Anrakkî Monkî (1998)

Unlucky Monkey begint zeer veelbelovend met een aantal zeer originele 'unlucky' voorvallen. Maar na een tijdje gebeurt er niet zoveel nieuws meer en sleept de film zich eindeloos voort...

...maar dan ook echt eindeloos.
Toch heeft de film wel wat grappige momenten (maar inderdaad vooral in het begin).

Duidelijk één van Sabu's mindere films. Alles is aanwezig, maar het mist altijd net het geniale van z'n latere films.

Op momenten nog wel leuke humor, en enkele geniale scenes naar het einde toe (laatste scene wanneer Yamazak de straat oversteekt is prachtig), maar het sleept zich net allemaal iets teveel voort, zonder speciaal te zijn. Sabu's andere films waren altijd extreem fris en speels, en dat mis ik hier toch wel. Het blijft net iets teveel een gewoon Yakuzaverhaal.

Gelukkig één van z'n eerdere films, maar echt leergeld kan je het niet noemen, want in Postman Blues slaagde hij er wel in al die negatieve punten te vermijden. Blijft verder wel vermakelijk, alleen weet je dat de man tot veel meer in staat is. 3.5*

De eerste 5/10 minuten begonnen goed. Rest van de film sloeg nergens op. In ieder geval dit is geen aanrader, voor degene die het wilt zien. 1 1/2 *

Ben ik dan de enige die dit niet saai en voortslepend vond ?
Erg goede film van Sabu dit. Het slome tempo vind ik zeker geen negatief punt, het is bijna een positief punt. Je krijgt goed de tijd om alles in je op te nemen, en het geeft bijna een hallucinant effect aan de film. Enkele geniale scènes, waaronder de bar scène en de laatste scènes, vanaf het moment waar het geld opgegraven wordt .

Wat ik hier en ook in zijn andere films zo goed vind, is de aaneenschakeling van gebeurtenissen. De protagonist loopt van de ene situatie in de andere, en zo vormt het verhaal zich. Het lijkt wel alsof er van tevoren geen script is geschreven, en Sabu op de set heeft bedacht wat er nu zou gebeuren, alleen zit het daar te perfect voor in elkaar. Ik wil hier best 4* aan weggeven, zoals ook bij zijn andere films (die eigenlijk wel eens naar 4,5* mogen gezet worden). Dit is dan misschien niet zijn best, maar gewoon erg goed, unieke manier van filmen en een oog voor rare situaties. Grappig, bizar, ontroerend, erg goed

Sabu?????

Ik zie Hiroyuki Taneka bij de regiseur staan.

Zijn bijnaam is Sabu.

Ok

Wel leuk ook, Sabu komt zelf ook in de film voor. Als de bestuurder van de auto waarin de 2 naar de bank rijden. De protagonist houdt hele verhalen tegen hem op maar Sabu zegt niks terug.

Ja na het grootste deel van Sabu's werk eindelijk gezien te hebben was het nu nog Unlucky Monkey die ik graag wilde zien; best apart want volgens mij is dit de enige film die zonder moeilijk doen gewoon makkelijk te verkrijgen is. Heb de film waarschijnlijk vooral uitgesteld omdat ik niet zijn grootste werk verwachtte - en na het lezen van de reacties hier was ik ook niet bepaald overtuigd van het tegendeel. Maar na een kijkervaring rijker kan ik mij enkel afvragen waarom dat zo is, want met Unlucky Monkey heeft Sabu wel degelijk weer een leuke titel op zijn naam staan.

De introductie leek wel wat weg te hebben van Sabu's debuut Dangan Runner: Een bankoverval die niet geheel vlekkeloos verloopt om daarna te vervolgen in een lange sprint. Ook Sabu zelf is even snel te spotten, al duurt dat zoals altijd niet langer dan een minuut. Hier beginnen Yamazaki's problemen - en vol schrik dumpt hij zijn masker in de eerst volgende prullenbak. Sabu is zichzelf niet als hij mooi gebruik maakt van dit element, want dit masker zou dé link worden om weer enkele prachtige personages bij elkaar te brengen.

Niet verrassend zijn dat opnieuw een drietal yakuza - En ook nu niet van de meest snuggere soort - Wanneer één van hen een goed bedoeld grapje uithaalt loopt dit geheel verkeerd af en is dit de bron van een reeks akelige doch dolkomische situaties. Yamazaki zal hier dan ook niet de enige ongelukkige aap zijn, want met elke stap die hij zet brengen ook het trio zich met elke gezette stap verder in problemen. Wat opvalt is dat de film op veel momenten aanvoelt als zijn Monday die hij twee jaar later zou maken; ook hier een briljante combinatie van uiteenlopende genres bij elkaar gebracht door een groepje geweldige personages.

In Unlucky Monkey wederom niet enkel gezichten die zinnen spreken, maar interessante karakters die zich op pijnlijke wijze de nesten in werken. Maar Sabu kan dit regisseren ook - bewijst de scène van een protestbijeenkomst betreffende milieuvervuiling: een nutteloze toevoeging, maar de onverwacht toespraak die Yamazaki houdt is compleet hilarisch. Sabu is een meester in het onverwachte, en daar geniet ik echt van. Datzelfde geld voor de scène waarop Yamazaki leest dat het meisje overleden is aan haar verwondingen en een ijzersterke montage met intense geluidsbewerking presenteert.

Maar het meest indrukwekkende moment is echter de 7 minuten durende voice-over scène van Yamazaki. Zijn schuld vreet hem van binnen op en Sabu registreert dit in een hallucinerend moment. "Het was maar een kapster niemand zal haar missen" - maakt Yamazaki zich wijs. "Vroeger doodden mensen elkaar zonder problemen en schepten daar nog over op ook" - waarom voelt hij zich zo schuldig? "Misschien wilde ze zelf wel dood en liep ze zelf het mes in" - Misschien is hij zelf wel slachtoffer? Sabu combineert in deze scène al het mogelijke - humor, paranoia, schuld, angst, fantasie, zelfhaat, hallucinatie. Een van de sterkste scènes die ik al zag van Sabu.

Zeker niet het gewone yakuza verhaal zoals hierboven gezegd word; Maar een typische Sabu-trip vol stijlvolle situaties die hij tot in de puntjes benut. Of dit nu een hilarisch doch ernstig auto-ongeluk is, of een emotioneel beladen yakuza gesprek dat daarop volgt - deze film bevat weer van alles. Wat Yamazaki ook probeert het lijkt onmogelijk te kunnen ontsnappen aan zijn problemen - En Sabu sluit ook deze film weer af in een zeer memorabele climax. Net als in zijn Postman Blues of Drive loopt het personage over een brug - het einde van een vreemde dag tegemoet. Genietbare film, - al is het niet het ritmische tempo dat je normaal van hem zou verwachten. Toch nergens vervelend of te langzaam, maar gewoon constant wachten op een vreemde surrealistisch tintje vol zwarte humor.

Unlucky Monkey is meer bewijs van een groot talent en ik ben blij dat ik dit kan zien.

4.0/5.0

en het geeft bijna een hallucinant effect aan de film

Sabu combineert in deze scène al het mogelijke - humor, paranoia, schuld, angst, fantasie, zelfhaat, hallucinatie

Zeker weten! Een ongelofelijk "zuig effect" zit in hier in. Iedere scene is daarnaast verrekte onvoorspelbaar waardoor ik het gevoel heb iets volslagen unieks gezien te hebben. Wat me opviel was dat met het audio visuele gedeelte knap werd gespeeld met de akoestiek waar in zij zich bevonden. Harde regen, lawaai van voertuigen en weet ik veel wat nog meer. Het gaf een gevoel of je er middenin zat en dat daardoor het hallucinatie effect versterkt werd. Het script zat overigens behoorlijk overzichtelijk in elkaar waardoor je nergens uit het verhaal werd gehaald. Keihard genieten gewoon!

4.0* met uitzicht op méér denk ik.

Al mijn 7e Sabu ondertussen.

Bij vlagen weer gortdroog. Ik noem een roodgetinte barscène met jammerende yakuza, een droom waarin echt hilarisch gefilosofeerd wordt en het einde, wat ook erg sterk en grappig is.Tsutsumi overtuigt opnieuw en ook leuk om Terajima in een voor hem zo typerende rol te zien.

"Actually I'm the victim. She ran into me, she stabbed herself"

3.5*

De best (enige met Ned. subs?) verkrijgbare Sabu is inderdaad niet zijn beste film. Maar toch zeker niet slecht. Het begin is sowieso erg sterk met de bankoverval, de nasleep en de 'moord'op Ren Osugi!

Geniaal ook het muziekje tijdens de achtervolging na de bankoverval, dat overgaat in het beatje op de i-pod/walkman van het meisje dat wordt neergestoken!

Het middenstuk van de film vond ik dan weer wat minder en bijna langdradig, maar het einde is toch wel weer zeer aardig.



Deze wel, ja! Maar voor de rest moet je bijna wel de illigaliteit in! Ik ben het eens met de genialiteit van Yamazaki's innerlijke monoloog. ("Eigenlijk ben ìk het slachtoffer!" )

Lastig: Bij vlagen prachtig. Het begin is geinig, de scene waarin de hoofdpersson bij de protestbijeenkomst zit en de barscene en als hoogtepunt de eerder genoemde innerlijke monoloog. Maar ik had bij deze film moeite met het losse zand en stukken die niet echt boeiden. De confrontatie op het einde was erg, erg flauw. Amusant, maar dit zal inderdaad niet Sabu's beste zijn. Te wisselvallig vooral.

3.0*