Popiół i Diament (1958)

Sprekend Ad Visser!

My First Wajda. Aparte film die mij vooral vanwege de bijzondere sfeer wist te raken. Deze film balanceert tussen droom en nachtmerrie.
De tijd lijkt stil te staan. Elke gebeurtenis is verzonken in een zee van melancholie.
Jammer alleen dat ik weinig voeling heb met de personages. De dialogen plaatsten mij op een afstand, ik heb dat wel vaker bij Oost-Europese films. Bij Kusturica praten de mensen ook een taal die ik niet versta.
P.S. De bardame lijkt sprekend op Anniek Pheifer.
Dragje bedankt voor het uitlenen van de dvd!

3 sterren

Gaat hij dan niet meer in de Pakketservice?

Nee helaas. Kan me er ook iets bij voorstellen, waardevolle dvd's als Xich Lo wil ik ook niet maanden missen en het risico mee lopen dat de dvd niet aankomt.

Zeker een bijzondere film die mij af en toe wist te raken, maar helaas niet altijd wist te boeien. De film heeft vooral tijd nodig om op gang te komen. Na de sterke opening zakt de film een tijdje in. De soms ietwat onduidelijke dialogen die soms meer op toespelingen lijken helpen daar niet bij. De tweede helft is echter ijzerster. Mooie liefdesscènes tussen Cybulski en Krzyżewska (jammer dat de Polen nog altijd niet begrepen hebben dat je achternamen ook moet kunnen onthouden en uitspreken ). Langzaam aan begin het personage van Cybulski me meer aan te spreken en kon ik toch wel met hem meeleven. Vooral de scène waarin hij die man vermoord vond ik schitterend. Spannend, emotioneel en bloedmooi gefilmd. De cinematografie kwam in de tweede helft ook beter uit de verf. Er zijn zeer mooie beelden geschoten hier.

Het grootste minpunt is dat er teveel bijrollen inzitten die uitgewerkt schijnen te moeten worden. Dat die districtleider een zoon heeft en zo vond ik niet interessant en totaal niet belangrijk. Toch moeten hier de nodige minuten aan besteed worden. Ook de scènes met die jonge secretaris die dronken raakte vond ik weinig toevoegen aan de film. Wajda vond ze waarschijnlijk belangrijk voor de boodschap; ik vond ze de film ophouden. De thema's die echt van belang waren werden al in de verhaallijn van de hoofdpersoon aangesneden.
3,5* voor nu, maar wie weet kan ik deze film later meer waarderen.

Bedankt voor het lenen, Dragje.

Spijtig dat die Criterion box zo duur is, anders zou ik het wel weten

Arrow Films heeft de trilogie dit jaar ook uitgebracht, maar dan veel betaalbaarder. Op Blah! kost-ie nu €22,- inclusief verzendkosten (lekker lage pond). Voor de Criterion betaal je inderdaad meer dan het dubbele.

Belangrijke film, gemaakt op het hoogtepunt van de Poolse Cinema. Eind jaren 50 was de Poolse Cinema namelijk de belangrijkste van Europa, net na het Italiaanse neo-realisme en net voor de Franse new wave stonden er vele Poolse filmmakers op met films over oorlog, offers en solidariteit.

Ashes and Diamonds speelt zich af op de laatste dag van de tweede wereldoorlog, de dag waarop Zbigniew Cybulski (de James Dean van het Oostblok) de opdracht krijgt een belangrijk communistisch-leider te vermoorden. Hij merkt echter op de eerste dag dat hij van vrede mag proeven dat er meer is dan oorlog, in de vorm van een mooi barmeisje. Mooie film met een heel sterk einde.

Best wel een goede film dit, al had ik wel behoorlijk wat moeite om in de film te komen. De personages bleven voor mij lange tijd afstandelijk, maar uiteindelijk kreeg de film mij op het einde wel mee, mede ook doordat het einde van de film gewoon ontzettend sterk is. Zbigniew Cybulski zet ook een sterke hoofdrol neer en speelt een fijn personage, dat in het begin soms wat irritant overkomt, maar die ik beter ging begrijpen naarmate de film vorderde. Zijn ontwikkeling, zijn liefde voor een mooi barmeisje, zijn twijfels en zijn verlangen naar een vredig leven, zijn vooral in het tweede gedeelte van de film erg boeiend neergezet. De vele bijrollen leiden soms alleen maar af van het hoofdverhaal en zijn ook een stuk minder interessant.

Qua cinematografie is de film ook prima, wat een aantal sterke scènes oplevert, zoals bijvoorbeeld het moment dat Maciek en zijn vriendin in een gebombardeerde kerk aankomen, waar het beeld van Christus ondersteboven lijkt te hangen. Dat ziet er erg fraai uit en geeft de scène misschien wel onbedoeld iets surrealistisch mee. Ook het moment waarop de muziek iets te nadrukkelijk de overhand neemt en men de polonaise loopt is mooi gemaakt. De muziek op dat moment lijkt niet in de film te passen. De keuze is echter te rechtvaardigen, aangezien het muziek van Chopin is, die zelf ook een Pool was.

Ik zat gisteravond te twijfelen tussen een drieënhalf of vier sterren, maar doordat de film zo blijft hangen, rond ik toch af naar het laatste. Een sterk stukje Poolse cinema.

4,0*

Inderdaad, dat was ook het eerste dat bij mij opkwam, toen ik de hoofdrolspeler voor het eerst zag.