A Room for Romeo Brass (1999)

Deze film zag ik eens op BBC vrij laat geloof ik, maar hij was erg leuk, een beetje maf, maar wel leuk

3.5 sterren.

Een paar vlakke stereotypen als hoofdrolspelers en een pscyhopaat die zo nu en dan de film in- en uitwandelt om hier en daar een plotontwikkeling te triggeren. Lekker makkelijk, want een psychopaat is nu eenmaal een psychopaat, dus die heeft geen verklaring voor z'n handelen nodig. En als de film de anderhalf uur bereikt heeft, loopt hij gewoon weg; kan er nog mooi een Hollywoods happy-end aan. Slappe zooi. 1 *

Erg slechte analyse Queto.

Paddy Considine speelt geweldig als humoristische klungel die nodig eens angermanagement training moet hebben. Hij heeft een goed hart, maar een slechte geest. - De twee knapies acteren zo normaal en down to earth mogelijk, en dat werkt heel goed.

Neem daarbij Shane Meadows altijd verbluffend gebruik van muziek bij beeld, en je hebt een zeer te pruimen film. Niet z'n beste, maar wel bovengemiddeld.

Considine speelt inderdaad geweldig! Wat een geweldige typering, lykathea: "een goed hart maar een slechte geest"...helemaal raak.

Een wat off-beat filmpje. Humoristisch, maar - vooral naar het einde toe - toch wat distressing. Deed me ergens wat denken aan The Cement Garden. Niet altijd even geslaagd, maar op bepaalde momenten echt sterk en sfeervol (mede dankzij de soundtrack).

Veel mensen ervaren de films van Shane Meadows als tussendoortjes. Voor mij blijven het stuk voor stuk bijzondere belevingen.

Niet dat ik zoveel van de man heb gezien, maar dit was toch weer een erg goede film. De enige tegenvaller tot nu toe van Meadows was Once Upon a Time in the Midlands en die was nog heel aardig. Deze film viel gelukkig niet tegen.
Meadows blijft een tovenaar, hij weet mooie, simpele beelden te combineren met rustige (gitaar)muziek en dat vormt samen een magisch geheel. A Room for Romeo Brass vertelt het verhaal van Romeo (sterke rol van Andrew Shim) die beste maatjes is met Gavin. Maar dan komt Considine tussen beiden en is het afgelopen met de lol. Ik had veel gehoord over het acteerdebuut van Considine, maar zo fantastisch deed hij het hier ook weer niet. Alleen de stukken waarin zijn slechte kant naar voren kwam waren beangstigend goed. Maar zijn rol in Dead Man's Shoes was super en daarmee maakt hij deze ietwat tegenvallende prestatie meer dan goed. Dat lekkere plat Engelse taaltje is ook weer aanwezig en dat maakt Meadows films ook de moeite waard. Heerlijke accenten en dialogen. Daarnaast bevat de film ook een flinke dosis humor.

Er zijn soms momenten waarop de film wat inzakt en het einde is misschien te zoet, maar over het algemeen een erg sterke film.

Zeer geslaagde film, kleine 4*.

Redelijk goede film.

Het niveau verschilde met vlagen, ik vond het soms wat slap. Toch is de film zelf zeker niet slap te noemen. Acteerwerk is prima, verhaal oké. Verder zit er een lekker sfeertje in en de muziek is fijn gekozen.

- 4 -

Een zeer vermakelijke film. Hoewel Meadows tot nu toe geen uitschieter voor mij heeft gemaakt (This is England nog niet gezien), bewijst hij in ieder geval een veelzijdig regisseur te zijn, die het beste uit zijn acteurs weet te halen. Zo ook in deze film, waarbij vooral de rol van Paddy Considine zeer opvallend is.

Weinig verwacht en toch best wat gekregen.

A Room for Romeo Brass is na Somers Town de 2de Shane Meadows voor mij, niet wetende dat Somers Town sowieso al door hem was geregisseerd.

A Room for Romeo Brass hoeft door de echt aanvoelende vriendschap van Romeo & Gavin niet veel moeite te doen om de kijker in het verhaal te krijgen.
De aanvullende muziek was nergens overbodig en wist de scenes passend aan te vullen, iets waar toch regelmatig filmpjes in falen.

De rol van Paddy Considine als psychopaat is overtuigend gespeeld en je voelt als kijker langzaam maar zeker de spanningen oplopen.
Zielig om te zien hoe 2 onschuldige jongetjes van 12 jaar zo op stang worden gejaagd door een rare en gestoorde *volwassen* man.

Wat ik niet helemaal snapte van Romeo's zus was dat ze een meid leek die echt wel pit had en toch uitging en zelfs zoende met een duidelijk onstabiel persoon. Waarom kon ze niet gewoon nee zeggen? was ze misschien bang of wou ze hem niet kwetsen? Hoe dan ook zoen je iemand toch niet alleen omdat je die gene zielig vind?

Ook de vader van Gavin was best een rare te noemen, al kwam hij hoe bang hij op dat moment ook was gelijk op voor zijn zoon en Romeo. Dit was een indrukwekkende scene en je voelt je als kijker ook erg betrokken.

Het einde van de film was misschien iets te abrupt, maar dat laat het verhaal op passende manier ook nog een beetje open.

Misschien gebeurd er in deze film niet zo gek veel, maar door de voelbare spanningen tussen de personages en een steeds meer uitzichtloze situatie voor de jongetjes ben je als kijker erg geboeid en aangedaan bij de gebeurtenissen.

Geslaagde drama film, simpel maar doeltreffend.
4*

Geen meesterwerk maar toch een erg sterk geregisseerde en gezellig meeslepende tragikomedie. Considine speelt een psychopatische weirdo die onheilspellend reageert. Veel achtergrond over Morrell wordt er niet gegeven; hij is iemand die toevallig in de levens van de twee vrienden komt en het leventje van twee gezinnen overhoop gooit. Hij heeft ook (niet onbelangrijk) nog een oogje op Romeo's schone zus. Het leuke zijn uiteraard de maffe personages (niet alleen Considine maar ook de vader van Gavin heeft toch wel vreemde reacties) en een zeer goede soundtrack die je van de ene scène in de andere loodsen. Net geen 4 momenteel maar dat kan nog komen.