Gôruden Suranbâ (2010)

Trailer op NipponCinema.

Het blijkt maar weer dat de meeste films uit Japan me maar niet kunnen boeien , ook deze film kabbelt maar door....

Man die ooit een popdiva redde van een inbreker wordt ge-framed voor een aanslag op de minister-president en wordt in zijn poging om uit handen te blijven van de politie geholpen door wat mensen, waaronder een serial killer. Juist, de mensen achter de zeer geslaagde komedie Fish story zijn terug en het resultaat is weer hoogst origineel. Hoge amusementswaarde, maar de film gaat in tegenstelling tot zijn voorganger niet zweven naar het einde toe. Daar waar Fish story liet zien hoe kleine voorvallen in het leven enorme gevolgen kunnen hebben (en een rock song werkelijk de planeet van de ondergang kan redden!), blijft Golden slumber een vermakelijk verhaal, Japanese-style.

Wanneer je het als een komedie bekijkt, is hij best te pruimen.

*2.5

Moedig hem aub niet aan ...

vriendschap en vertrouwen 33

Redelijke Nakamura.

Zoals de meeste Nakamura films eigenlijk. Ze duren meestal wat te lang, ze hebben weinig echt opvallende kenmerken en erg memorabel zijn ze ook niet. Maar ook niet vervelend, altijd wel een basiskwaliteit aanwezig.

Wel leuk om Gaku Hamada en Kiyohiko Shibukawa al in twee kleinere rolletjes te zien. Ondertussen kan je er niet meer omheen als je regelmatig een Japanse film kijkt, in 2010 waren ze duidelijk minder bekend. Acteertalent in deze film is sowieso wel op niveau, met een grappige Masato Sakai en nogal creepy Teruyuki Kagawa.

140 minuten is dan weer van het goede teveel, na verloop van tijd begint het toch allemaal een klein beetje te slepen en de leuke opzet wordt iets té veel uitgepuurd, zonder dat er veel creatiefs wordt toegevoegd. Had volgens mij best een half uurtje afgekund.

Van Nakamura verwacht ik al een tijdje geen meesterwerk meer. Hij heeft meestal wel aardige film, maar zelden weten ze écht boven de middelmaat uit te stijgen. Aardige filler dus, maar je moet er wel wat tijd voor vrijmaken.

3.0*