Madeinusa (2006)

Zojuist gezien op het Rotterdamse filmfestival. Heel mooi gefilmd en niet zo amateuristisch als soms andere "exotische" filmfestival-films kunnen zijn.

Het is een drama over een meisje dat wil ontsnappen aan de gesloten en afgesloten dorpsgemeenschap waar ze woont. Precies tijdens het feest tussen Goede Vrijdag en Pasen komt een vreemdeling in het dorp terecht. Hij maakt de bijzondere feestelijkheden in die dagen mee en ook alle vreemde gewoontes en gebruiken.

De film is vooral mooi van het kijkje dat gegund wordt in de cultuur van dit Peruaanse dorp. Kleurrijke film daardoor. Het verhaal is niet heel erg sterk, maar goed genoeg om de film te dragen.

Met de film Madeinusa won Claudia Llosa de coral award voor het meest originele screenplay op het International Festival of New Latin Cinema in Havana. Het IFFR 2006 heeft de Europese premiere van de film die gaat over de tiempo santo, de drie dagen waarop God dood is en de bevolking van een Peruaans bergdorpje alles kan doen wat God verboden heeft. Madeinusa is met dertien anderen genomineerd voor de Tiger Awards, een competitie die is uitgegroeid tot een belangrijk platform voor beginnende filmmakers.

Madeinusa is een meisje dat is verkozen tot de heilige maagd van de tiempo santo, haar vader, de burgemeester, heeft hiervoor gezorgd. Zij zal door het dorp worden gedragen, uitgedost als de heilige Maria - waarna zij in de kerk afscheid zal nemen van haar zoon Christus. Dit is het ritueel dat een week vol zonden inluidt: God is dood en kan niet zien wat de mensen uitspoken. Alles is geoorloofd, ook de ontmaagding van Madeinusa, die haar vader voor zijn rekening wil nemen. De komst van Salvador, een jonge geoloog uit Lima, gooit roet in het eten en voert de kijker mee in zijn stiekeme ontdekkingstocht door dit vreemde dorp.

Op prachtige en kleurrijke wijze is vormgegeven aan de rituelen van de Peruanen in hun dorp in de Cordillera Blanca. Het verhaal van de tiempo santo laat mensen van hun beestachtige kant zien en dat levert heftige beelden op. Mooi zijn de oorbellen die Madeinusa tijdens tiempo santo draagt, ze worden symbool van de jarenlange traditie van de zondeloze periode. De arretes waren eigendom Madeinusa's moeder, wiens eerdere vertrek omringd wordt door vragen. Het plotselinge einde van de film laat de kijker enigszins verward en misschien zelfs onvoldaan achter. Aan de blikken van Salvador, de 'gringo', kan de kijker maar moeilijk aflezen wat hem aan dit einde te gebeuren staat en blijft met veel vragen achter.

Voor Llosa, die al jaren in Spanje woont en daar de filmacademie afrondde, was het maken van deze film een verkenning van haar geboorteland. Vervolgens heeft zij een compleet eigen interpretatie gegeven aan het grootste feest dat Peru kent. De titel geeft deels uitleg aan de betekenis van de film voor Llosa. Syncretisme is een belangrijk concept in haar film en de veel voorkomende naam Madeinusa is hiervan een voorbeeld. Ze heeft willen laten zien hoe een nieuwe Peruaanse cultuur is ontstaan uit interpretaties van Noord-Amerikaanse cultuurproducten, een mix van oude gebruiken en nieuwe invloeden uit de westerse wereld.

mooie film, goede acteurs, weer eens iets anders. geen film voor hollywood liefhebbers. soms wat traag, maar ik heb me geen minuut verveeld. ****

Redelijke film. Blijft wel boeien, waardoor je de film echt tot het einde wilt uitzien.

Wat ik een beetje raar vond is dat ze niet werd gemist als ze bij de feestelijkheden weg liep. Dit gebeurd geloof ik 2 of 3 x. Madeinusa zou toch als de heilige maagd gemist moeten worden als ze er ineens niet meer bij is. Het oude mannetje die de "klok" beniende vond ik echt super grappig.

Een film uit Peru zie je niet iedere dag plus het feit dat het een debuut was van een vrouwelijke regisseuse, wat wil je nog meer? Madeinusa is een Indiaans meisje dat in een geïsoleerd dorpje in de Cordillera Blanca bergen van Peru woont met haar zus en een incestueuze vader die de burgemeester van de stad is. Deze mensen leven zo’n honderd jaar terug in de tijd. ‘’Streng gelovig’’ leven ze rustig onder elkaar. Nadat een vreemde gearriveerd is loopt het allemaal net even wat anders dan zou gebeuren rond Pasen. Hij zorgt voor de nodige perikelen.

Helaas wordt het allemaal op een tempo van een slak gebracht misschien nog wel trager. Normaal gesproken ben ik één van de laatste die een film traag vind maar dit liep echt nergens naar toe. Tuurlijk, je krijgt een leuk kijkje van de rituelen en gebruiken van de mensen maar om u te zeggen dit is vernieuwende cinema. Nee, niet echt. Natuurlijk hoeft dat ook niet maar probeer dan wel op zich de kijker te intrigeren met beelden en dialogen die ervoor zorgen dat ik als kijker blijf kijken en fascineren. Pluspuntje waren de prachtige ongerepte landschapopnames en de muziek onder de film. Maar om nu te zeggen dat ik gefascineerd zat te kijken of dat ik genoten had. Nee, alles behalve dat!

De film boeide me van begin tot eind. Natuurlijk is het geen Hollywood film. Daar zijn er ook te veel van. Maar de puurheid waarmee de Peruaanse bewoners van het bergdorpje zijn gevolgd, in goed en kwaad, was intrigerend en soms ontroerend...

Ik las made in usa, maar ik denk dat het er totaal niets mee te maken heeft?

Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik van deze film moet maken. Prachtinitiatief van de NPS om de kans te bieden andere (film)culturen te bekijken, ik heb hem zojuist ook even gekeken.

De film laat me toch met heel veel vragen achter. Zo is het mij een raadsel hoe Madeinusa op het einde alsnog op tijd bij 'De Stomme' kwam.

Af en toe is de film ook wat te traag wat mij betreft, en nu en dan heb ik het gevoel dat hij ineens wat stappen overslaat. Zie ook de spoiler, hoe komt ze daar ineens?

Verder vind ik het ook een ietwat frustrerend einde, je weet niet hoe het afloopt met 'de vreemde', en je blijft zitten met het gevoel dat de incestueuze vader waardering krijgt voor hoe hij is. Dat vind ik toch een minder aspect.

Wat wel prachtig is, is de sereniteit van Peru, alles is enorm mooi in beeld gebracht en dat is denk ik ook het sterkste punt van de film. De bepaald niet ritmische fluitjes tijdens de rituelen worden na een tijdje wel erg irritant. Grappig is wel de personen die steeds die klok minuut voor minuut bijhouden, en ook @Iketes, de omgekeerde verwarring over het shirt met Made in USA erop.

Een film met een nogal traag tempo... De eerste 45 minuten valt "Madeinusa" nog vermakelijk te noemen. Het is te zeggen, er zijn genoeg gebeurtenissen om de kijker op een vlotte manier aan het lijntje te houden. Daarna mag je vlot in traag veranderen. Wat nog overblijft is een saaie aaneenschakeling van haast oninteressante scènes...

Dit wilde ik ook schrijven, alleen dan over een achteruit kruipende slak.

Heb al wat inkijkjes gehad zoals deze, maar zelden zo oninteressant. Een deja-vu, maar dan een evrvelende van die multi-culti werkjes die nergens in uitblinken, behalve dat inkijkje, maar zo-o-o-o s-a-a-i en hemeltergend nietszeggend.

Kan me niet voorstellen dat hier ineens een supertalent uit geboren werd, dat met de Gouden Beer ging lopen. Zal wel iets met politiek te maken hebben. Behalve een handvol films uit Argentinië, Mexico en enkele uit Cuba is de Latijns Amerikaanse cinema nauwelijks (niet) aan mij besteed.

Opmerkelijke film, die verrassend verloopt, tenminste als je niet bovenstaande stukjes leest die vol spoilers staan.

Je denkt even een simpel-afgelegen- cultureel-verantwoord-Peruaans-dorpsverhaaltje te zien te krijgen, maar het pakt heel anders uit. Dat begint al snel met het rattegif uitstrooien. Als de vreemdeling die toevallig hier met Pasen belandt direct opgesloten wordt omdat hij niet bij het feest mag zijn, weet je dat dit niet goed kan aflopen.

Iemand, een sluwe geest, heeft bedacht dat God niet toekijkt tussen de tijd dat Jesus sterft aan het kruis en de wederopstanding, briljant gevonden!. En in die tijd kan men dus alles doen wat God verboden heeft. Eén grote orgie dus. Het hele culturele festival van het dorp is een ratjetoe van oude gebruiken, christendom en perverse praktijken, met een corrupte Maria-verkiezing, want Madeinusa wordt "gekozen" omdat haar vader de burgemeester dat wil. Haar zus is volgend jaar aan de beurt.

Bijzondere film over de "heilige tijd" in een afgelegen dorpje in Peru.

Vreemdelingen zijn dan niet gewenst omdat tijdens de heilige tijd zonden niet bestaan. Er komt echter toch een vreemdeling langs.

11 november 2010

03:00 - 04:40

ARTE

Verhaal over een afgelegen dorpje en haar bewoners in Peru.

Merkwaardige gewoonten worden er op nagehouden en sommigen zijn verwonderlijk voor een Rooms-Katholiek land.

Is de afhandeling van het verhaal traag, vervelen doet de film niet.

Duistere parabel over verstikkende religieuze hypocrisie en een jonge vrouw die haar eigen weg op wil gaan. Visueel sfeervol in beeld gebracht met verstilde shots van Peruaanse berglandschappen en surrealistische beelden van een dorpsgemeenschap die letterlijk achterloopt in de tijd (inside joke!). Wat bij mij enigszins schuurt is dat het erg opzichtig de controverse opzoekt met heftige seksueel getinte onderwerpen, maar zonder dat het daadwerkelijk iets toevoegt aan het verhaal. Provocatie als intellectuele luiheid en niet om ongemakkelijke doch relevante vragen te kunnen stellen.