Merantau (2009)

De trailer zag er erg goed uit, vooral de Aktie, doet me wel weer sterk denken aan "Ong Bak", maar dat is niet echt negatief.
wel tof om Pencak Silat in een film te zien.

Helemaal met je eens. Nu ff wachten tot hij er is.

Heb al iets gelezen over dat ie al op een paar internationale filmfestivals heeft gedraaid. tot zover goeie reviews, wat me alleen maar nog nieuwsgieriger maakt.

Geweldig dit. Fijne kennismaking met Indonesische films.

Het verhaal is simpel, doch ontzettend goed uitgewerkt. Veel complexer zou de film ook geen goed doen.

Neemt ruim de tijd voor opbouw. En omdat die opbouw nergens saai of vervelend wordt, werkt het alleen maar in het voordeel. Ook de opbouw in gevechten is goed, het wordt steeds spectaculairder.

Iko Uwais lijkt wel een beetje op Tony Jaa en doet, ondanks dat ik Tony misschien net iets liever bezig zie, zeker niet onder voor hem qua vechtkunsten. Ook qua acteerwerk is het best in orde (van iedereen eigenlijk. Had bij een paar louche mensen even me twijfels, maar dat ging over het algemeen ook gewoon goed).

Regie is goed in orde.

Muziek is fijn, maar vooral ook geplaatst. Sound effects zijn ook goed en lekker hard.

Camera-werk en in-beeld-zetting heb ik ook niks op aan te merken.

Heb eigenlijk op niets echt iets aan te merken.

Einde is ook zeer degelijk.

Meesterlijk. Zeker een aanrader. Zat even te denken aan 4,5* maar krijgt gewoon de welverdiende volle 5*.

Zeer vermakelijke film. Het mag dan wel weer een tijdje geleden zijn dat ik Ong Bak heb gezien, maar deze film doet me er wel aan denken.
Zoals DonOswaldo al zegt; het verhaal is natuurlijk niet grensverleggend maar zoiets hoeft ook juist niet voor zo'n film. De gevechten zijn leuk om te zien en er zitten ook wel degelijk een paar echte 'auw!' momenten.
Verder zag het er allemaal mooi uit, vond de cameravoering helemaal niet verkeerd.

Natuurlijk zitten er hier en daar wel wat cliche's etc. etc.; zo vond ik het o.a. jammer dat Astri, in het midden van een achtervolging, een minuut lang een sentimenteel afscheid kan nemen van haar broertje, en net als ze beiden hun zegje hebben gedaan, komen de bad-guys natuurlijk net de hoek om rennen..
Maar dat mag natuurlijk de pret niet drukken; zoals gezegd; vermakelijke film!

Indonesische actiefilm met trage start maar goede gevechten met een simpel verhaal. Vermakelijk genoeg voor de voldoende, meer niet.

Verhaal is inderdaad simpet maar dat doet geen afbreuk aan de film alleen ben ik niet zo voor dit genre.

Zwak in beeld gebracht. Storende camera & montage. B-film.

Iko is geen Tony.

En zelfs geen JeeJa Yanin (Chocolate). Vechten kan 'ie prima maar de interactie met (vooral) de omgeving is er zo goed als niet. Dat zorgt ervoor dat Iko z'n vuisten en voeten het werk laat doen zonder al te vaak op te vallen.

Het ongegeneerde sentiment is weer aanwezig en een flinke doorn in het oog. Het is een standaard factor in dit genre en een standaard minpunt. Een cast zoals deze zou minimaal ingezet moeten worden, enkel Iko mag z'n punt duidelijk maken en het liefst met z'n vuisten. Vals sentiment gaat meteen gepaard met pijnlijk irritante piano deuntjes...aii..

Wat dat betreft is Evans maar een vervelende regisseur die de focus behoorlijk verkeerd legt. Maar hé, waar het allemaal om draait: de actie. En die is er dan ook goed aanwezig. Flink wat vlotte knokpartijen die zeer vermakelijk zijn maar indrukwekkend is het zelden. Er is teveel geknipt in de shots waardoor Iko's doen en laten niet uit de verf komt als iets bijzonders.

Waar een Tony Jaa dingen laat zien die je soms onmogelijk acht, is dit allemaal wat meer straight-forward. Zeer degelijk maar niet verbazingwekkend en dat verwacht ik (iig een aantal keer) wel. Al met al is Merantau een geslaagd tussendoortje met enkele strakke en harde scenes maar het mist uiteindelijk een beetje extra.

Bizar, loom Martial Arts verhaal met behoorlijk wat geweld, emotionaliteit en dramatiek dat simpel niet onderhoudend genoeg is. Daarnaast duurt de film veel te lang. De Tony Jaa films zijn veel beter.

Toch wel een fijne knokfilm.

Actie is eigenlijk voldoende aanwezig, maar niet iets wat we nog nooit hebben gezien. Hoewel het lekker rauw en hard is imponeerde het niet zo als een Ong-Bak (2003), Tom Yum Goong (2005) of Kerd Ma Lui (2004). Verder natuurlijk heel degelijk en vlot inelkaar gezet. Verhaal is wat minder, maar wordt minder de nadruk op gelegd, en dat is maar goed ook. Het voldoet volgens de normen die vaak aan een actiefilm gekoppeld worden. De speelduur was wel wat aan de lange kant, en dat zorgt ervoor dat je het op den duur wel wat zat werd. Laatste gevecht maakt dan weer veel goed, maar om daar nog 10 á 15 minuten achter te plakken is wat overbodig. Er was niets qua vertelling meer over en dat maakt dat het einde een wat nare nasmaak achterlaat. Toch een flinke voldoende, en dan vooral voor de toffe actie.

Leuke kennismaking met films afkomstig uit Indonesië.
De film was aangenaam om te kijken op enkele minpuntjes waar ik me aan ergerde na.
Zoals het te veel ge'inshallah en gesalaam aleikum geroep.
Verder voegde een aantal vechtscenes weinig toe, een aantal eruitknippen had de overgebleven vechtscenes indrukwekkender gemaakt. Verder vroeg ik me ook af of de eindbazen:P per se wit moesten zijn. zo creeër je natuurlijk wel een beetje een gemeenschappelijke vijand.
Het einde was zeer dramatisch en sprak me ondanks de ontbrekende originaliteit toch aan.
Er had zeker meer ingezeten, maar leuk genoeg om gewoon aan te zetten.

Middelmatige debuutfilm van de regisseur van Serbuan Maut (ook bekend als The Raid: Redemption), waar ik erg benieuwd naar ben. Op basis van dit simplistische werkje valt er niet heel veel van te verwachten, maar goed, je weet het nooit. De knokscenes zijn hier dik in orde, maar het verhaaltje is zo dun en melodramatisch dat dit de meeste pret teniet doet. Het akteerwerk van alle betrokkenen is ook vrij bedroevend. Na een erg langzaam en vooral saai begin wordt de film gaandeweg iets beter, met vooral tegen het einde een paar geslaagde vechtscenes. Op technisch gebied is de film de moeite waard; camerawerk, montage en muziek zijn allemaal oké, maar zoals gezegd is de plot nietszeggend en vervelend.

Mijns inziens een overdreven opmerking. Ik heb slechts éénmaal "insj'allah" horen zeggen (maar ik schrijf dit commentaar nadat ik de film op DVD heb gezien en mij daarbij dus niet bewust was te moeten tellen ...) en, als ik me niet vergis, hooguit driemaal "(as-)salaam aleikum" gehoord (met "w'aleikum as-salaam" als antwoord). Wel heb ik me over die laatste begroetingsvorm verbaasd. Meer dan 50 jaar geleden was "selamat" de normale begroetinsvorm of meer familiair "tabe" (onjuist is tabé net zo onjuist als saté), de eerstgenoemde weliswaar afgeleid van het Arabisch, maar dan toch niet helemaal gelijkluidend. Daar tegenover vind ik het opmerkelijk (in de positieve zin) dat in tegendeel tot hetgeen zo vaak tijdens demonstraties op de televisie wordt getoond het gebruik van de witte hoofddoekjes in de film achterwege bleef (was toen ik in Indonesië woonde ook niet gebruikelijk).