Harold and Maude (1971)

Prachtfilm

Het geïdealiseerde beeld dat jongeren per definitie levenslustige feestbeesten zijn en oudere mensen versleten producten, wordt in deze film hardhandig om zeep geholpen. De film heeft op z`n zachtst gezegd ook schijt aan het overbrengen van verplichte levenslessen, zoals moeders dat bij hun kinderen doen. De relatie tussen Harold & Maude is uniek rebels en ontstaan dankzij een voor de maatschappij nogal vreemde hobby, namelijk het bezoeken van begrafenissen.

Het is gelukkig ook geen film geworden waar lukraak wat tegen de maatschappij en diens bekrompenheid wordt aangeschopt. Men mag zich dan afzetten van typisch kuddegedrag en zich inlaten met wat burgerlijke ongehoorzaamheid, Harold & Maude kenmerkt zich voor mij vooral als een bevlogen, hartsverwarmende film tussen 2 (verloren) zielen, die de gangbare gang van zaken vervloeken omdat deze hen niet zichzelf wil laten zijn.

De neiging tot zelfmoord bij Harold mag dan leuk gebracht zijn. Scenes die pas echt in mijn geheugen gegrift zullen blijven staan, zijn de scenes met de boom in de laadklep en het dollen met wat politie agenten. Zelden zo `n mooie rol gespeeld zien worden, zoals Ruth Gordon het hier deed. Ik lag krom van het lachen bij de voorbedachte ruzie, om er maar voor te zorgen dat Harold niet in het leger hoefde te gaan. Daarbij was de moeder van Harold ook geestig, vooral toen ze zelf even alle antwoorden voor zoonlief invulde. De muziek was fijn, alhoewel niet echt gelijk een meerwaarde.

En laat ik nou altijd gedacht hebben dat Ruth Gordon ook de rol van Coco in Mulholland Dr. voor haar rekening nam. Dat blijkt dus onzin te zijn. 4*

Een erg leuke en originele film met een niet alledaags verhaal, dat erg goed uitgewerkt wordt. De twee hoofdrolspelers liggen qua leeftijd enorm ver uit elkaar, maar hun gezamenlijke “hobby” zorgt ervoor dat ze letterlijk naar elkaar toe gezogen worden. Dat is op papier inderdaad erg onwaarschijnlijk, maar in de film werkt het wonderwel, vooral dankzij het uitstekende spel van zowel Ruth Gordon als Bud Cort. Een erg leuk stel om te zien, die samen lekker hun eigen gang gaan en lak hebben aan de maatschappelijke regels. Dat levert een aantal memorabele scènes op. Ook ik moest hard lachen toen ze samen de agenten voor de gek hielden, evenals het moment dat ze samen een nepruzie houden bij de legerofficier.
Daarnaast zijn er nog de vele “zelfmoordpogingen,” waarbij ik iedere keer op zijn minst moest glimlachen. Zijn moeder die zich er aan ergert en de schrikreactie van een ander, als Harold plots “zijn hand eraf hakt.”
Een erg leuke sfeervolle film dus met een goed verhaal en sterk acteerwerk en erg vermakelijke gebeurtenissen.

4,0*

Had in het begin wat moeite in het verhaal te komen. Dat komt ook doordat bij aanvang de focus nog niet zo bij Harold ligt en hij gewoon overkomt als een vervelend, dwarsliggend jong zonder uitstraling. Per minuut komt de klemtoon echter meer op zijn personage te liggen en voel de ik de sympathie (voor hem en zijn situatie) groeien. Dan ineens verscheen Maude en wist ik het niet meer. Een zwenk van mijn sympathie naar Maude en vervolgens zat ik met twee hoofdrolspelers die om de aanda ht en sympathie strijden. Dat vormde voor mij een bonus voor de toch al aantrekkelijke film, die zelden cinematografische hoogstandjes vertoont maar over de gehele lengte zo blijft boeien dat ik het jammer vond dat de film ten einde kwam.

Prachtige film waarbij ik zo nu en dan onder de tafel heb gelegen van het lachen maar gelukkig word ook de bittere ernst nergens uit het oog verloren. Mooi acteerwerk

Zeer goed

Niet echt mijn ding.

Film zit goed in elkaar, maar ik heb me toch behoorlijk geïrriteerd aan die belegen jaren '70-rebellie en ondeugende fratsen. Zal best leuk zijn geweest in die tijd, maar kan ik nu weinig meer mee.

Bijzondere, vaak zeer grappige film met subtiel aangrijpende emotionele momenten. De personages zijn leuk uitgewerkt en het script zit vol verrassende elementen. Visueel ziet de film er nog steeds fraai uit, vooral door het sfeervolle camerawerk. De score zit iets te vol met liedjes van Cat Stevens, maar echt storend is dit gelukkig niet. Komt wellicht iets te traag op gang, maar de film wint aan kracht naarmate hij vordert. Prachtig einde ook.

Verwachtte hier op de een of andere manier erg weinig van, maar was een serieus goede meevaller.

De scènes tussen Harold en Maude zijn grappig genoeg juist de mindere scènes wat mij betreft. De scènes met Harold en zijn moeder daarentegen, zijn over het algemeen hilarisch. Qua absurditeit en zwarte humor is dit zeker een leuk filmpje. Opvallend veel 'lyrical music' trouwens, niet indrukwekkend, maar vervelend was het ook niet.

3*

Mooie, memorabele film over een naar elkaar toegroeiende bejaarde jongen en jeugdige oma. Prettig verzorgd en een aantal scènes is erg leuk. De suicide fakes waren grappig.

Lief verhaal over een vriendschap. De scene's tussen die 2 zijn daarom heel schattig en grappig.

De moeder is een karikatuur van zichzelf. Film moet het vooral hebben van de chemie tussen Harold en Maude

YouTube - Three Reasons: Harold and Maude

12 juni op Criterion dvd / blu-ray

Vooral de humor rondom Harold vond ik het grootste sterktepunt aan deze film; zijn zelfmoordpogingen en pogingen om zijn toekomstige bruiden af te stoten worden met de perfecte toon op de kijker losgelaten. Hoogtepunt hierbij was voor mij het moment wanneer hij plots out of the blue zijn hand afhakt
De openingsscène van de film is ook zeer sterk gefilmd, en zal me zeker nog lang bijblijven.

Helaas ben ik de kleine nuanceringen vergeten (het is al ruim een maand geleden dat ik de film bekeken heb), maar ik onthou vooral een mooie film, over een mooie vriendschap/romance. Maude was bij momenten weliswaar een tikkeltje irritant/grof, maar in het algemeen het perfecte tegengewicht voor de gedeprimeerde Harold. Bovendien staat ze garant voor enkele mooie bespiegelingen op hoe iemand zijn/haar leven zou moeten leiden.

De film heeft een zeer fijne soundtrack en start zeer sterk. Naarmate de film vorderde, verminderde mijn initieel enthousiasme ietwat (door enkele kleine zaken die ik nu helaas vergeten ben...), maar "Harold en Maude" is zeker en vast een mooie film die binnen het arthouse circuit zijn status van culthit wel verdient.


3,5*

Harold en Maude hebben dezelfde bizarre hobby, regelmatig bezoeken zij uitvaartdiensten van onbekende mensen en tijdens zo'n dienst leren ze elkaar kennen. Harold is een introverte sombere tienerjongen, Maude daarentegen is energiek en extravert. Arthouse met een hoofdletter A, uit 1971 welteverstaan. Met een Ruth Gordon die de sterren van de hemel speelt, iets wat ze drie jaar eerder al deed in Rosemary's Baby maar het hier dus nog eens dunnetjes over doet, weliswaar in een totaal andere rol maar toch. Een warme film die uiteindelijk aankomt als een mokerslag.

Hoe komen jullie toch altijd aan zulke pareltjes? Ik heb Harold and Maude ooit weleens gezien, zeker tien jaar geleden. Maar ik ben afhankelijk van wat er op tv komt. En Harold and Maude komt nooit op tv. Zeker niet op zenders die nederlands ondertitelen.

Of huren jullie 'm bij de bieb of videotheek?

Er is een goedkope DVD te krijgen.

Deze film toevallig op tv gezien, de dvd ben ik in een winkel nooit tegengekomen, wat ook geldt voor heel veel andere titels helaas.

Bol.com heeft 'm gewoon. bol.com | Harold And Maude, Ruth Gordon, Bud Cort & Vivian Pickles | Dvd

Maar om nou iedere film, die ik graag wil zien, te gaan kopen!

wat is die maude een irritant wijf zeg. na een half uur oma gehuppel kwam ze mn strot uit.

“Vice, Virtue. It’s best not to be too moral. You cheat yourself out of too much *life.* Aim above morality. If you apply that to life, then you’re bound to live life fully.” (Maude)

Felle kleuren, een zeemzoete soundtrack geleverd door Cat Stevens en buitengewone personages met buitengewone passie's en hobby's hebben overduidelijk een grote invloed gehad op het werk van Wes Anderson, één van de grote hedendaagse. Harold and Maude vertelt de hilarische maar toch geloofwaardige romance tussen een adolescent en een bejaarde die ons terugbrengt tot de kern en essentie van liefde, namelijk begrip (kan niet zo moeilijk zijn toch?).

Meer informatie over grote regisseur Hal Ashby en een top 25 aan vergeten New Hollywood klassiekers:

New Hollywood's Lost Classics - The Filmtransition

Ik vond dit zo'n rare film. Die ongeloofwaardige zelfmoord pogingen, die relatie met die oude vrouw. Maar ja, raar betekend nog niet slecht. Gewoon niet echt mijn soort film.

Prachtig, Wes Anderson is hier terecht al genoemd. Die heeft hier zeker naar zitten kijken. Of Maude een irritant hippiewijf is? Denk het niet: Harold ontdekt op 3/4 van de film dat ze een nummer op haar arm getatoeerd heeft, dat verklaard in 1 klap haar krampachtige lust for live. Ik ga hier niet uitspellen wat zon tattoo inhoudt. Maar die krijg je in ieder geval niet in Disneyland.

Ik vraag me af of je die tattoo ziet op een oudere kleinbeeld tv, deze film is duidelijk geschoten met de bioscoop in gedachte. Zo zie je bij dat enorme grafveld met die witte kruisen (zie trailer), helemaal achteraan piepklein Harold en Maude nog als er al extreem uitgezoomd is.

Wat een mooie en bijzondere film (weer) van regisseur Hal Ashby. 'Harold and Maude' zijn een schitterend duo. Zelden een film gezien die humor op zo'n subtiele manier verweeft in drama. Hartverwarmend.

De neppe zelfmoordpogingen, de tattoo van Maude, de scenes met de politieagent en het einde zijn momenten die me allemaal lang zullen bijblijven. Erg grappig en ontroerend. Hele mooie klassieker dit.

Aparte romcom over een energieke oude vrouw en een lethargische jongeman met een obsessie voor de dood. Met haar aanstekelijke, blijmoedige wat-kan-het-mij-schelen gedrag weet Ruth de jongeman wakker te schudden en leert zij hem van het leven te genieten. De film kent een aantal heerlijke, onverwachte scènes, met dank aan een uitzonderlijk sterke Ruth Gordon. Ondanks het grote leeftijdverschil is er een onmiskenbare chemie tussen Gordon en Bud Cort. Mede door de kostelijke moederrol van Vivian Pickles een erg onderhoudende film.

Ik ben niet geheel objectief: Harold & Maude zit in mijn geheugen gegrift als een toneelstuk, met Mary Dresselhuys (destijds al ver in de negentig) en een nog jonge Dirk Zeelenberg, dat ik in 1990 in het theater heb gezien. En ik denk eerlijk gezegd dat het zich ook meer leende voor de intimiteit van het theater.

Deze verfrissende "zwarte" "levenslessen"-komedie over de mooiste facetten van het leven was kostelijk en tevens een mix tussen een buitengewoon liefdesverhaal en een zelfontdekkingstocht, rond de thema's dood, zelfdoding, euthanasie, liefde en vrijheid.

Uitstekende film over een jongeman met een obsessie voor de dood die bevriend raakt met een bejaarde vrouw. Een originele film (zowel qua verhaal als uitvoering) over een bijzondere relatie. De droogkomische humor werkt vooral omdat het allemaal nogal serieus wordt gebracht. De levendige Ruth Gordon steelt absoluut de show hier.

Heerlijke zwarte komedie over een ‘ongewone’ vriendschap regisseur Hal Ashby probeert duidelijk een lans te breken voor het onconventionele. Hij had zelfs het plan om een scène te filmen waarin Harold en Maude de liefde bedreven, maar dat vonden te heren van Paramount toch te ver gaan. Ik vraag me ook af wat een dergelijke scène toegevoegd kan hebben. Die scènes waarin Maude (Een weergaloze Ruth Gordon) flirt met de veel jongere Harold (Bud Cort) zeggen meer an genoeg. En de scènes waarin Maude een verkeerspolitie afpoeiert en Harold helpt om de dienstplicht te ontlopen dienen ingelijst te worden. Jammer van de vele liedjes van Cat Stevens die behoorlijk wat afbreuk aan de film doen. Maar het verklaard wel de cameo van deze zanger op een begrafenis, XXXX

Leuke film over een jongen (Harold) die geobsedeerd is met de dood. Zijn lugubere personage deed me in de verte denken aan twee personages uit lugubere (horror)komedies: Wednesday (The Addams Family, 1991) en Brigitte (Ginger Snaps, 2000), al staat deze film kwalitatief wel wat treetjes hoger. En hoewel het qua verhaal heel anders is, heeft het wel die heerlijke warme zwartkomische sfeer van een film als Little Miss Sunshine (2006). Harold en Maude vormen samen de omgekeerde wereld, de jonge Harold als saaie duffe jongen en de oude Maude als de vlotte levenslustige moderne vrouw van destijds (een hippie).

Het zit vol met grappige zwartkomische situaties met leuke dialogen, one liners en levenslessen. De lugubere voorgrond verhult de ode aan het leven wat het in feite is, met de duidelijke anti-oorlogboodschap die destijds door de VS ging (de grote begraafplaats, de militaire oom van Harold, de antioorlogsprotest van Maude...)

Richting de 4*, een film die beter smaakt naarmate het bezinkt en zich prima voor een tweede kijkbeurt leent.

Briljant, die zelfmoordpogingen.
Hoe die daar drijvend in 't water ligt en z'n moeder rustig een baantje trekt. Heerlijk.

Ja, die scène deed het ook echt voor mij. Is me ook echt bijgebleven.

Mijn eerste gedachte na het kijken van ‘Harold and Maud’: films over de dood zijn best dun gezaaid. En dan bedoel ik dus niet films waarin mensen sterven, die zijn er genoeg, maar films die de dood an sich als centraal thema kiezen.

Het maakt van ‘Harold and Maud’ bijna automatisch een curiositeit. Daarbij komt dat de makers flink hun best doen om vooral niet in het gareel te lopen: de vreemde relatie tussen Harold en Maud, de zwartgallige kijk op zelfmoord, de gangsta oma … Vooral dat laatste voelde bij momenten wat geforceerd aan. Goed dat de film buiten de lijntjes wil kleuren, maar wat meer subtiliteit had geen kwaad gekund.

Voorts heeft ‘Harold and Maud’ de tand des tijds aardig doorstaan. Vooral op visueel vlak scoort deze toch beter dan zijn tijdgenoten. Paar mooie, sfeervolle shots gespot. De soundtrack heeft weinig verrassends in petto, voornamelijk zoete 70s deuntjes, maar het kan er wel mee door.

Eentje om te koesteren, al worden er ondertussen wel betere indie films gemaakt. 2.5*

Ik vond dit een prachtige film. Was behoorlijk ontroerd door het einde maar ook de openingsscene is fantastisch. Ijzersterk script ook.