Záhrada (1995)

@ArnoldusK:
Als het allemaal zo luchtig en enorm makkelijk voor je was, leg mij dan eens uit hoe dat zat met die zwarte kat en waarom ze haar geest kwijt was geraakt ? En waarom ging ze zweven volgens jou ? Misschien dat je het allemaal doorgrond hebt, maar je moet bij een film als deze wel wat dieper dan het oppervlak graven om er uit te halen wat er in zit. Immers, als je zelf niet wilt graven dan blijft elke film die niet uitleggerig is (zoals deze), oppervlakkig. Dat lijkt me als regisseur ook een enorm dilemma. Als je niet veel wilt uitleggen of de kijker bij de hand neemt, zal je nogal eens beticht worden van oppervlakkigheid.

Overigens zit de kracht van deze film niet eens zo zeer in het filosfische, als veel meer in het heerlijk poetische sfeertje, dat je uiteraard wel moet liggen.

Ik kon die Ik kon die zwarte kat in eerste instantie niet goed plaatsen, maar misschien was het inderdaad slechts een object/symbool van de natuur, dat is inderdaad mogelijk. Ik denk dat het meer staat voor oude natuurlijke 'oplossingen', die we vergeten zijn in de technologische vooruitgang (historisch werden er magische krachten aan zwarte katten toegeschreven, maar dat ligt ook in de lijn die jij aangeeft)
Misschien had je te hoge verwachtingen of sprak het poetische, dromerige sfeertje je niet zo aan. Bij mij was het een schot in de roos.

Gehoord: ja! Dit is een filosofische film!

Ik heb de filosofie werkelijk gemist....

Ergo: ga geen filosofie studeren.

Verder-kabbel de kabbel de kabbel-

En toen viel ik in slaap.

Onder andere hier kan je er wat meer over lezen: The garden/Martin Sulik - de Filmkrant net-versie van april 1996, nr 166

Aardig en lief filmpje, dat bol staat van de spiritualiteit en symbolische/religieuze verwijzingen. Film deed me overigens denken aan een Tarkovsky film vanwege de natuurbeelden, het gefilosofeer en gebruik van symboliek. Echter komt deze film in de verste verte niet in de buurt van de films van de grootmeester. Al moet ik wel zeggen dat het cinematografisch best mooie beelden bevat.

De scènes in de tuin vond ik er wel boven uit steken waarin Jakub in harmonie met de natuur is en van alles ontdekt. De scènes waarin hij de drie verschillende mannen ontmoet die hem allerlei wijsheden verkondigen kwam te prekerig over. Eigenlijk vond ik de gehele boodschap die de film uitdraagt er te dik op liggen, alsof SŠulík bang was dat de kijker de vele symboliek niet zou begrijpen.

Aangenaam filmpje al met al, maar echt indruk heeft het niet gemaakt.

3*
.