L (2011)

Opzich een leuke film over de lessen van het leven (volgens regisseur), waar je duidelijk kon zien dat hij een graantje wou meepikken van het succes van zijn landgenoot, die 2 jaar eerder met Dogtooth succes had.

Prettig-absurdistische komedie over een man voor wie het voertuig dat hij bestuurd ook gewoon zijn hele leven is. De humor is niet hilarisch, maar aanstekelijk op een gortdroge manier. Vooral de slotscène is op dat gebied toch wel erg geslaagd. Sommige vondsten waren erg sterk (de relatie die de man heeft met zijn kinderen, of de keuze van de manier waarop een fanatieke motorrijder zelfmoord pleegt nadat zijn gezichtsvermogen te slecht is geworden om verder te rijden). Het is al met al een alleraardigste film over wat er gebeurt met een man met slechts één obsessie (zijn voertuig) als die obsessie hem geen voldoening meer kan geven. Het levert een van de meest luchtige existentiële crisissen uit de filmgeschiedenis op. Er had misschien wat meer bijt in kunnen zitten. Nu zit er ook te weinig afwisseling in en gebeurt alles net iets teveel op één toon. Niettemin leuk om eens gezien te hebben. De link met Dogtooth die het IFFR zelf graag legt zou ik niet teveel verwachten. Wel een vergelijkbare humor, maar met minder betekenis en vooral zonder de donkerste randjes.
3,5*

Eens met bovenstaande, met de toevoeging dat de hoofdpersoon wordt vertolkt door Aris Servetalis die ook in Alps een belangrijke rol heeft, dus er is toch wel echt sprake van dezelfde 'scene'. Ook is de absurde humor hier niet zomaar gekopieerd van de andere Grieken, maar tegelijkertijd zowel meer down to earth (geen moeilijke ethische kwesties hier) als nog absurder/droger. Dat vond ik ook wel weer verfrissend, maar aan de andere kant wordt het nergens echt spannend. Het was gewoon een hele lange Jiskefet aflevering... waar de timing steeds net iets te traag was...