The Big Combo (1955)

Ik vond de noir-western Terror in a Texas Town (1958) erg de moeite waard. En My Name Is Julia Ross (1945).

Ik heb The Big Combo zojuist in de vooravond voor de eerste keer gezien en vond deze filmnoir een sfeervolle misdaadfilm met prima spel van alle hoofdrol spelers. Goed camerawerk in zwart/wit. Zeker een must see voor de genre liefhebbers.

Schitterende film. Natuurlijk is de fotografie van John Alton de 'pièce de résistance'. Reeds vanaf de opening (in de gangen van een bokszaal rennen 2 mannen naar een vrouw) speelt de contrastrijke zwart wit belichting de hoofdrol. Regisseur Joseph H Lewis toont met bravoure hoe je van een standaard film een visueel festijn maakt. Minstens twee grote momenten : de dood van Donlevy en de finale in de loods van een vliegtuigveld. Groots. Als kers op de taart is er de charismatische vertolking van Richard Conte als gangsterbaas die zich onoverwinnelijk (zowel in de liefde als in zijn machtsimperium) waant. Obsessie verdringt rechtvaardigheid in het gevecht van de goeden tegen de slechten waar de goeden iets minder sympathiek zijn dan de slechten. Geniet ook van de hardboiled dialogen en de jazz score van David Raksin die je helemaal onderdompelen in die nachtelijke uurtjes waarin misdaad en de arm der wet het uitvechten met als inzet de blonde vamp van het moment.

Veel elementen van een film noir komen hier goed in naar voren. Een sfeervolle film, met sterk gebruik van bijvoorbeeld mist en schaduwen om een bepaalde sfeer neer te zetten. Daarnaast beschikt de film over zeer behoorlijk camerawerk en gedegen acteerwerk. Lee van Cleef is hier te zien in een vroege, maar ook wat doorsnee rol. Bij de sfeervolle setting en het gedegen acteerwerk blijft het verhaal wel wat achter. Het plot is onderhoudend genoeg, maar lijkt hier en daar wat verdieping of achtergrond te missen. Erg boeiend wil het daarom nou ook weer niet worden en uiteindelijk is dit daarom een nogal doorsnee film.