Aus dem Leben der Marionetten (1980)
Alternatieve titels: From the Life of the Marionettes, Dans van de Marionetten, Uit het Leven van Marionetten

31 stemmen | gemiddelde 3,01
West-Duitsland / Zweden
Drama104 minuten
geregisseerd door
Ingmar Bergmanmet
Robert Atzorn,
Christine Buchegger en
Rita RussekHet verhaal van Katarina en Peter Egermann, een ruziend en kinderloos stel. Peter pleegt een geweldige misdaad in de eerste scene, de rest van de film bestaat uit niet-lineair onderzoek naar zijn motivaties, waaronder een psychologisch politie onderzoek, stukken uit zijn getrouwde leven en droom passages.
2,0
[permalink] geplaatst op 2 januari 2003, 18:20 uurIk vond het een loodzwaar, somber en moeilijk te bekijken geheel - met nauwelijks een lichtpuntje.
Bergman was een balling, in de tijd dat hij deze film maakte. Hij had het duidelijk moeilijk.
Moet kunnen.
2,0
[permalink] geplaatst op 31 oktober 2005, 12:12 uurZeer teleurstellende Bergman. Dit mist eigenlijk alles wat de betere Bergmans hebben. Het belangrijkste gemis is karakterontwikkeling en credabele dialoog. Het kon me weinig boeien wat er werd gezegd en als de karakters me niets doen helpt dat ook niet echt mee. Laatste 20 min zijn wel ok maar dan is het einde weer magertjes. Bergman had een moeilijke periode in zijn leven en dat heeft zijn creativiteit geen goed gedaan. 2,5*
FisherKing
[permalink] geplaatst op 31 oktober 2005, 13:20 uurWas theater-directeur in Munchen. Hele slechte periode voor hem. Duitsers zijn ook zo zwaar op de hand. Hij verhaalt er hilarisch over in zijn Laterna Magica. (Bergman's Autobiografie)
Ik beging de fatale fout Zweedse modellen uit te proberen in Duitse omstandigheden. (...) Ik wist ensemble vergaderingen af te dwingen en een acteursvertegenwoordiging tot stand te brengen van vijf leden, die een adviserende functie kregen. Het ging letterlijk naar de verdommenis. Wat zich jarenlang had opgehoopt en was gaan gisten kwam nu tevoorschijn, hielenlikkerij en angst bereikten een nooit eerder vertoond niveau. De vijandigheden tussen de verschillende fracties laaiden hoog op, intriges en streken van een omvang en een kwaliteit die in Zweden nog nooit vertoond zijn - zelfs niet in kerkelijke kring - werden allerdaagse kost in de smerigste kantine die ik ooit gezien heb. (...) In Juni 1981 werd ik op staande voet ontslagen. Mijn voorstellingen werden uit het repertoire gehaald, ik mocht het gebouw niet meer in. Dat alles begeleid door beledigingen en beschuldigingen die aan de pers en het ministerie van cultuur overhandigd werden.
Niet echt een tijd voor creativiteit
Oh ja, nog iets anders wat belangrijk is.
Toen in München kwam, dacht ik dat ik behoorlijk Duits sprak. Ik zou snel ontdekken dat het tegendeel het geval was. (...) Op mijn leeftijd is het onmogelijk een taal te leren. Je probeert je te redden met restanten en tijdelijke veroveringen.
2,0
[permalink] geplaatst op 31 oktober 2005, 16:58 uurLeuk dat je dat hebt opgezocht. Het verklaart in ieder geval heel wat. Gelukkig is het bij 1 keer gebleven want hierna kwam ie met volgens mij wel een heel sterke film. Ik zeg volgens mij omdat ik m niet gezien heb maar na wat ik ervan gelezen heb kan het bijna niet fout gaan met Fanny och Alexander.
2,0
[permalink] geplaatst op 30 maart 2007, 22:27 uurEen tegenvallende Bergman. Ik werd nieuwschierig omdat dit de meest onbesproken Bergman zou zijn. Na het zien van de film is me duidelijk wáárom. Slecht uitgewerkte personages, slap verhaal; de film kon me van begin tot eind totaal niet boeien. Jammer.
4,0
[permalink] geplaatst op 19 februari 2009, 22:35 uur1980 was een tijd van nihilisme en doemdenken. En dit is een Bergman-film die duidelijk uit die tijd komt.
Mede door het feit dat de film Duitstalig is lijkt het soms wel meer Fassbinder dan Bergman.
Maar de film werkt. Is misschien lichtelijk pretentieus (bij mij trouwens een aanbeveling), maar vervelend? Nee hoor zeker niet. Bovendien fantastisch geacteerd en ook schitterende beelden. De droomscenes deden me een beetje denken aan de naakt-foto's van John Lennon en Yoko Ono.
3,5
[permalink] geplaatst op 16 oktober 2011, 11:54 uurMisschien niet zo diepgaand als ander, vroeger werk van Bergman, maar voor mij nog steeds een (ijzer)sterkte film. Bergmans versie van Büchners 'Woyzeck', zeg maar, maar dan minder geschift. Vaste Bergman-ingrediënten: de fundamentele onkenbaarheid van de ander, lust, close-ups, ... Dialogen vond ik heel goed (de homoseksueel en diens verzet voor het verouderen, Peter vs. de psychiater, etc.), visueel enkele prachtige scènes (in ijzingwekkend, "baarmoederlijk" wit - inderdaad John Lennon-connotaties), ... De "onafwendbaarheid" had indringender in beeld kunnen gebracht worden, maar ik was nog steeds ontroerd en onthutst door deze film. Negatieve reacties hier verbazen mij dan ook.
Ik begin met een voorzichtige 3,25* - erg van kunnen genieten op groot scherm nochtans! (Ik rond naar boven af - gemiddelde van deze film moet nodig de hoogte in!)