Mul-go-gi (2011)

Officiële Selectie IFFR 2012.

Mooi verhaal, mooi sfeertje maar die 3D bril erbij was toch ff wennen....

Ik was er maar op de gok naar toe gegaan vanwege mijn liefde voor Koreaanse cinema maar helaas, het was een slechte gok. Een uiterst verwarrende film die duidelijk beoogt een soort Lynch-achtige vermengeling van realiteit en fantasie te zijn, maar daar tot op het laatste kwartier absoluut niet in slaagt. De film sleept zich daarvoor ongenadig door het eerste uur omdat er geen enkele opbouw is. Niet van het verhaal, niet van de personages, helemaal niets. De plotbeschrijving hierboven zegt het dan ook goed, toeschouwers moeten inderdaad een hoop doorstaan. Helaas is er daarna nog niks duidelijk en zal je zelfs nog heel veel moeite moeten doen om er iets van te maken. Dankzij wat mooie beelden en sporadisch aanwezige sterke scènes is het geen totale flop, maar dat driekwart van de zaal na de film zich zo snel mogelijk naar buiten werkte, zegt genoeg.

Het vissen op de grens van het hiernamaals was inderdaad weinig boeiend. Maar het laatste kwartier vond ik wel erg mooi, maar niet genoeg voor een voldoende. 2,5*

Als de hele film meer in de lijn was geweest van het laatste kwartier, had dit nog wel een succesje kunnen zijn.

Prima film. Ingewikkeld script waarin je, als ik de film goed begrijp je bijna de gehele tijd in de gedachten van de "gezochte" vrouw kijkt. Haar man en detective zijn verzinsels van haar om haar te bevrijden van haar Shaman bestaan. Dit opgesloten gevoel wordt dan ook nog eens geestig uitgewerkt in de vissersboot scènes. Uiteindelijk zijn er maar weinig scènes die de werkelijkheid tonen. Al met al een sterk uitgewerkt script. Weliswaar waren de 3d technieken hier en daar niet om naar huis te schrijven. Vooral het bewegen met de 3d camera is iets wat nu nog niet goed werkt en erg vervelend kijkt. Enkele scènes op het water zijn hier voorbeelden van. Veelbelovend debuut.

Een verbazingwekkend slecht uitgewerkte film waar de kijker al snel de draad kwijt is in een script dat volgens de regisseur nogal magertjes is en te snel is geregisseerd. Tijdens de Q&A sprak regisseur Hong-min Park zich een aantal keren flink tegen, waardoor ik me genoodzaakt voelde om tijdens de Q&A nog weg te lopen. In eerste instantie was de 3D-vorm een artistieke keuze die van te voren gemaakt was, maar een vraag later zei Park dat hij tijdens het filmen (2D) van A Fish opeens de mogelijkheid kreeg om 3D te schieten. Daarbij hadden een aantal mensen in de zaal niets begrepen van het verloop van het verhaal en zij stelden dan ook serieuze vragen naar aanleiding van plotwendingen, wisseling van acteurs en een 'sprekende' vis. Maar dat soort vragen waren volgens de regisseur niet belangrijk genoeg voor de film...