Dolan's Cadillac (2009)

Metalfist schreef:
Ondergewaardeerde Stephen King verfilming

Ik heb het originele kortverhaal nooit gelezen. Waarom? Geen idee want op zich kan ik King meestal wel waarderen. Heel de Donkere Toren cyclus zit geniaal in elkaar en ook talloze kortverhalen konden op mijn appreciatie rekenen maar dit ben ik simpelweg nooit tegengekomen. Al hield ik het altijd wel ergens in mijn achterhoofd want de synopsis die hier op MovieMeter leek me wel boeiend en toen ik deze verfilming voor de spotprijs van een euro tegenkwam in de budgetbak in de Saturn, kon ik het gewoon niet laten. Toen meegepakt en een paar dagen geleden opgezet.

En het is een erg aangename avond geworden. Eerlijk gezegd begrijp ik de commentaren en de lage score hier dan ook totaal niet. Oké, Dolan's Cadillac komt ietwat traag op gang doordat het allemaal iets wordt gerekt om tot een acceptabele speelduur te geraken (mijn versie duurde dan ook 85 minuten en al helemaal geen 105 zoals hier vermeld staat) maar uiteindelijk kent de film een sterke climax die al het voorgaande doet vergeten. Ik klink misschien nu nogal negatief ten opzichte van het eerste deel van de film, voornamelijk het begin tot wanneer Robinson aan zijn wraakactie begint, maar dat is sowieso nog altijd wel de moeite waard. Vooral het gigantische handkannon was hilarisch. Maar wanneer Robinson effectief aan zijn wraak begint, dan komt de film echt tot zijn recht. We krijgen een goed opgezette wraakactie en meer dan uitstekend samenspel tussen de twee acteurs.

Want serieus, Sylvester Stallone? Hoe graag ik die ook bezig zie, ik ben blij dat de rol van Dolan uiteindelijk naar Christian Slater is gegaan. Die kan sowieso al niet zo bijzonder veel fout doen sinds True Romance, al was Alone in the Dark wel een serieus proefstuk, maar ook hier is hij uitstekend. In het begin leek hij wat miscast. Hij kwam te gelikt over en paste ook niet echt in de rol maar net zoals het plot een vaart pakt met de wraak van Robinson, gebeurt dat ook met Slater. Wes Bentley is de tegenspeler van Dolan, namelijk Robinson. Ik had nog nooit van hem gehoord, kan me hem in ieder geval niet meer herinneren, maar ook hij is uitstekend en maakt net zoals Slater eenzelfde evolutie door. In het begin is het allemaal wat wringen en de juiste toon vinden maar wanneer beide acteurs er echt in geraken, krijgen we wel een mooi spektakel te zien. Sterke scènes tussen de twee in/uit de auto en een degelijk einde. Geen slap gedoe waar het goede overwint maar Robinson die op een heerlijke manier maniakaal en obsessief Dolan aan zijn einde brengt. Waarom Emmanuelle Vaugier zo hoog op de creditlijst staat, dat is me een raadsel vermits hij rol wel extreem klein is. Ach, ze doet het gelukkig niet slecht.

Ik blijf erbij, ondergewaardeerde film. Het eerste deel van de film is traag maar daarna breekt de bom en krijgen we een erg vermakelijke wraakfilm. Slater is op dreef, Bently is van eenzelfde niveau en samen zorgen ze voor een geweldig samenspel. Toch nog even afsluiten met één van de geniaalste introducties ooit, al kwam die volgens mij wel uit The Stand maar wie let daar nu op?

He looks like anybody you see on the street. But when he grins, birds fall off telephone lines. When he looks at you a certain way, your prostate goes bad, and your urine burns. The grass yellows up and dies where he spits. He's always outside. He came out of time. He has the name of a thousand demons.

3.5*