Comanche Station (1960)

Op 4 nov. 2008 in de Budd Boetticher Box Set.

Naar mijn mening is dit een van de beste westerns ooit.
Ik had er nog een hoger punt aan toegekend als Boetticher echte indianen gecast zou hebben.
De indianen in 'Comanche Station' zien er niet uit.

Voorlopig zo'n 20 minuten van deze (breedbeeld) Western gezien en het ziet er veel belovend uit met prima camera werk.

Inderdaad, de indianen lijken eerder op Mohicanen dan Comanches; waarom Boetticher dat gedaan heeft, is mij niet duidelijk.

Aan wat foto's te zien is het de haardracht van de Iroquois (een volk onder meer bestaand uit de Mohawk)), dus meer noord-oostelijk gelegen. Comanches kenden deze haardracht hoogstwaarschijnlijk niet eens.
Maar ze zagen er wel stoer uit en dat zal wel de reden zijn geweest. De westerns vroeger staan nu niet bepaald bekend om hun historisch correcte waarde.

Scott vond het na deze film welletjes, en ging met pensioen.
Hij was een van de rijkste acteurs in Hollywood(door de juiste investeringen plus een rijke echtgenote!) dus voor het geld hoefde het ook niet meer
Een uitstekende film om mee te eindigen, want het is een van zijn beste films ooit.
Maar Sam Peckinpah wist hem enkele jaren later nog één keer te strikken voor een film, 'Ride the high country', en daarin had hij weer en goede rol, nast die andere western legende Joel McCrea.
Mooie afsluiting van een rijke filmcarrière.
Veel kijkplezier met die Boetticher dvd box Dogie

Dat geeft Clint Eastwood bij de extra's op de DVD ook aan: de heren in de Western waren bezweet en vuil, en de dame(s) hadden constant lipstick op, schone garderobe, e.d. Verder waren saloons toendertijd in Westerns vaak overbelicht, wat de vraag opreist, waar komt al dat licht binnen.

Bravere maar indiaan onvriendelijke western?

In de oude westerns kwamen de indianen er meestal bekaaid af. Die omslag kwam pas decennia later toen men in de V.S. de eigen historie wat meer genuanceerd kon bekijken.
De tegenwoordige westerns laten veelal een precies omgekeerd beeld zien van de westerns in de jaren '60 en daarvoor.
Nu is het in sommige westerns zelfs zo dat alle blanken slecht lijken en alle indianen prima kerels waren. Ook niet helemaal conform de realiteit. Maar de blanke Amerikanen zitten met een schuldgevoel en hebben wat goed te maken.

Dit is mijn fav Western uit de Budd Boetticher boxset. Met een zeer, zeer klein budget in paar dagen gemaakt:
- indianenkamp ziet er niet uit: een paar lappen stof tussen sprokkelhout op een klein rotsplateu (op Youtube zie je clips hoe dat er nu uitziet)
- evenals in Garden of Evil zien de indianen ('Comanches') er niet uit (impressie);
- Comanche Station zelf zit op slot, dus binnen kan niet gefilmd worden. (een prikbord met info hangt naast de deur, maar ook handig uitgebuit, wanneer de dodelijk gewonde eigenaar te paard wat later vijandige Comanches aankondigt)
- betrokkenen reizen van 'A naar B': domineert de filmduur en het gratis aanwezige landschap (Alabama Hills) is decor.
Dit laatste is, op Decision at Sundown na, meestal het geval bij Boetticher Westerns. Toch zijn ze ondanks erg klein budget vaak genietbaarder, dan dure zg. A-Westerns.
- toevallig' ligt eindbestemming (een ranch) net voor de stad; dus stad zie je niet, zelfs interieur ranch niet. Verhaal stopt bij de ingangspoort (Alabama Hills nog zichtbaar...).
- door beperkt budget zijn er ook maar weinig indianen, dus overlevingskans bij aan-vallen op klein groepje reizenden van A naar B door vijandig gebied is ook groter en rekt verhaal.

Boetticher is een echte paardenliefhebber, die komen dan ook veelvuldig in beeld, ook de wereld daaromheen. Zelfs voor een muilezel met een kogelwond is voldoende zendtijd ingeruimd. Daarnaast wordt (mede op zijn verzoek) bij vertrekt van A naar B de paarden van de dodelijk gewonde eigenaar meegenomen en dus niet onverzorgd achtergelaten.

'** Trailer
Misschien helpt deze link om het bedroevend laag aantal MM-stemmen op Comanche Station wat te verhogen...


Bij Comanche Station trouwens echter niets gemerkt van indiaan-onvriendelijke Western.
Indianen zijn trouwens ook niet altijd lieverdjes. Om religieuze redenen hadden ze toch vaak tig kilometers heilige grond, die ze niet met de kolonisten willen delen en er zelfs gruwelijk voor wilden moorden (scalperen o.a.) als je er maar 1 stap opzette.

Die Bud Boetticher boxset mag trouwens in geen elke Westercollectie ontbreken!
Ook de filmlokaties zijn prachtig: Lone Pine, Alabama Hills, Californië; zie hierover meer bij de extra's op de DVD Seven Men from Now (Budd Boetticher, niet in boxset). En/of ff googelen op Alabama Hills en Lone Pine Film Museum,

Budd Boetticher nummer vijf!

Die man kon toch goeie westerns maken. Zijn westerns waren ook écht westerns. Je hebt nog een hoop films in het genre die actie, avontuur of romantiek als tweede genre hebben. Budd Boetticher maakte vaak echt pure westerns, en die waren allemaal van zeer goed niveau.

Ook hier kan ik makkelijk een 3,5*. Grootste minpunt was inderdaad dat de Comanches er totaal niet als indianen uitzagen. Ook had ik graag een wat langere speelduur gezien, maar dat was deze keer dan volgens mij bijna niet mogelijk, door het lage budget. De locaties waren wel weer schitterend, zoals in eigenlijk al zijn films. Randolph Scott bewijst hier in zijn ene-laatste film opnieuwd dat het toch een erg sterke acteur was. Vooral goed op zijn plaats in westerns natuurlijk. Goed spel van de rest van de cast ook trouwens.

Weer een uitstékende western van een van de betere western regisseurs ooit. 3,5*

Prima film met prachtige landschappen, zelfs Scott was hier goed bezig.
Vooral het begin was mooi waarin een kwartier lang bijna niet gesproken wordt.
Dit is wel de beste film uit de Boetticher dvd box.

Zeer waardige afsluiter tussen de samenwerking Boetticher en Scott. En tevens ook de laatste Ranown film waarin Scott samenwerkte met Harry Joe Brown. Ik zocht om 12 uur nog een korte western en mijn oog viel op The Tall T. Hierna was ik nog steeds fit dus besloot ik deze er maar achteraan te gooien.

Boetticher weet met deze film een ijzersterke western neer te zetten die in het tijdsbestek van slechts 12 dagen is geschoten met een klein budget. Het feit dat de film met een CinemaScope lens is geschoten geeft de film een extra boost qua uiterlijk, waar eigenlijk nooit wat op aan te merken is bij een Boetticher western.

Met Boetticher ging het wat minder na het maken van deze film. Hij vertrok uit Hollywood om een documentaire over zijn vriend te maken Carlos Arruza. Die later dood ging tijdens een auto ongeluk. De productie van de film was een Fiasco en het leverde een flop op. Boetticher zijn huwelijk liep op de klippen en hij belande in de cel en een inrichting.

Terug naar deze film wat Boetticher zijn laatste succes was. Ik heb geen verstand van indianen dus de film daarop bekritiseren zal ik ook niet doen. De personages zijn ook weer erg sterk qua moreel oogpunt. Allemaal hebben ze hun eigen manier over hoe het leven volgens hun in elkaar zit en vooral Dobie is interessant. Jammer dat door de korte speelduur deze morele waarden niet wat uitgediept kunnen worden. Al kan niemand ze beter presenteren dan Boetticher.

Zonde dat deze film haast geen stemmen heeft. De film verdient meer lof evenals alle andere Ranown westerns.

http://www.sensesofcinema.c...