Aftershock (2012)

Heb hem zeker afgekeken, maar wel met moeite.

Ook het tweede helft kon mij totaal niet boeien. Vond er gewoon echt niks aan. Allemaal domme personages die mij erg irriteerde. "Verder gekeken dan het eerste half uur?! Dan gaat het ONAFGEBROKEN COMPLEET LOS". Vind ik erg meevalleen, gebeurde juist vrij weinig en allemaal heel braafjes

De eerste 35-40 minuten had ik echt het idee dat dit mijn eerste 0,5* sinds tijden ging worden. Duffe dialogen, overacting, irritante grapjes. Er gebeurde echt niks boeiends en alles irriteerde me. Maar gelukkig ben ik blijven kijken want wanneer de film op de serieuze toer over gaat ontaard het in een heerlijke rollercoaster met een aantal harde en soms zelfs smerige scenes. Lorenza Izzo en Natasha Yarovenko waren ook een genot om naar te kijken en het einde is ietwat voorspelbaar maar wel geinig.

3*

Behoorlijk teleurstellend . eli Roth weet vaak mijn aandacht te trekken .

Hij was hier naar ik meen producent en screenplay en nog wat titels maar met name acteur .

Het zijn allemaal onsympathieke karakters , die je dan ook nog eens moet leren kennen bijna een uur .

Maar dat valt op zich wel te verklaren , je kan niet midden in de aardbeving beginnen .

Wat die aardbeving betreft ,,,is natuurlijk veel vaker gedaan als rampen film . Maar voor zover ik weet niet als horror,. Half puntje erbij daarvoor . En de twee voor de behoorlijk heftige beelden .

2,5*

Niet iets voor een tweede keer

Tegenvaller.

Wel duidelijk afkomstig uit de pen van Roth. Regelmatig herken je zijn invloeden terug, en dit keer mag hij ook nog eens 1 van de hoofdrollen spelen. Ook nog met zijn ex-vrouw Izzo, dus dat zal op de set vast erg gezellig zijn geweest. Helaas boost dat de film zelf niet bepaald vooruit.

Op voorhand lijkt het wel een erg interessant project. Een horrorrampenfilm afkomstig vanuit Roth, dus met de nodige gore. Dit was ook de reden waarom Aftershock op de kijklijst ging, maar uiteindelijk bleef die daar voor 2 jaar opdrogen. Onlangs toch nog weer eens herontdekt en opgezet.

Dat het geschreven is door Roth zou waarschijnlijk betekenen dat het een lange inleiding kent, wat uiteindelijk ook nog eens het geval blijkt te zijn. De redelijk nietszeggende inleiding duurt maar het liefst 36 minuten. Opzicht niet zo ernstig als er een goede intro wordt gedaan van de personages, maar dat is in dit geval dus niet zo.

Zo is het begin niet al te interessant, het tempo schiet pas omhoog eenmaal de eerste bevingen plaatsvinden. Helaas wil ook dat niet zo heel erg overtuigen. De ramp komt nauwelijks in beeld en de budgettaire beperkingen verraden dat dit dus zo is omdat er geen budget voor beschikbaar was.

De rampensets zien er wel leuk uit en de film kent een aantal spannende momenten tussendoor, maar de ramp zelf valt tegen en tevens ook de gore. Soms is het redelijk abrupt en hard, maar in het algemeen wil het gewoon niet overtuigen. Wel is het zo dat de personages sympathieker beginnen te worden en de film regelmatig weleens tegen de regels in wil gaan. Karakters sterven dus gewoon willekeurig.

Tempo ligt uiteindelijk best hoog en de film wel soms best onvoorspelbaar zijn, maar dan is het eigenlijk al net te laat. De onderdelen die vooral moeten overtuigen willen niet echt overtuigen. Het einde vond ik dan wel weer echt een giller. In het algemeen is Aftershock een tegenvaller, maar niet de eerste keer dat Roth me niet kan overtuigen. Z'n hart zit binnen het genre op de juiste plek, maar de afwerking en het schrijfwerk willen maar niet meewerken.

Jongelui die een vakantie doorbrengen in Chili en nachtclubs bezoeken, worden onverwachts verrast door een desastreuze aardbeving. Het is in ieder geval choquerend slecht De aardbeving is niet eens van zulk een formaat dat half Chili omgewoeld zou worden. Voor de rest is het slaapverwekkend saai en gebeurd er bijna niets. En dat einde is zo ongelofelijk voorspelbaar. Al een geluk dat die grieten er nog leuk uitzagen, anders was het helemaal niets geweest. Snel vergeten dus.

1.5*