Bai Ga Jai (1982)

Zogenaamd een klassieker binnen het genre, maar op één geweldige scène met Sammo Hung na, was dit misbaksel echt niet om aan te zien. Vreselijk.

1 ster

En inderdaad, het is een klassieker. Alleen al vanwege de gevechten, maar de humor voelt ook anders aan dan normaal gesproken. Zeker die rol van Sammo Hung was vermakelijk en wat zijn broer allemaal wel niet deed is hilarisch gezien het feit dat hij heel erg koel tegen Leung Chang doet.

Het stukje waar ze ruzie hadden, maar ze deden het non verbaal en dat de meester van Leung Chang zo zijn gewaad omhoog deed is onbetaalbaar. Ook sprak die broer met een leuk accentje en een paar grappige woordspelletjes.

Een redelijke goeie kung fu klassieker

Wei, de gevechten hier vind ik persoonlijk toch wel een stuk intenser en realistischer ogen dan de meeste andere kung fu filmpjes die ik tot nu toe heb gezien. Yuan Biao mixt veel acrobatische sprongen in zijn films, maar veel gevechten werden hier ook gedaan door zijn Sifu als ik me niet vergis. Yuen Biao deed alleen het laatste gevecht en misschien nog wat kleintjes, maar iig waren de gevechten wel intensief.
http://uk.youtube.com/watch?v=YJFKcEtAAuU

Dat gevecht met 2 sifu’s, één in het geel, de ander in een grijze pak is één van de mooie gevechten in Prodigal Son imo (bij 1:04 & 1:39). Ik denk overigens ook dat dit de beste Wing Chun film verkrijgbaar is, of weet jij nog een betere dan?

Filmpje waar je nu naar linkt toont clips van verschillende kung fu flicks. Daar ben je je van bewust?

Maar dit is inderdaad een vet filmpje die bij herziening waarschijnlijk wel een halfje omhoog gaat. Pas ook Warriors Two herzien en verhoogd. Is dat ook Wing Chun?

Ramon L: Haha natuurlijk, ik heb het namelijk zelf in elkaar gezet. Prodigal Son is het beginstukje en rond de tijdstippen van 1:04 & 1:39 als ik me niet vergis

Warriors Two heb ik nog niet gezien, maar 't lijkt mij wel een goede Kung Fu flick. Ik heb overigens geen idee of het vooral Wing Chun is, maar waarschijnlijk zitten er wel wat elementen erin. Wing Chun is volgens mij veel met je handen blokken en tegelijkertijd counteren met diezelfde slag: hierdoor word je getraind om de slagen van je tegenstander te anticiperen. En dus is het altijd wel een goede basis, wil je gaan mixen met een ander vechtsport. Bruce Lee deed eerst ook aan Wing Chun. Ip man was zijn sifu en hij staat welbekend als een van de grootste meesters wat betreft Wing Chun.

Ip Man, een semi-biografische film, komt dit jaar nog uit. Wilson Yip die SPL heeft geregisseerd, Donnie Yen die erin speelt met nog vele andere MA acteurs die ik niet ken. Oi, dit wordt hopelijk wel een leuke MA film

Wei: Ik kan me eigenlijk niet zo goed herinneren hoeveel gevechten deze film heeft, maar ik zie liever goede gevechten in mindere mate dan een hoop snel achter elkaar geproduceerde wannabe gevechten. Wat "The Prodigal Son" mij aanbood in verhouding was genoeg

Trouwens geniaal voetenwerk in dat filmpje van je te zien. Twee titels zag ik nog niet (Martial Club, Dirty Ho) maar aangezien ik het als een soort van missie zie om alles van Chia-Liang Liu op dvd te verzamelen komt dat nog wel goed.

Alles van Chia-Liang Liu? Zelf ik ga niet zover, maar thanks voor je comment

Als het even kan wel ja. Vele films van hem zijn op regio 3 uit en ook de Amerikaanse dvdmarkt wordt op het moment met kung fu films overspoeld, dus het is niet een heel overtrokken statement. 11 gezien nu (10 daarvan heb ik op dvd) en zijn debuutfilm vind ik tot nu toe zijn minste. Altijd coole choreografieen in zijn films en hij was destijds schijnbaar ook zo ongeveer de enige cineast met een martial-arts verleden (zijn vader had een school). Misschien dat 't er daarom immer zo goed uitziet. Hij neemt ook bijna immer een personage voor zijn rekening. Ik zie hem dus ook graag als acteur.

Prodigal Son is trouwens weer zo'n typische kung fu film waarin het hoofdpersonage zijn vechtstijl aanpast om te winnen. Dat vind ik meestal leuker dan wat roekeloos gebeuk. Ben het wel met Wei eens dat het aantal fightscenes wat tegenvalt.

Andersom kan trouwens ook. Ben ook wel eens kung fu/swordplay films tegengekomen met te veel vechtscenes. Dan verliest 't wat impact.

Ik heb voor de grap ook even geteld en ik kom op 12 films die ik gezien, net 1 meer De meeste films die ik van hem heb gezien scoren wel hoog op enkele films na die ik gewoon wat vond tegenvallen. Zijn choreografieën zijn inderdaad altijd wel bijzonder. Het zijn indrukwekkende sparrings of gewoon komische Kung Fu taferelen.

Flashpoint was volgens mij ook een film met weinig gevechten, maar toch was het eind gevecht zo verbluffend dat 't gelijk de film goedmaakte waarvoor hij eigenlijk ook diende. Als de sfeer erin zit, de gevechten goed zijn en liefst nog wat (frisse) leuke komedie, dan is de Kung Fu filmpje voor mij meestal wel geslaagd (ook gelieve niet te melodramatisch)

Viel me toch wat tegen. Aan de choreografie ligt het in ieder geval niet, daar kan ik maar weinig kritiek op leveren. Het voornamelijke probleem ligt echter bij de humor die maar zelden lijkt te werken. Ik kan de humoristische toon in dit soort films altijd met gemak appreciëren, sterker nog, ik vind het bij vlagen ook eenvoudigweg erg hilarisch. Maar opmerkelijk genoeg wilde de humor hier gewoon niet werken. Ook de personages stelden mij enigszins teleur. Ik kon niet verder dan een Krappe 3*.

Ik ben een liefhebber van kung-fu of martial arts-films. Maar wat is dit een enorme afknapper met deze balorige kinderachtige humor.