The Thief of Bagdad (1940)

Geweldig vermaak voor jong en oud!

In m'n kinderjaren heb ik deze film oneindig keren gezien. Ik vond hem formidabel!

Lang leve technicolor!

Kleuren in de film zijn echt fantastisch en de Criterion (dvd) transfer is haast perfect. Alsof de film gisteren werd gemaakt. Prachtige special effects ook! Sommige effecten ogen misschien wat gedateerd (bluescreen oa) maar de creativiteit waarmee bepaalde shots tot stand zijn gekomen en bepaalde fantasie-elementen tot leven worden gewekt is simpelweg indrukwekkend.

Verder is dit gewoon een heerlijk jongensboek op film. Intens van genoten. 4*

Ontieglijk opvallend trouwens hoe erg Disney gekeken heeft naar de personages, de aankleding en de sets van deze film voor hun animatiefilm Aladdin.

Jaffar, de prinses, haar vader en Ahmad lijken in die film wel bijna gereincarneerd in geanimeerde vorm. Tot in de kleinste details zelfs (krullen in snorren oa).

Prachtige film, heb ik vroeger heel vaak gezien.
4 *

Voor een film van 68 jaar oud een topper.
Vroeger in de bioscoopzaal van de speeltuin gezien .
Nog steeds een spannend verhaal en redelijke effecten voor zo'n oudje.

Een lange tijd geleden dat ik deze film nog gezien heb en vandaag was het nog eens zover. En de film blijft toch nog na al die jaren heel goed overeind. Lekker ouderwets romantisch verhaaltje met mooie decors en prachtige kleuren. Het verhaaltje is soms wat rommelig, maar laat dit de pret niet drukken. Er is zoveel te zien
De rol van Jaffar werd perfect ingevuld en Abu vond ik ook heel leuk.
Een klassieker die na bijna 70 jaar nog steeds veel mensen weet te boeien of entertainen. Hoe zou dat met de films van het huidig tijdperk zijn over 70 jaar ????? Nog boeiend, interessant ? Ik zal het antwoord al zeker niet meer weten.....
8/10

Voor zijn tijd een geweldige avonturenfilm, met een acteur die ontzettend veel weg heeft van Errol Flynn (ook een acteur in avonturenfilms). Het grootste minpunt zijn de ouderwetse en nogal literaire dialogen, die er nauwelijks spontaan en meer gemaakt eruit komen.

Amen!

Het blijft een onweerstaanbare charme hebben, die technicolorfantasiewerelden. The Thief of Bagdad, een ietwat superieure remake van de Walsh-Fairbanks-samenwerking, is vooral gemaakt om mensen te laten genieten van het visuele spektakel. De effects zijn zeer goed voor hun tijd, al vond ik het wat jammer dat je bij shots waarin een personage duidelijk 'uitgeknipt' (de correcte term weet ik even niet) is en in een ander beeld geplakt is je een blauwe rand om de personages heen zit, waardoor ze nog altijd te duidelijk niet in die wereld zijn. Voor mij eerlijk gezegd de belangrijkste doorslag om niet naar de 4 sterren te gaan. Ik kan beste door wat oude effecten heen kijken, maar dit is toch wel een misser. Het lijkt me eventueel wel op te poetsen (en wellicht deed Criterion dit al?). Ook jammer is dat de geest als hij vliegt duidelijk een pop is, terwijl er voor het vliegende paard wel een echt bewegend paard gebruikt is. Waarom was dat?

Het duurde ook even voor ik de film echt bijzonder begon te vinden. Aanvankelijk leek het alsof de film avonturenscènes ontweek. Waarom mogen we niet de ontsnapping uit de gevangenis zien? Dat ging nu veel te makkelijk (de bewakers gaan naar bed?). Had iets leuks mee gedaan kunnen worden. Maar als het spektakel eenmaal los barst wordt het toch een feestje. Het voordeel van deze film ten opzichte van sommige andere effects-gebaseerde films is dat het toch meer bedoelt lijkt om verwondering voor een fantasiewereld op te wekken, in plaats van effects om effects. Zo'n grote geest, die door een deurtje kijkt is toch wel geef, evenals een speelgoedpaard dat echt wordt en ook vliegende tapijten hebben hun charme nog niet verloren.

Jammer is dat de acteurs niet de meest aansprekende ooit zijn. De prins en prinses zijn standaard en de film steunt vooral op de charme van Sabu en Conrad Veidt als schurk. Sabu doet het leuk, maar mist het charisma van een Douglas Fairbanks. Veidt is gelukkig echter een van de beste schurkacteurs uit die tijd en steelt de show.

Ik ben uiteindelijk toch best kritisch op de film. Misschien omdat er in dit genre toch betere films zijn. Ja, ook al in die tijd, zoals King Kong, The Wizard of Oz en het meer vergelijkbare, maar latere tweeluik Der Tiger von Eshnapur en Das Indische Grabmal van Fritz Lang. Toch heb ik met name in de tweede helft veel plezier gehad van dit werkje.
3,5*

Is deze film in Nederland op dvd verschenen?

@IcU:

Ja, in prima beeldkwaliteit, en met NL subs, te koop via een NL Ebay winkel (te Hoorn)
(€ 4,90 + € 2,50 porto)
Maar eventueel ook te koop in een Alexander Korda Box, met 2 andere films (That Hamilton Woman'en 'The Scarlet Pimpernel')
De box kost slechts € 7,90, maar porto is dan € 7,-)

N.B.

Ik heb geen banden met deze Ebay winkel, maar wel zeer goede ervaring opgedaan.

Prachtig Technicolor, maar de eerste helft van de film is wel erg van hak-op-de-tak.
Waarschijnlijk hadden ze er ook beter een 3 uur durend epos van kunnen maken (106 minuten lijkt ook gewoon te kort voor deze film).
Tweede helft begint echter pas het echte plezier: magie, vliegende paarden, monsterspinnen, torenhoge Djinn, vliegende tapijten...en dat alles met de FX van 1940...ziet er misschien niet altijd even realistisch uit, maar wel altijd geweldig en bewonderingswaardig.

Als kind vond ik hem wel leuk

Beetje een aladdin film zo met de geest en vliegend tapijt.
Verder is de film zeker mooi gemaakt.
Er wordt ook goed geacteerd.

3,5 ster

Hoe hopeloos verouderd, kinderlijke trucages, onnozele figuren, slordige vertelstructuur met hele happen die overgeslagen worden ... … en hoe ongelofelijk leuk en mooi. Heb echt genoten, de soms eindeloos gerekte schmalzie muziek kon slechts zelden ergeren. Heerlijke film. Een feest voor het oog.
En wat een zalig magere gay prins. Geen afgetrainde, overgespierde torso.

In het eerste deel Michael Powells autobiografie, A life in movies, beschrijft hij een gesprek tussen Alexander Korda (producent en geestelijk vader van The thief of Bagdad) en Conrad Veidt (Jaffar). Veidt vraagt op een gegeven moment: "Don't you think, Alex, that I was overacting in my close-up a little bit?" Waarop Korda antwoordt: "My dear Connie, you are supposed to be a magician in a Technicolor film. Nobody minds if a magician overacts. A little bit."

Dat geeft al mooi aan hoe deze film bekeken moet worden: puur als vermaak, zonder enige poging er iets serieus van te maken, tongue-in-cheek (in beide wangen zelfs als dat gaat), het ultieme escapisme.

En ja, dan hoort het erbij dat de special effects behoorlijk slecht zijn: de overduidelijke maquette van het schip op "volle" zee, het vliegende paard, de achtergrondprojecties (bijvoorbeeld van Sabu en de bewakers op de vloer van het paleis op de bergtop), de vliegende djinn, het abominabele sabelgevecht van Ahmad met meerdere tegenstanders (de man met de sabel "in" = naast zijn eigen buik), en (mijn persoonlijke favoriet) de duidelijk zichtbare plaklijnen van de "kaalheidspruik" op het hoofd van de djinn. Maar ja, 1940 hè. (Overigens zijn sommige effecten nog wel goed, zoals de plotse verdwijning van Ahmad in het ravijn en zijn verschijning in Bagdad, en het vliegende tapijt inclusief de op de wind bewegende franje.)

Maar vooral zit er vrijwel geen frame in deze film waarop compositie, kadrering, decors, natuurlijke landschappen, contrastwerking en kleur niet een beeld opleveren van een onvoorstelbare schoonheid en helderheid. Met name het kleurgebruik, met al die heldere tinten die vol en verzadigd zijn zonder ooit echt onrealistisch te worden, geeft deze film een levendigheid die wat mij betreft nog altijd ongeëvenaard is. Onbegrijpelijk hoe ze ruim 70 jaar geleden kleurschakeringen die nog altijd zo warm aandoen konden bereiken. Wat nou primitief Technicolorproces? (En Michael Powell was slim genoeg om George Périnal ook in te huren voor zijn eigen eerste kleurenfilm, The life and death of Colonel Blimp uit 1943 -- en ook die film ziet er nog altijd prachtig uit.)

@ Roger Thornhill:

Na deze "opwarmer" van een recensie krijg ik meteen weer zin om de film ( voor de "elf-en- veertigste" keer) opnieuw te bekijken.
De DVD ligt binnen handbereik, dus...

U is een gelukkig mens. Michael Powell is één van mijn favoriete regisseurs, maar op de één of andere manier heb ik deze film pas een paar dagen geleden (met dank aan BRT1) voor het eerst gezien...

Uit 1940 dus 72 jaar oud en zeker de moeite.
Vroeger ooit in de zaal van een speeltuin gezien voor een kwartje.
Maar zelfs nu blijft hij boeien.

Grote kans dat The thief of Bagdad op korte termijn uit de criterion collection voorzien wordt door custom nl subs en dus deze dvd9 met perfecte dvdtransfer binnen ieders handbereik is!

De reeds jaren verkrijgbare versie met NL ondertiteling is zo goed van kwaliteit dat er m.i. door Criterion weinig aan te verbeteren valt.
En hij kost ook nog weinig op de koop toe.

Zie >

http://i45.tinypic.com/izujh3.jpg
http://i45.tinypic.com/e7ylj5.jpg