134.917 gebruikers | 85.737 films | 31.053 regisseurs | 3.508.978 berichten | 4.931.750 stemmen
Surviving Crooked Lake (2008)
Alternatieve titel: Portage
5 stemmen | gemiddelde 2,60
mijn stem:
Thriller
89 minuten
geregisseerd door Sascha Drews, Ezra Krybus en Matthew Miller
met Alysha Aubin, Candice Mausner en Morgan McCunn
Een groepje van vier jonge vrouwen gaat mee met een iets oudere man de Canadese wildernis in, om te kamperen en te kanovaren. Zijn jongere zus, Steph - die doodsbang is voor water - is één van de vrouwen. Op weg naar de wildernis lopen de spanningen hoog op, en vindt er een ongeluk plaats. Deze gebeurtenissen zorgen ervoor dat de vrouwen aan een huiveringwekkende reis, terug naar de bewoonde wereld, beginnen.
3,0
[permalink] geplaatst op 24 augustus 2010, 23:41 uurbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Ik heb de eer het eerste bericht hier te plaatsen, en dan heb ik de film zojuist nog gezien ook. Dus laat ik er even de tijd voor nemen en een korte reactie plaatsen:
Omdat er nog geen reacties waren geplaatst, wist ik niet wat ik van de film moest verwachten. Op zich wel leuk, zo blanco erin gaan! Ik moet zeggen dat Surviving Crooked Lake me positief heeft weten te verrassen. Het is wel een redelijke low-budget film, maar dit hoeft uiteraard niet altijd te betekenen dat de film slecht is. Zo ook hier. Ondanks dat de meiden (het zijn wel érg jonge vrouwen, meer tieners) met vlagen erg slecht acteren worden de gebeurtenissen voldoende overtuigend gebracht om je als kijker mee te slepen. Daarnaast draagt het mooie, uitgestrekte Canadese natuurschoon erg bij aan de avontuurlijke sfeer die de film ademt. Ook het camerawerk draagt een steentje bij; dit lijkt soms zo amateuristisch (in positieve zin!) dat het af en toe net is alsof één van de dames een handheld-cameraatje vast heeft. Dit maakt het nét allemaal wat echter.
SCL draait ook om een origineel uitgangspunt: koste wat kost het lichaan van je overleden broer, waarvan je zoveel hield, mee naar huis slepen terwijl je niet eens weet of je uberhaupt nog wel naar huis geraakt en ook zelf moet zien te overleven. En dit terwijl je vriendinnen hem uit eigenbelang en realiteitsbesef allang begraven zouden hebben, maar puur uit respect handelen. Op den duur worden de spanningen tussen de dames dan ook steeds groter, waardoor je benieuwd raakt naar hoe het verder gaat. . Saai wordt de film eigenlijk nergens, omdat er elk moment wel wat kan gebeuren en het allemaal lekker onvoorspelbaar is.
Ook wel vermeldenswaardig: dit is de eerste keer dat ik een vrouw in het bos heb horen poepen!
Het redelijk open einde vond ik dan weer wel wat jammer. Ik had hier graag een mooi afgewerkt verhaal gezien. Nu blijft het gissen naar het verdere verloop van de reis van de andere drie meiden. Hebben ze het nu gered of niet?
Om een lang verhaal kort te maken: SCL is al met al toch een verrassende thriller met enkele momenten die een nagelbijtende spanning oproepen! Scoort voor mij dan ook voldoende. Voorzichtige voorspelling: wellicht dat de film het zelfs in de bioscoop wel aardig zou doen....
Omdat er nog geen reacties waren geplaatst, wist ik niet wat ik van de film moest verwachten. Op zich wel leuk, zo blanco erin gaan! Ik moet zeggen dat Surviving Crooked Lake me positief heeft weten te verrassen. Het is wel een redelijke low-budget film, maar dit hoeft uiteraard niet altijd te betekenen dat de film slecht is. Zo ook hier. Ondanks dat de meiden (het zijn wel érg jonge vrouwen, meer tieners) met vlagen erg slecht acteren worden de gebeurtenissen voldoende overtuigend gebracht om je als kijker mee te slepen. Daarnaast draagt het mooie, uitgestrekte Canadese natuurschoon erg bij aan de avontuurlijke sfeer die de film ademt. Ook het camerawerk draagt een steentje bij; dit lijkt soms zo amateuristisch (in positieve zin!) dat het af en toe net is alsof één van de dames een handheld-cameraatje vast heeft. Dit maakt het nét allemaal wat echter.
SCL draait ook om een origineel uitgangspunt: koste wat kost het lichaan van je overleden broer, waarvan je zoveel hield, mee naar huis slepen terwijl je niet eens weet of je uberhaupt nog wel naar huis geraakt en ook zelf moet zien te overleven. En dit terwijl je vriendinnen hem uit eigenbelang en realiteitsbesef allang begraven zouden hebben, maar puur uit respect handelen. Op den duur worden de spanningen tussen de dames dan ook steeds groter, waardoor je benieuwd raakt naar hoe het verder gaat. . Saai wordt de film eigenlijk nergens, omdat er elk moment wel wat kan gebeuren en het allemaal lekker onvoorspelbaar is.
Ook wel vermeldenswaardig: dit is de eerste keer dat ik een vrouw in het bos heb horen poepen!
Het redelijk open einde vond ik dan weer wel wat jammer. Ik had hier graag een mooi afgewerkt verhaal gezien. Nu blijft het gissen naar het verdere verloop van de reis van de andere drie meiden. Hebben ze het nu gered of niet?
Om een lang verhaal kort te maken: SCL is al met al toch een verrassende thriller met enkele momenten die een nagelbijtende spanning oproepen! Scoort voor mij dan ook voldoende. Voorzichtige voorspelling: wellicht dat de film het zelfs in de bioscoop wel aardig zou doen....
