Ni Luo He Nu Er (1987)

Ik was best verbaasd toen ik tegen deze film aanliep. Had toch wel verwacht dat alle Hou films al op MM zouden staan, blijkbaar missen er nog enkele.

Jammer genoeg geen poster kunnen vinden, maar hij komt binnenkort wel een keertje aan de beurt.

Komen we er nog steeds 3 tekort trouwens.

Typische oude Hou.

Hoewel er echt geen fuck lijkt te gebeuren in Hou's films kan je dat bij het terugkijken achteraf alleen maar tegenspreken. Het is vooral zo dat de keymomenten in korte scenes getoond worden en er verder ook maar weinig naar gerefereerd wordt.

Ze bepalen het verloop van de film, maar niet wat er getoond wordt. Hou richt zich nog steeds erg veel op het in beeld brengen van situaties. Ook ditmaal kiest hij weer "een gezin" uit, maar richt zich wat meer op de jongeren.

Levert vooral in het eerste deel wat leuke scenes op, schattige muziekkeuze en een aantal aandoenlijke scenes. Tweede helft is wat minder als Hou weer in vertrouwde familieperikelen vervalt en daarbij het drama de zoveelste herhaling lijkt te zijn.

Ook een probleem bij deze films is het gebrek aan climax naar het einde toe. Iets meer pit op het einde mag toch wel, zelfs met z'n 91 minuten duurt de film weer iets te lang.

Toch hou ik wel van die observerende films, maar zonder Hou's oog voor de visuele kant blijft het mij iets te pover om echt van te genieten.

2.5*

(film trouwens in niet al te beste kwaliteit gezien, maar bij dit soort films kan je eigenlijk alleen maar blij zijn dat je ze uberhaupt kan zien)

BERLINALE CLASSICS: PRESENTING SIX NEWLY-RESTORED FILMS FROM GERMANY, JAPAN, TAIWAN AND THE USA - film-foundation.org

Gerestaureerde versie in première in Berlijn.

Last minute toegevoegd aan het Hou Hsiao-hsien programma in EYE. De 4K-gerestaureerde film is op 4 en 6 maart te zien in EYE.

nice!

goed bezig weer daar bij EYE

Poeh he, moet ik zomaar nog een dag naar Eye.

Met starbright boy had ik 't er al over. Hoe komt (kwam) het dat deze Hou zo onbekend is gebleven. In alle lijstjes weinig stemmen en zelfs de enige Hou (samen met de nieuwste) die zelfs niet de Asian Field Guide-lijst heeft gehaald, waar Hou's hele oeuvre op te vinden is, inclusief zijn eerste twee films (!).

Maar goed de 4K restauratie van Berlijn kwam al snel naar Amsterdam (dank!). Beeld dus heel erg prima, geluid wat minder, maar goed. Veel elementen uit de film zijn goed tot heel goed. Zit wel tegen de 4.0* aan, maar het is ook duidelijk dat Hou nog wat finesse mist, zo zit er een hele lelijke slow motion in de film en is het geheel wat repetitief. Ben het met OH oneens dat dit typisch oude Hou is, het is juist een brug naar nieuwe Hou, vooral Goodbye South, Goodbye kwam bij mij in gedachten. Meer dan ooit lijkt deze Hou op Edward Yang (Terrorizers, Mahjong) trouwens. Wel eens met OH's duiding:

Best een fijne Hou, vooral omdat deze in de grootstad afspeelt. De momenten in kroegjes of als mejuffrouw naar school gaat of werkt in de KFC, dat zijn de mooiste momenten. Ook ziet de film er fraai uit, zeker die gerestaureerde versie op Blu-ray, alsof de film een jaar of 15 jonger is. Mooie kleuren, fijne sfeerbeelden en over elk beeld lijkt nagedacht te zijn, zowel esthetisch als wat betreft zeggingskracht.
Wel is het tempo nog niet helemaal optimaal, die 90 minuten voelen lang aan. En het stuk rond de misdaadplot kon me ook niet echt interesseren. 3,5*.

Op de BR van Daughter of the Nile staat een interview met Tony Rayns die zoals altijd met veel nieuwe inzichten komt. Wil er een aantal met jullie delen. Dit is voor HHH doen een meer traditionelere film die hij tussen zijn 'autobiografische' trilogie en de 'historische' trilogie regisseerde. Hij kreeg bij zijn eerste (onofficiële) trilogie veel kritiek te verwerken van pers en publiek in Taiwan. Dus was HHH op zoek naar een onderwerp voor een film die het publiek (c.q. jeugd) meer zou aanspreken. Onder andere door het gebruik van popmuziek, een zangeres in de hoofdrol en het verwerken van een populaire manga in het verhaal zou dat moeten lukken. Uiteindelijk flopte de film ontzettend hard en heeft HHH de film meerdere keren moeten terugtrekken en hermonteren. Of dit de DC is weet ik niet maar ik vond het weer erg sfeerfol en melancholisch. Op een aantal korte (narratieve) momenten na - de flashback en slow montion - toch weer erg fraai. Had voor mij nog wel langer gemogen.

Missie niet geslaagd dus.

Hou lijkt me ook niet uit het juiste hout gesneden om een 'publieksfilm' te maken. Dat je het verhaal van kleine criminele krabbelaars niet helemaal uitspelt, omdat de details er niet echt toe doen, daar kan ik inkomen, maar de spanning tussen de werkelijke wederwaardigheden van het hoofdpersonage en het escapisme van de 'Daughter of the Nile' en haar 'Memphis' komt ook niet erg uit de verf.

En natuurlijk, als sfeerschets van Taipeh en de omstandigheden van jonge marginalen aldaar niet verkeerd, maar zoiets als de (uitgesproken) referentie aan Babylon komt dan weer te geforceerd over.

Dan blijven Hou's zuiver filmtechnische kwaliteiten over - en die zijn ook in deze film moeilijk over het hoofd te zien - maar dat is niet genoeg om hier méér dan een stilistisch fraaie exercitie van te maken.

Overigens niet bepaald een straf om naar te kijken; de film is werkelijk prachtig gerestaureerd, je zou niet zeggen dat ie al meer dan 30 jaar oud is.