Le Papillon (2002)
46 stemmen | gemiddelde 3,31
Frankrijk
Komedie /
Drama85 minuten
geregisseerd door
Philippe Muylmet
Michel Serrault,
Claire Bouanich en
Nade DieuJulien is een vlinderverzamelaar, en hij is op zoek naar een nachtvlinder, die Isabelle heet. Daarvoor moet hij naar het Vercors-gebergte gaan. Maar hij is niet alleen. Elsa, een achtjarig meisje, gaat met hem mee, omdat haar moeder haar heeft achtergelaten.
FisherKing
[permalink] geplaatst op 3 mei 2004, 21:20 uurDVD gevonden en gekocht. Je vond hem goed, Henk ?
FisherKing
[permalink] geplaatst op 12 april 2006, 23:06 uur Verrassend sterke charmante film, met een fantastische Michel Serrault en dito jeugdrol van Claire Bouanich.
Dit soort Franse films zouden eens wat vaker in de bioscoop vertoond mogen worden. Niet een van de meest hippe films, maar wel uiterst vermakelijk, met een serieuze kant.
Ik ga voorlopig voor 4 sterren.
4,0 [permalink] geplaatst op 12 april 2006, 23:08 uur FisherKing schreef:
DVD gevonden en gekocht. Je vond hem goed, Henk ?
Beter laat als nooit
Ja ik vond het een klein toppertje.
3,5 [permalink] geplaatst op 15 april 2006, 11:14 uurLe Papillon is een lieve kleine film.
Jong leert van oud, maar oud leert ook van jong. De wisselwerking tussen die oude man en het kleine meisje is leuk. Soms doen de dialogen van het meisje wat te bedacht aan, maar nergens is het storend.
De film heeft mooie natuurbeelden die mij doen herinneren aan de lange zomervakanties uit mijn jeugd.
4,0 [permalink] geplaatst op 26 mei 2006, 15:38 uur Prachtige ontroerende film. Weer zo'n film waarbij ik denk: zo horen films te zijn gemaakt: met liefde.
0,5 [permalink] geplaatst op 21 juli 2008, 15:41 uur echt een slechte film.
misschien ben ik niet de doelgroep voor deze film, maar ik kon er echt geen liefde of wat dan ook in vinden.
het is allemaal zo nep en je kon alles van te voren verwachten, en het enige mooie was de natuur, maar daar was deze film niet voor.
2,0 [permalink] geplaatst op 31 maart 2010, 22:21 uur Serrault vond ik veel beter in Une hirondelle a fait le printemps. De scene wisselingen zijn te gehaast, de relatie tussen Claire Bouanich en Serrault vond ik niet goed uitgediept (evenals tussen Claire Bouanich en Nade Dieu), de plotwendingen zijn te gemaakt (bijna oppervlakkig Amerikaans) en de symboliek te makkelijk. Niettemin heb ik met veel vertedering zitten kijken en de natuurbeelden waren indrukwekkend.
