Le Père de Mes Enfants (2009)

...maar wel zeer lovende recensies in Parool, NRC, Trouw en Filmkrant.

NRC geeft zelfs 5 sterren en schrijft: "een ontroerende en aangrijpende film van een van de grootste talenten van de Franse film van dit moment."

Ik had niet door dat deze film bijzonder zou zijn, maar ben vandaag ineens heel erg benieuwd geworden.

Aardig filmpje met een goed overtuigend acteer niveau en een redelijk sterke eerste helft, toch zakt de film in op het moment dat hij zelfmoord pleegde, de zelfmoord kwam veel te vroeg en de rest van het 2de deel verloopt daardoor erg rommelig

Kortom: Redelijke drama film, met een goed eerste gedeelte maar een te rommelig 2de gedeelte.
3 sterren.

Wanneer vader Grégoire 'quality time' met zijn dochters doorbrengt - zoals voor het slapen gaan het kiekeboe onder de deken, of bij de kerk - voel je dat het een 'verplicht nummertje' is van de kant van de vader. De kinderen lijken dit niet in de gaten te hebben, - zij weten waarschijnlijk niet beter dan dat pa zo met hen omgaat.
Later in de film, wanneer een vriend van de familie met de kinderen omgaat, voel je de oprechtheid en het plezier daarvan afspatten.

Dat vind ik mooi subtiel gedaan, en geloofwaardig.

3,5 *

Van NRC zou je wat meer kwaliteit mogen verwachten...
Er staan dingen in de recensie zoals:

"In de nadrukkelijke aandacht voor de bijfiguren [...] valt wellicht de hand van een vrouwelijke filmmaker te herkennen. Misschien omdat vrouwen traditioneel zo nadrukkelijk in een bijrol zijn geduwd"

Het merendeel van de films die Humbert Balsan produceerde ken ik niet eens. De meest in het oog springende zijn voor mij The Man from London (Béla Tarr), Manderlay (Lars Trier) en The Intruder (Claire Denis). Voor de rest een heleboel Franse films waarvan het merendeel niet eens in de Nederlandse theaters gedraaid hebben. Oftewel zijn er nog potentiële aanraders?

Komt heel traag op gang. Gevoelens komen slecht over.
Had er meer van verwacht ...

Een redelijke Franse dramafilm...
Franse film is mijn type niet...
Langdradige verhaal...
Redelijk acteerwerk...
Zeker de meisjes spelen wel goed...
Geen aanrader...

De film doet documentair aan, mede door het naturel acteerwerk. De drie dochtertjes doen het echt verbluffend goed, ik vraag me af hoe ze dat voor elkaar hebben gekregen want je merkt gewoon nergens aan dat het “maar” gespeeld is! Zoals ze spelen, huilen, of alleen maar een beetje rondlummelen, het is echt alsof je kijkt naar een werkelijk bestaand gezin.

Die scène dat het licht uitvalt en ze tot groot vermaak van de meisjes een kaars aansteken en naar buiten gaan in het donker, de teleurgestelde “ooooh” zodra de lampen overal weer aanfloepen; zo echt, zo herkenbaar, ik vergat bijna dat het een film was waar ik naar keek. Zo werkt het eigenlijk voor de hele film, het komt erg realistisch over.

Het verhaal sprak me iets minder aan, de focus lag heel erg op de zakelijke beslommeringen terwijl ik na de zelfmoord eigenlijk meer (of beter gezegd alleen nog maar) geïnteresseerd was in de impact die dit op het gezin had. Hierdoor greep het me allemaal wat minder aan dan anders mogelijk het geval zou zijn geweest.

Pfff, nou ik vond het wel een heel indrukwekkende film. Zo tragisch om te zien .Gregoire had gewoon een dubbelleven. Een leven met zijn vrouw en kinderen. Naar mijn idee genoot hij er juist heel erg van op de momenten dat hij er was maar aan de andere kant kon hij zijn werk en passie voor film gewoon niet loslaten. En uiteindelijk verkoos hij toch zijn werk voor zijn gezin. Zelfs op het einde. Het verdriet dat hij achterliet ging bij mij best wel door merg en been. Het verdriet van die meisjes. Vooral de middelste kwam heel indrukwekkend over in haar verdriet.

Wat Norma hierboven zegt, dat alles heel realistisch overkomt, vind ik ook. Bij sommige shots van Parijs lijkt het wel of je er zelf ook tussenloopt. Heel knap gedaan.

Misschien kwam de zelfmoord wel wat te vroeg Ik had nog net iets meer van Gregoire willen weten. Maar toch heeft deze film mij best wel geraakt !

dodelijk saai en traag, te weinig verhaal v.e. film

Goeie film over een vader van drie dochtertjes en tevens filmproducent wiens bedrijf over de kop gaat. Het gezinsleven komt bijzonder naturel en levensecht over. Ook biedt de film een boeiend kijkje in het productieproces van films. De zelfmoord is nogal abrupt/verrassend en wellicht hierdoor ook wat ongeloofwaardig. Hierna wordt de film ook wat onevenwichtiger. De film kan in eerste instantie wat saai overkomen, maar is uiteindelijk een mooie doch trieste slice-of-life film. Dik verdiende 3.5 sterren.