The Other (1972)

Eigenlijk nog een griezelige spookfilm.

een beetje een horror/ thriller zelfs.

Goede film, het weet wel aan te spreken.

Mulligan zou een bijna vergeten regisseur zijn als hij niet die ene film had gemaakt. Eigenlijk kent haast niemand zijn andere films meer, terwijl hij volgens mij toch ooit als grote belofte gold. Ook deze film is in tegenstelling tot een aantal tijdgenoten met enigszins verwante thema's behoorlijk in de vergetelheid geraakt.

Een psychologische thriller met horrortrekjes en een plottwist die erg doet denken aan een aantal plottwists uit recentere films die ik hier maar niet noem. Best mooi qua sfeer, mooie opening.

De film valt helaas wel wat tussen de wal en het schip. Het is niet suggestief en genoeg en laat te openlijk enge dingen zien om ingetogen te zijn, maar in dat openlijk laten zien is de film bijlange na niet expliciet genoeg om echt eng te worden. Als drama is het te ongeloofwaardig om indruk te maken. Behoorlijk wat clichés ook, al waren sommige in 1972 waarschijnlijk wat minder cliche dan nu.

Toch is het heel aardige film. De tijdssetting is wat onduidelijk. Het schijnt zich in de jaren '30 af te spelen, maar het voelt eerder als een achtergebleven, ouderwets plattelandsdorpje in 1972, maar dat geeft niets. Het is eigenlijk juist dat sfeertje en die achtergrond die de film nog best goed maakt. Dit in combinatie met de tweeling en de oma die het juiste toontje te pakken hebben.

De film maakt kortom geen geweldige indruk, maar is interessant genoeg en prima te kijken.

3.0*

1972 Won Medalla Sitges en Oro de Ley Best Director

Robert Mulligan

Drama over een jongetje dat het trauma van de dood van zijn broertje niet kan verwerken en hem zelfs 'tot leven' brengt als zijnde evil force om zodoende zijn eigen (dodelijke) frustraties op zijn omgeving te botvieren. Aanvankelijk is het net een jeugdfilm met hier en daar een lugubere en/of bovennatuurlijke toets. Van dat laatste komen er na verloop van film steeds meer van, met een flinke finale.

Het lijkt wel wat té gezapig af en toe en zou je wensen dat Mulligan wat meer naar The Omen had gekeken, maar toch zit ik te dubben of ik daarmee niet enkel de horrorfilmhonger in mij zit te verwoorden; Mulligans ingetogen stijl - waarbij ook de scènes waarin de oma met haar kleinkind praat over de dood een belangrijke plaats hebben - weet toch ook hier weer te boeien.

Wat betreft het tijdvak waarin de film zich afspeelt: vooral aan de auto's kan je zien dat het wel omstreeks de jaren '30 moet spelen.


Ik hou het op een krappe 3,5* voor nu.

Best wel eng eigenlijk maar niet schokkend goed, gewoon.

Toch wel een lage algemene score hier. Ik had deze film lang geleden eens gezien althans gedeeltelijk. IK moet zeggen dat het toch wel knap in elkaar zit vooral "The Great Game" was een machtig gegeven. Hoewel ik de twist mbt de tweeling al vrij vroeg wist te voorspellen, was het einde verrassend en voor verschillende interpretaties vatbaar.

Ik had The Other al een tijdje liggen, volgens mij omdat ik 'm ooit voorbij zag komen in een eerdere challenge. Hoe dan ook, deze film over de tweeling Niles en Holland in wiens omgeving steeds meer rare ongelukken gebeuren, waarbij Holland steeds morbidere trekjes krijgt is misschien wat langzaam en weinig expliciet, maar het is toch een bijzonder sfeervolle film waar ik me geen moment verveeld heb. Ook wat leuke elementen als het mentaal bezetten van een dier (daar is vast een woord voor) en de Russische grootmoeder. De twist is verder niet heel verrassend maar wel leuk uitgevoerd. Leuk filmpje!

Zeer degelijke suspensefilm waarbij je na afloop toch blijft over nadenken.

In een rustig, landelijk dorpje van New England woont de tweeling Niles en Holland Perry met hun familie. Niles is een zachtaardige en gevoelige jongen, terwijl Holland vaak kattenkwaad uithaalt en soms wreed is. De broers hebben hun vader verloren in een ongeluk in de schuur achter het huis en hun moeder is sindsdien gebroken van verdriet. De jongens hebben een hechte band en delen een geheimzinnig spel dat ze 'The Game' noemen, waarbij ze zich voorstellen dat ze zich kunnen verplaatsen in andere mensen en dieren.

Naarmate de zomer vordert, beginnen er echter onverklaarbare en tragische gebeurtenissen plaats te vinden in het dorp. Niles lijkt steeds meer beïnvloed te worden door zijn broer Holland, wiens gedrag stilaan verontrustend en opstandig wordt. De Russische grootmoeder van de jongens, Ada, begint zich zorgen te maken over Niles en zijn mentale gezondheid, vooral nadat ze ontdekt dat hij een geheim bewaart dat gruwelijke implicaties heeft.

"The Other" is een beklemmende en atmosferische thriller (met suspense-elementen in de stijl van Hitchcock) die inspeelt op psychologische spanning en emotionele complexiteit. Robert Mulligans regie is meesterlijk in het creëren van een gevoel van onheil dat langzaam maar zeker opbouwt, wat resulteert in een finale die zowel schokkend als tragisch is.

De vertolkingen in "The Other" zijn knap, vooral die van de jonge acteurs Chris en Martin Udvarnoky, die de personages van Niles en Holland vertolken. Dit is een beetje verwonderlijk want het was de enige film waarin ze ooit speelden. Ook Uta Hagen, als grootmoeder Ada, levert een glansrijke prestatie en vormt met haar bezorgdheid en liefde het emotionele hart van de film.

De film verkent thema's zoals schuld, onschuld, en vaart tussen werkelijkheid en verbeelding. Het gebruik van het landelijke decor en de serene, bijna idyllische omgeving contrasteert fel met de donkere gebeurtenissen die zich ontvouwen, wat bijdraagt aan de spanning en het ongemak voor de kijker.

De prachtige cinematografie draagt bij aan de mysterieuze en sombere sfeer. De zorgvuldige composities en het gebruik van licht en schaduw versterken de emotionele impact van de scènes en de psychologische ondertoon van het verhaal.

De film werd bij het uitbrengen in de bioscoop geen groot succes. Nochtans is voor liefhebbers van een psychologische horrorthriller en verhalen met een emotionele lading "The Other" een absolute aanrader. Het is een film die op subtiele wijze angst en tragedie verweeft, resulterend in een voor mij een onvergetelijke kijkervaring.

Hooguit een verontrustende thriller...die nu last heeft van zijn leeftijd. Horrorfilms uit de jaren 70 plaatste de onschuld van een kind tegenover een kwaadaardige kracht maar anders dan The Exorcist of The Omen bevat deze film geen bovennatuurlijke en eigenlijk is de film daardoor ook maar braaf en door zijn titel ook voorspelbaar te noemen. Een boerderij,, in de jaren 30, waar twee twaalfjarige tweelingbroers, een goede, Niles en een hopeloos geval Holland een zorgeloos leven leiden. Maar langzaam blijkt er een mysterie aan het licht te komen. Maar tja er zijn weinig verassingen, er is maar lichte spanning en niets griezelig dus strompelt de film een ​​beetje door naar de laatste akte die enkel als aangrijpend is bedoeld. Nog een vermakelijke film voor op een verloren avond of zondagmiddag je tijd mee te doden, maar er was meer kwaadaardigheid of meer spanning en minder dialoog en acteerspel voor nodig om een goede ​​horrorfilm te zijn.