Steamboat Bill, Jr. (1928)

Leuke film... al vond ik 'Our Hospitality' (1923) vele beter.

De storm aan het einde duurde - naar mijn mening - iets te lang om bij het verhaal aan te sluiten.

Toch heb ik ervan kunnen genieten!

Ah die Buster Keaton toch. Wat een respect heb ik voor die man. Met een pokerface doet ie dingen waar hedendaagse stuntmannen flink van zouden terug schrikken. Dit is pas de tweede 'full length' die ik van Keaton heb gezien, naast dat superieure meesterwerk The General. Zo goed als The General is Steamboat Bill Jr. lang niet, maar hij is toch zeker de moeite van het kijken meer dan waard. De storm aan het einde was juist het hoogtepunt van de film. Het verhaal is simpel en voorspelbaar, maar dat kun je een comedy uit 1928 eigenlijk niet aanrekenen. Het is inderdaad genieten geblazen. 4*

Probeer ook eens wat van Harold Lloyd. Aan je posts te lezen zal die je ook zeker bevallen.

Bedankt voor de tip, zal ik zeker doen

Wat een geweldige film! In het begin is het allemaal wat saai en voorspelbaar (wel leuk, maar niet echt speciaal) maar de finale in de storm is absoluut fenomenaal! Absurd, grotesk, halsbrekend, en het blijft maar duren, echt super. The General is een mooie film met veel goede vondsten en een veel sterker verhaal, maar dit stuk film is gewoon net zo meesterlijk. Perfecte timing en ongelooflijk grappig. Chaplin mag de inhoud en de emotie hebben, Keaton heeft het spektakel, de chaos en de onweerstaanbare humor .

Een van de grootste tegenvallers die ik ooit bij de klassiekers tegengekomen ben. Ik zeg het niet graag, omdat het niet helemaal eerlijk is, maar: in mijn ogen is deze film verschrikkelijk door de tijd ingehaald. Het verhaal heb ik inmiddels al 100X gezien (met name in Disneyfilmpjes) en ook vaak beter. Er zitten totaal geen verrassingen in deze film, wat er voor zorgde dat het niet boeiend was.

De slapstick haalt het bij jaren niet bij Chaplin, die er veel vindingrijker mee om wist te spreken en ook nog eens een veel betere mimiek had. En belangrijk: Chaplin heeft verschillende gezichtsuitdrukkingen en Keaton niet. Daardoor blijft zijn junior een personage dat eigenlijk totaal niet boeit, waar Chaplins' Tramp een van de meest ontroerende én grappige figuren uit de geschiedenis is. Steamboat Bill Jr. heeft trouwens ook geen emotionele waarde, maar dat zij hem nog vergeven.

Was het dan allemaal slecht? Nee, sommige grappen waren nog wel geslaagd en de storm was indrukwekkend. Vooral de stunt met het raam was geweldig. Die Keaton had lef, want het was geen trukageshot! Maar over het algemeen blijft het te matig voor een hoog cijfer.
2,5*

Leuke film, maar niet altijd even boeiend en soms voorspelbaar. In ieder geval zeker niet zo geniaal als The General, maar zeker aardig

3 sterren

Uitermate geslaagde Keaton-slapstick. Keaton heeft een stoïcijnse mimiek met hier en daar een vleugje emotie, goede timing, en zijn werk bestaat voornamelijk uit acrobatische toeren en verbluffende special effects.
Steamboat Bill, Jr is een film waarbij de volle speelduur een glimlach op m'n gelaat stond en pure verbazing om de spectaculaire stunts. Puur vermaak, 4 sterren.

Je beoordeelt 'm 'zelfs' even hoog als The General. Heb je nog een voorkeur?

Opmerkelijk dat van deze film geen posters te vinden zijn.
The General beviel mij zo goed dat ik deze ook graag wil zien. Ik vond die film ook 'puur vermaak'.

The General is serieuzer van aard (mijns inziens), niet gespitst op met name slapstick. Steamboat Bill, Jr gaat meer de slapstick kant op. Maar beide films moeten het voornamelijk hebben van een lange finale dat technisch louter verbazing oproept.
Voorkeur gaat toch uit naar The General. Met name qua originaliteit. Steamboat Bill, Jr heeft een paar referenties naar Chaplins The Gold Rush.

Afgezien van die legendarische stormscène op het einde is hier niet veel aan hoor. 1.5*

Als groot liefhebber van de films van Buster Keaton viel deze 'klassieker' me jammer genoeg een tikkeltje tegen. In zijn geheel haalt de film het zeker niet tegen films als The General, Our Hospitality en Sherlock, Jr. .

Daarvoor wordt het - op zich interessante - verhaal van een jong liefdeskoppel van rivaliserende vaders (waar zijn de moeders?) net iets te weinig uitgewerkt en bevat de film iets te weinig grappen (de hoedenscène en de gevangenisscène waren wel erg leuk) om continu te kunnen boeien. De stormscène is wel indrukwekkend om te bekijken, en het beruchte shot waarbij de gevel op Buster dreigt te vallen is schitterend om te bekijken. Maar het pittige einde - dat op zijn eind weer wat inzakt - kan niet de hele film redden.

Wat mij betreft geen absolute aanrader voor de mensen die geïnteresseerd zijn in films van Buster Keaton. Hij krijgt een dikke 3*, wat samen met The Cameraman mijn laagste score is voor een Keatonfilm tot nu toe.

3*

Deze beviel me eigenlijk nog beter dan The General! Vooral die geweldige stunts aan het eind!

Veel minder leuk als die andere Keaton's die ik zag. Het lijkt nooit echt ergens op gang te komen en de grappen zijn spaarzaam. Verbaas me dan ook over zijn klassieke status eigenlijk. Hoewel de finale waar BK die storm probeert te trotseren is wel heel erg leuk natuurlijk. Vooral dat moment waar dat decorstuk bovenop hem valt.

2,5 sterren

The Laugh Special of the age. See it

Rond November had ik mijn ticket al voor de eenmalige vertoning van Steamboat Bill, Jr. met live begeleiding van een vierkoppige band. Het was de eerste keer dat ik zoiets ging zien en het werd meteen ook mijn eerste Buster Keaton, al is het ondertussen de tweede geworden, maar de verwachtingen waren in ieder geval hoog gespannen. Vandaag was het dan eindelijk zover en na eerst eens vies te zijn bekeken door een paar wannabe modellen konden we de zaal binnen.

Ik moet wel zeggen, het is een vreemde ervaring om een film te zien met live begeleiding van een band. Ten eerste dan ook uitermate veel respect voor het groepje want ze slaagden erin om met hun rug naar het scherm op de perfecte moment de juiste muziek te spelen. Ik vraag me nog altijd af hoe ze het deden want hoewel de timing niet altijd even goed was, ze zaten er soms een tikkeltje naast, moet je het toch maar kunnen om op de moment dat Keaton ergens tegen loopt een diepe saxofoon stoot te geven. Heerlijk en zeker een meerwaarde voor dit soort films en ik hoop dat de Kaekelaar dit nog eens zal organiseren.

Normaal gezien ging Steamboat Bill, Jr. mijn eerste Buster Keaton worden maar toen ik op een goedkope box met een aantal films stuitte kon ik het niet laten om de films mee te pakken. Nu zijn dit allemaal talkies en al was Villain Still Pursued Her, The (1940) niet slecht, toch hoopte ik op meer met deze film. Dat heb ik dan ook vast en zeker gekregen. De film komt wat traag op gang en het verhaaltje dat we opgespeld krijgen voelt aan als een Romeo & Juliette verfilming maar het zijn de laatste 20 (?) minuten die de film zijn sterren verdient. De storm die de pier verwoest is gewoon fantastisch en je zit constant te kijken hoe Keaton het in godsnaam flikt om zo serieus te blijven wanneer je ziet dat hij bijna hele gebouwen op zich krijgt. Naast het geweldige einde scoort Steamboat Bill, Jr. toch ook wel wat punten met de leuke slapstick humor doorheen heel de film. De introductie waar vader en zoon elkaar niet vinden duurt wat te lang maar de hoeden scène en vooral het stuk waar Keaton zijn vader probeert vrij te krijgen met het brood is gewoon heerlijk. Ik zie hier weeral een aantal keer de naam van Chaplin vallen maar, en hier ga ik waarschijnlijk tegen wat schenen shotten, Chaplin mag zelfs nog niet de voeten van Keaton kussen. Oké, het Tramp typetje is vermakelijk maar de films die ik van Chaplin heb gezien voelen veel oubolliger aan dan alle andere, oudere, komieken. Soit, het is geen Chaplin film maar een Keaton film dus terug naar Stone Face.

Ik vraag me het echt af hoe die man het ooit heeft aangedurfd om dit soort stunts te doen. Vele stuntmannen zouden er nu al moeite mee hebben maar Keaton doet het allemaal zonder enige emotie. Ongelooflijk en tegelijkertijd hilarisch. De storm naar het einde toe van de film behoort tot het hoogtepunt van de film maar dat is vooral te danken aan Keaton die met zijn one-man performance erin slaagt om de aandacht constant vast te houden. Wat een geweldige gedurfde stunts doet die man. Jammer dat het later zo bergaf is gegaan met zijn carrière. Bij een silent film vind ik het altijd moeilijk om de cast te beoordelen. Het is meestal gewoon een wirwar van overdreven mimiek en gebaren en dat is bij Steamboat Bill, Jr. niet anders. Dat neemt niet weg dat het rolletje van Ernest Torrence als de vader van Keaton niet de moeite waard is. Een boom van een vent en het samenspel met Keaton is heel leuk.

Een geweldige ervaring was dit. De film komt wat traag op gang maar eens hij vertrokken is laat hij je niet meer los. De korte speelduur is goed maar tegelijkertijd ook jammer want nu voelde het nogal snel gedaan maar waarschijnlijk had het dan beginnen te vervelen. Keaton is een held!

4*

De zesde Keaton film die ik zag en samen met Three Ages is dit toch wel de minste tot nu toe. Het vieau van de slapstick is allemaal wat lager dan in zijn andere films en waar het in bijvoorbeeld Sherlock Jr. constant heel leuk afwisselend is, is het hier vooral flauw en vaak dus net wat minder leuk.

Toch blijf ik wel respect voor Keaton houden, omdat hij ook hier weer al zijn stunts zelf deed en die mochten er vooral in het laatste kwartier van de film best zijn. De stormscène is een spektakel op zich, waarbij vooral het moment, dat Keaton op een boom met de storm meevliegt op mij bijzonder inventief en knap overkwam en daarnaast zag het er best wel gevaarlijk uit.

Helaas is dit te weinig om de rest van de film te compenseren. Het is zeker niet heel slecht, maar het is het gewoon net niet in deze film.

2,5*

Vanavond om 20u wordt deze film in de hoofdkerk van Sint-Niklaas (België) vertoond met begeleidende orgelimprovisatie. Ik ben benieuwd naar het resultaat en hoop dat de film me beter zal bevallen dan tijdens mijn eerste kijkbeurt!

Herziening doet toch een beetje wonderen. Ik vind de eerste helft nog altijd wat te weinig bijzonders hebben (al is de scène waarin Keaton met zijn vader hoeden koopt wel erg leuk) en het kan toch ook niet de bedoeling zijn dat ik meer sympathie heb voor de rivaal van Keatons vader dan voor de vader zelf. De tweede helft maakt echter toch wel veel goed. De gevangenisscène is geniaal ("Dat moet gebeurt zijn toen het deeg in de gereedschapkist viel", prachtig) en de storm is een klein meesterwerkje met camerastandpunten en actiechoreografie.
3,5*

Grappig dat veel mensen zich ergerde aan de opbouw van de film. Die vond ik in tegenoverstelling tot meeste Keaton films vrij leuk en luchtig. Vooral Ernest Torrence als Keaton's strenge vader was geweldig. Net als de scène toen ze elkaar voor het eerst tegenkwamen op de treinhalte. Classic Keaton. En als de stunts komen is het weer dikke pret hoor. Vooral toen een gebouw voor Buster omviel en hij zich weer omdraaide en nonchalant weg liep

Deze Keaton wordt steeds beter en spectaculairder. In het begin deed het nogal routineus en flauwtjes aan, maar de laatste scenes (en dan doel ik met name op het stormachtige slot) zijn supergaaf om te zien en bovendien ook knap uitgevoerd. Op de valreep een vier sterren-score!

Ik vind de regel om strikt imdb te volgen op zich prima (ook al klopt het niet altijd, maar doe in hemelsnaam iets helemaal of helemaal niet), maar zou ook liever uncredited op Moviemeter terugzien, zoals bij imdb (en dan dus consequent overal). Ik heb bij het herinvoeren van mijn stemmen trouwens bijgedragen aan het verdwijnen van de naam van Keaton hier, omdat ik een aantal van die uncredited-credits die hier op de site stonden heb laten verwijderen via het correctie-tabje.

En wat de bijdrage van Keaton in de regie was en wat die van Reissner durf ik geen uitspraak over te doen, Heb er ook geen boeken studie aan gewaagd, wat ik wel weet dat achteraf er toch wel eens wat feiten en rollen worden aangedikt, afgezwakt en/of bijeen gelogen. Zou daar voorzichtig mee zijn.