Love and Death on Long Island (1997)
57 stemmen | gemiddelde 3,11
Verenigd Koninkrijk / Canada
Drama93 minuten
geregisseerd door
Richard Kwietniowskimet
John Hurt,
Jason Priestley en
Fiona LoewiDe ultrastijve, intellectuele Britse schrijver Giles De’Ath krijgt tijdens een bioscoopbezoekje een heuse cultuurschok. In plaats van een prachtige, ingetogen literatuurverfilming belandt hij per ongeluk in de verschrikkelijke slappe tienerfilm ’Hotpants College II’ met in de hoofdrol Ronnie Bostock. Wanneer de wereldvreemde schrijver een glimp opvangt van Bostock is hij meteen verkocht. Zijn verafgoding van Bostock neemt ongekende vormen aan. In zijn stoffige studeerkamer bekijkt hij ritueel alle Bostock-video’s en verder knipt De’Ath ijverig alle Ronnie-artikelen uit de meisjesbladen. Wanneer hij leest dat het tieneridool in Long Island een huisje heeft, trekt De’Ath de stoute schoenen aan.
FisherKing
[permalink] geplaatst op 6 november 2002, 15:06 uurEen schitterende rol van John Hurt; hier als een "film-stalker op leeftijd"
2,0 [permalink] geplaatst op 13 maart 2003, 20:03 uur John Hurt zelf is - zoals gewoonlijk - best goed als de stoffige schrijver, die op z'n oude dag door het toeval geconfronteerd wordt met de buitenwereld en er dan achter komt dat hij homosexueel is. En niet zo'n beetje ook. Helaas: de film heeft een paar aardige momenten, doet hier en daar wat denken aan Being There, maar haalt dat niveau geen moment. Niet leuk genoeg voor comedy, niet serieus en geloofwaardig genoeg voor drama. En denk niet dat het verderop in de film beter wordt: dat wordt het niet.
**
sydney
[permalink] geplaatst op 1 februari 2004, 0:56 uur John Hurt daar heb ik niets op tegen. Hij speelde zelfs heel goed. Maar.... hij is de film onwaardig. Hoe moet ik me dit voorstellen? Een stalker op leeftijd die naar Long Island gaat om zijn idool te ontmoeten. Een idool die daadwerkelijk uit de lucht komt vallen. Ongekend oppervlakkig en niet grappig. Vanwege John Hurt nog 2,5*
3,0 [permalink] geplaatst op 4 februari 2004, 10:37 uur Inderdaad vooral door John Hurt de moeite waard. Kon naar deze film in elk geval beter kijken dan naar Visconti's Death in Venice waar dit toch een soort moderne versie van is. Die vond ik vrij saai en te broeierig en dat is deze film niet. Al is het in deze film wel tamelijk ongeloofwaardig dat Hurt als aanvankelijk stijve Brit ineens zijn zinnen in het geheel niet meer de baas kan. Hoewel, hij heeft nog steeds het besef dat hij met sommige zaken (die oppervlakkige glamourtijdschriften) niet voor de dag moet komen. Hier zijn dan ook wel wat grappen te vinden. De tegenstelling tussen intellectuele Brit en oppervlakkig Amerikaans idool is leuk neergezet.
2,5 [permalink] geplaatst op 23 april 2004, 20:19 uurJohn Hurt en Jason Priestley zijn perfect gecast in een film die alles wat hij wil meegeven voor mij toch allemaal niet waar kan maken.
2.5*
[permalink] geplaatst op 15 juni 2004, 16:25 uur Vanaf 13 juli te koop in de winkels op DVD.
4,0 [permalink] geplaatst op 11 augustus 2005, 14:55 uur Een soort 2e rangs Death in Venice, maar ondanks dat toch nog vrij goed. Priestley is de beeldschone jongen op wie Hurt, niet bepaald moeders mooiste en dus een mooi contrapunt, verliefd wordt en door geobsedeerd raakt.
2,5 [permalink] geplaatst op 23 april 2008, 17:38 uur Het was wel leuk geacteerd allemaal, maar het was... nogal saai. Het ging nergens over, of tenminste niet over iets waar ik het nu van inzie om er een complete film aan te wijden. Het is geeneens een stalker te noemen, maar meer gewoon een ontzettend slimme fan.
3,5 [permalink] geplaatst op 9 september 2008, 23:18 uur Een onconventionele film. John Hurt speelt voortreffelijk de geobsedeerde schrijver.
5,0 [permalink] geplaatst op 9 november 2008, 3:01 uur Ik vond het een geweldige film, eentje met eerder een erg subtiele humor. Ik zat niet luidop te lachen, er was zelfs amper een glimlach te bespeuren, maar toch had ik het gevoel dat er humor inzat, eentje die je niet vaak terugvindt.
En ja, je kunt 'm saai noemen, maar dat kun je ook zeggen over films van David Lynch of Gus Van Sant, je moet echt in de stemming zijn om zo'n films te bekijken. Het is in ieder geval geen Terminator of Lethal Weapon.
Love and Death on Long island is inderdaad niet grappig genoeg om een komedie te zijn en niet serieus genoeg om het als drama te bestempelen, maar dat wilt niets zeggen over de kwaliteit van de film.
Het is goed geacteerd, prachtig geregisseerd en zeker de moeite waard om eens te bekijken, als je in de stemming bent tenminste.
