitgezet worden blijven wat oppervlakkig en dat is eigenlijk jammer want je blijft de hele film als kijker snakken naar meer. Het had er denk ik wel ingezeten, de verhaallijn van de cyclo berijder en het hoertje is het meest interessant maar ook hier had ik graag meer gewild van de personages. De ontmoeting tussen het bloemenmeisje en de cyclo berijder vind ik wel bijzonder sterk gedaan, het is een heel eenvoudige maar krachtige scene.

Het is een aardig sfeerbeeld geworden van een land wat ik als prachtig heb ervaren iig maar wat ook de wat scherpere kantjes van het bestaan niet kunstmatig ontwijkt en... Bovendien een bevestiging van mijn beeld dat de Vietnamese vrouwen en meisjes inderdaad beeldschoon zijn. Vooral het traditionele gewaad wat de vrouw op het laatst draagt (Áo dài) vind ik erg mooi. Super vrouwelijk maar toch heel beschaafd.

3.5* en wie weet eigenlijk wat nu het 3e seizoen uit de titel is?

Paradox

Three seasons omvat het volgende onderwerp: De levens van verschillende mensen in een maatschappij die steeds meer verwesterd raakt. Het knappe aan deze film is toch wel het feit dat ze het simpele leven niet in overdaad aan dramatiek hebben aangevoerd, maar in een uiterst realistische setting.

Het leven verliest haar puurheid door deze verandering, alleen de authentieke inwoners kunnen deze puurheid nog ervaren omdat ze daar nog toe reiken. (Denk aan de plastic bloemen versus de echte bloemen).

De scene aan de grote eettafel vind ik zelf het sterkst. De manier waarop 'vader' in zijn fantasiewereldje geconfronteerd wordt met de werkelijkheid vond ik erg sterk.

De beelden van het tempeltje temidden van de lotusbloemen was ook echt genieten.

Verdiende 4* voor Three Seasons, het mist misschien een verdieping in de personages maar de andere aspecten van deze film werken dat naar de achtergrond.

Deze film is in mijn ogen een ode aan Ho Chi Min-stad (het voormalige Saigon) en zijn inwoners op de drempel van het millennium. De personages staan min of meer symbool voor het oude (de ouderwetse lotusplukster), dan wel het nieuwe Vietnam (het assertieve straatschoffie) en de transitie tussen de beide tijdsgewrichten (de taxifietser, prostituee). De fraaie cinematografie wordt begeleid door een mooie soundtrack met een opmerkelijke theme-song. Een mooie, rustige film.