The King and I (1956)

61 stemmen | gemiddelde 2,96
Verenigde Staten
Muziek127 minuten
geregisseerd door
Walter Langmet
Deborah Kerr,
Yul Brynner en
Rita MorenoIn 1862 arriveert de jonge Britse weduwe Anna en haar zoon Louis in Siam. Ze werd door de koning aangesteld om de opvoeding van zijn talrijke kinderen, waaronder de troonopvolger, ter hand te nemen. De koning stelt haar ook voor aan zijn vele vrouwen die in de harem verblijven en laat haar ook voor hun opvoeding zorgen. Anna vecht tegen de ingebakken gewoontes en tradities die soms niet alleen pittoresk maar ook barbaars zijn. Zo neemt ze het op voor een slavin die wil vluchten omdat ze één van de vrouwen van de koning moet worden. Gefascineerd als ze is door dit voor haar onbekende leven laat Anna zich door de koningskinderen overhalen om niet terug te keren naar Engeland.
2,5
[permalink] geplaatst op 14 maart 2006, 18:30 uurVermakelijke musical uit de oude doos. Ondertussen erg gedateerd maar toch nog leuk om naar te kijken.
The king and I toont hoe Hollywood destijds het verre Oosten zag: prachtige overweldigende decors, rijkelijke kostuums, exotische kleuren en ook… een beschaving die achterlijker is dan de middeleeuwse.
De karakters zijn zodanig uitvergroot dat het echte karikaturen zijn geworden die moeilijk serieus te nemen zijn. De naïviteit en onwetendheid o.a. van de koning grenst aan het ridicule.
De film werd opgenomen in cinemascope en zit dan ook vol grote massascènes. De film kreeg terecht oscars voor art-direction en costume design.
2.5*
1,5
[permalink] geplaatst op 2 november 2007, 20:55 uurAu, au, au. Dat waren mijn tanden, (of tandvlees?) die zeer deden van dit veel te zoete filmpje. Gedateerd, en kon mijn aandacht weliswaar wel vasthouden, maar met erg veel moeite. M'n vader zei zowaar toen hij zag welke film ik aan het bekijken was: 'Hé, dat is Yul Brynner.. Schijnbaar erg bekend?
[permalink] geplaatst op 2 november 2007, 22:16 uurJa, dat is één van de bekendere acteurs uit die tijd. Die moeten ouders wel kennen.

.
[permalink] geplaatst op 6 oktober 2008, 21:48 uurDit is de eerste film die ik toch zeker sinds een jaar of twee afzet puur en alleen omdat ik hem gewoon niet meer uit kon staan. Dat is al een week geleden overigens. De film is gigantisch veroudert, heeft een compleet achterlijke kijk op Azië, maar is bovenal onverdraagbaar zoet. De liedjes lijken allemaal op elkaar en zijn verschrikkelijk. Meer dan een uur hield ik het niet uit.
Ik was er ook totaal niet voor in de stemming en ik wist vooraf ook niet eens dat het een musical was. Ik had meer een ouderwets episch spektakel in trant van Ben-Hur of Spartacus verwacht, alleen dan met misschien iets meer nadruk op romantiek. Misschien kwam dat spektakel later nog, maar ik kon er gewoon niet meer op wachten. Op deze zoetsappigheid was ik gewoon niet voorbereid. Ik zat dan ook bijna de gehele speelduur in mijn hoofd parodieën te bedenken op de film en als dat gebeurt weet ik dat ik echt iets verschrikkelijks aan het kijken ben.
Enige pluspuntje: Yul Brynner speelde wel vermakelijk, al is het mij meteen weer een raadsel waarom hij er een Oscar voor kreeg.
Omdat ik de film maar voor de helft gezien heb geef ik geen stem, maar ik het zou nu 1* zijn.
3,0
[permalink] geplaatst op 30 december 2008, 0:51 uurDeze film is meer dan een halve eeuw geleden gemaakt, dus moet je deze film ook benaderen met die gedachten lijkt mij.
Musical-films waren toen zeer populair en deze was in die tijd een topper. Het is logisch dat publiek uit 2009 niet uit zijn dak gaat voor deze film, maar als je het volledige plaatje bekijkt, én dus mét '56 in het achterhoofd, is die knap gedaan en een stukje échte hollywoodgeschiedenis.
[permalink] geplaatst op 25 januari 2011, 15:48 uursoom schreef:
M'n vader zei zowaar toen hij zag welke film ik aan het bekijken was: 'Hé, dat is Yul Brynner.. Schijnbaar erg bekend?
Bij Yul Brynner denk ik meteen aan de populaire tv serie (1973) Anna en de koning van Siam.
Anna and the King (TV Series 1972) - IMDb