Being There (1979)

Oke want ik zag een keer ergens staan dat Peter Sellers een pervasive stoornis had 'weet niet precies wat Asperger of PDD-NOS' maar ik kan best geloven dat als je al een verstandelijke berperking hebt en je altijd maar moet voor doen als iemand anders dan raak je uit eindelijk ook je zelf kwijt...

Gezien de hele discussie bij deze film, maar eens even een positief krabbeltje.

Een gezellig komische film, zonder grof te zijn.
Een serieuze ondertoon, zonder 'kijk eens hoe verschrikkelijk'- te worden.

Maar vooral: Wát een einde jongens! Goddelijk!
Die laatste halve minuut aan het water, waar Ashby zijn hoofdpersonage verheerlijkt en de kijker met een vriendelijke knipoog bedonderd!

Gewaagd, maar voor mij persoonlijk erg goed geslaagd.
Komt dat dus zien!

Fijne film om te zien en dat komt vooral door de uitstekende Peter Sellers, die niet alleen goed acteert, maar ook nog een interessant en soms aandoenlijk personage neerzet.

Zijn leven is mooi om te volgen en vooral de momenten dat hij voor hem weer iets nieuws ontdekt zijn van grote klasse, evenals bijvoorbeeld het bezoek aan de president. Een minpunt in de film vond ik de rol van het personage dat Shirley MacLaine speelt. Ik vond het nogal ongeloofwaardig dat ze Chance al zo snel begint te kussen, terwijl haar man op sterven ligt. Dat irriteerde een klein beetje.

Maar verder kijkt het lekker weg en heb ik me ondanks de speelduur niet verveeld. Het einde mocht er zeker zijn. Ja zeker een leuke film dit!

3,5*

Erg fijne film, met nagenoeg geen enkel zwak kantje (behalve dan inderdaad misschien de manier waarop Eve meteen als een blok voor Chance viel, terwijl haar man op sterven lag). Alhoewel ik in veel andere films niet compleet overdonderd wordt door Sellers' kwaliteiten, vind ik hem hier uitstekend spelen. Erg houterig, zweverig, out-of-this-world,...:sterke vertolking van een prachtig personage.

De film houdt een mooi evenwicht tussen de vertedering en de gulle lach. Heerlijk om te zien hoe gespeeld wordt met het gegeven van de Jezusfiguur, iemand naar wie iedereen opkijkt en in wiens woorden men altijd diepere betekenissen tracht te zoeken. Het maakt niet uit wat Chance zegt, hij komt er telkens mee weg. Erg fijn gedaan, zowel als sneer naar de blinde idolatrie als naar de lege grootspraak.
Hiernaast zitten er ook nog enkele grappige zaken, zoals bv. het shot waarop Chance en Ben doorheen de gang lopen, met in het kielzog twee bedienden met de rolstoelen. Ook de hilarische politieke uitstapjes de CIA en de FBI die zowat tegen elkaar uitgespeeld worden, de vrijmetselaars/industriëlen die Chance als nieuwe president willen voordragen,... zorgen voor een extra laag binnen deze mooi gedoseerde komedie.

Twijfelend tussen een stevige 3,5* en een 4*, kies ik voorlopig voor de 4*, mede dankzij het mooie einde van de film.


4*

Een meesterwerk die mij diep heeft geraakt. Sellers had niet veel nodig om mensen te laten lachen. Maar ook niet om ze te raken op het emotionele vlak. Hij was wie hij speelde, letterlijk. Geen acteur ter wereld die prive zo leek op zijn personages. Al scheen hij voor zijn medemens niet altijd even aardig geweest te zijn. Deze man was wat dat betreft te groot voor deze wereld, getuige de laatste scene aan het meer. Deze scene verdiende hij.

Een film die mij direkt in gedachten kwam bij het zien van Being There was Meet Joe Black. Een meesterwerk met o.a. Brad Pitt in de hoofdrol als mysterieuze engel die tycoon Anthony Hopkins op komt halen voor de laatste reis. Parallellen genoeg voor de oplettende kijker. Hollywood vertelt veel verhalen die voortkomen uit een verhaal, maar die steeds weer anders verteld. Snappie!

5 sterren

Meesterlijke film, zelfs na een paar keer zien blijft het meeslepend en doorspekt met droge humor.

wist niet wat ik van moest verwachten.
vond 'm achteraf best wel leuk,inderdaad de uitspraken die door een ander heel anders worden
begrepen.
het kalme en zijn nietszeggende blik is erg leuk

Nadat ik Sellers in zijn triplerol mocht aanschouwen in Dr. Strangelove, was dit voor mij persoonlijk even wennen. Gelukkig steelt de beste man hier wederom de show met een uiterst overtuigende rol waarmee hij ruim 2 uur lang alle aandacht naar zich toe trekt. Hij alleen maakt Being There zeer de moeite waard, want een willekeurig ander acteur had het gehele concept om zeep kunnen helpen. Sommige scènes vlogen namelijk wel enigszins uit de bocht (zoals hieronder genoemd 'I like to watch') zonder dat het idee overigens geheel uit het zicht verdwijnt. Al met al een origineel, niet optimaal benut werk dat met Sellers een man in vorm als centraal middelpunt kent.