Shahada (2010)

Sterk inbeeld gebrachte film. Verhaal iets wat aan de typische kant.

Vooral het camerawerk (contrast scherpte en onscherpte viel erg op.)

op zich wel goede film,

alleen vond ik het verhaal van Daniel en Samir te weinig uitgewerkt...

de film mocht ook op zich wat meer power hebben vond ik....

3,5

Ik zag "Shahada" op dezelfde dag toen ik "Die Fremde" zag. Dat heeft de film geen goed gedaan, want het werd extra duidelijk dat "Shahada" drijft op enkele makkelijke, clichématige benaderingen van migranten die hun weg in de Westerse wereld zoeken. Het levert goed basismateriaal op, maar er wordt te weinig mee gedaan om de film in zijn geheel als bijzonder sterk te presenteren. Zoals 009 zei, het ontbreekt de film aan "power" (iets wat bij "Die Fremde" allerminst het geval was).

Prima film als het één van je eerste films is over dit onderwerp, maar hij zakt een beetje weg in vergelijking met betere broers en zussen à la "Gegen die Wand" en "Die Fremde". Daarom nét geen 3,5*, maar een mooie 3*

3*

Duitse film over de problemen waar migranten vaak tegenaan lopen , het grote nadeel van de film is dat de film veel te kort is om alle drie verhalen goed te belichten ondanks dit gegeven een ruime voldoende.

Matig matig.

*3

Het verhaal klinkt interresant, de puntenwarderingen zijn hier en op IMDB net op gang en liggen rond de 6. De berichten zijn niet bijster goed maar ook niet slecht. Nog geen trailler hier te vinden helaas, maar goed ik ga hem toch zien. Ben benieuwd.

Het drama volgt drie in Duitsland geboren moslims, die in een identiteitscrisis zitten en tussen wal en schip dreigen te vallen. De regisseur heeft deze mozaïekfilm met overlappende verhaallijnen, denk ik, gemaakt om te laten zien dat, achter de politieke debatten over de islam, mensen schuil gaan. Doordat hij teveel elementen in krap negentig minuten heeft gestopt, komt de film wat verkrampt over; de productie had met gemak driemaal zo lang kunnen zijn. Toch laat 'Shahada' bij mij een positieve indruk achter omdat ie aanzet tot nadenken en discussie, zonder daarbij bevoogdend, veroordelend, beschuldigend of moraliserend te zijn. Burhan Qurbani toont genegenheid voor zijn personages en laat ze als echte, warme mensen zien. In deze blik op het leven van alle dag kloppen de dialogen en overtuigt de cast. Ook laat de regisseur zien dat de islam, net als andere religies, generaliseert en vooroordelen kent.

N.B. Ik heb gelezen dat shahada geloofsbelijdenis betekent.

Een film die mooi aansluit bij de recente reeks van mozaïekfilms over de multiculturele samenleving. Deze weet prikkelende en confronterende thema´s aan te snijden, maar doet dat dan vervolgens op een manier dat de relaties tussen de personages kant noch wal raken. Het plot slaat essentiële punten over en dwingt de kijker om mee te gaan in erg rare overgangen. Daarbij is het hele mozaïek-aspect erg geforceerd aangebracht. Ik krijg toch vooral het idee dat de regisseur zich teveel heeft laten inspireren door Crash, Babel, Gegen die Wand en andere films die soortgelijke thematiek een stuk effectiever onder de aandacht brengen.