The Brave Little Toaster (1987)

ik heb deze heel lang gelede gekeke

toen vondt im um heel leuk

Ik zal waarschijnlijk niet bij de juiste doelgroep horen, want ik vond dit zeer slecht.
Pratende huishoudapparaten hebben voor mij niet hetzelfde effect als een pratend CGI visje, een lappen cowboy-pop of een monster dat kindertjes moet laten schrikken.

Slappe liedjes en slecht getekend.

1,5*

Beetje saai allemaal inderdaad en ik moet toegeven dat het voor een kinderfilm echt wel beter had gekund maar ik wed dat er heus wel kleinere kinderen zijn die dit nog wel leuk vinden om naar te kijken dus zal ik hem geen 1.5* geven.

**

Hoezeer deze film ook maatschappelijk geëngargeerd is, het spel van het broodroostertje heeft me niet kunnen overtuigen.

Lieve kinderfilm. Niet geschikt voor volwassenen, erg tof voor de kids. 2.5*

Gisteren heb ik deze film voor de zevende keer met een groep vrienden zitten kijken. Iedere keer ontdek ik weer wat nieuws in deze uit complexe verhaallijnen opgebouwde prent.
We hebben achteraf nog uren zitten discussiëren over de vraag of het nu het schemerlampje of het radiootje was dat het broodroostertje vermoordde. Het schemerlampje had een motief natuurlijk, omdat het broodroostertje vreemd was gegaan met de elektrische tandenborstel. Daar staat tegenover dat het radiootje gechanteerd werd door het broodroostertje, dat dreigde compromitterende videos op internet te zetten.

De scene waarin het broodroostertje een Asteroïde opblaast om de aarde te redden, vond ik zowel spannend als aangrijpend. Wel had ik de indruk dat e.e.a. ook wel zonder expliciete seksscenes had gekund. Met name de uiterst perverse voorkeuren van het wafelijzer gingen me voor een kinderfilm wel wat te ver.
Daar staat natuurlijk tegenover dat de regisseur op deze manier het zelfdestructieve drugsmisbruik van het wafelijzer wel in een context weet te plaatsen. Daarbij is het voor kinderen anders waarschijnlijk heel moeilijk te begrijpen waarom het wafelijzer nu uiteindelijk in de prostitutie terechtkomt.

De onthullingen m.b.t. de buitenaardse wezens en het complot van homeopatische artsen weten mij iedere keer dat ik de film zie weer te verrassen. Dat zijn momenten dat je echt ziet dat er een topregisseur aan de gang is!

Toen ik de film met de buurkinderen zat te kijken, merkte ik dat de aandacht bij de kleintjes wat verslapte op de momenten dat het mixertje lange monologen afstak over zijn slepende ziektebed. Ik meende zelfs een beschaamd gevoel van opluchting te bespeuren toen de kids vernamen dat hij in de terminale fase zat. Maar dat was maar indruk, dus ik kan me vergist hebben.

Enfin, een film voor jong en oud die ik zeker nog een keer of vijf ga bekijken.

Maar meer ook niet.

De film begint redelijk leuk en grappig, maar na een tijdje is de lol er wel vanaf. Twee vervolgen lijkt me erg nutteloos!

my god

Ik zie het licht...

En ik op zich ook wel, met wederom een hoofd vol heerlijke (....) nicotine, veroorzaakt door menthol sigaretten, die ik ergens in Griekenland heb ontdekt, en waarvan ik gewoon niet meer kan afblijven, nu ze ze ook in Nederland verkopen. (maar de stop is echt op 1 oktober, daar houd ik me echt aan vast - en waarschijnlijk ga ik al vanaf morgen serieus stoppen en geen nieuwe sigaretten meer kopen of toch wel?)..
In die toestand (met hoofdpijn dus, en met een behoorlijke smaak van menthol in m'n mond), ging ik deze film kijken. De overduidelijke Disney tekenstijl is echt wel aanwezig, dat maakte de film dan ook echt leuk om te zien, maar het was niet echt op het niveau van een Mulan, Belle en het Beest, of een samenwerking met Pixar, waaruit de leuke animatiefilm Finding Nemo kwam zwemmen.
En ik kon wederom, net zoals ergens met Birgit Schuurman, niet ontdekken welke stemrol Angela Schijf voor haar rekening nam.

Al met al wel een ruime voldoende (3,5*), maar heeft zoals gezegd, niet echt de magie van de genoemde (en ook ongenoemde) films.

Voor kinderen is deze film héérlijk. Het was toen ik 6 was toch echt wel mijn favoriete film.

Als kind vond ik het bos en de nachtmerrie angstaanjagend, ik werd bovendien altijd erg verdrietig van de angst die de spullen hadden om voor altijd achtergelaten te worden in een huis dat in de middle of no where staat. Aan volwassenen gaat dat voorbij maar als kind leefde ik helemaal mee met het "afgedankte" gevoel van de spullen. Ik kan me niet voorstellen dat kinderen deze film niet leuk vinden.

Moest als kind altijd huilen bij de scène waarin het broodroostertje zich opoffert voor zijn baasje.

3.5

Geweldige film, deze film keek ik vroeger altijd een stuk of 10 x per week.

Dit was vroeger een van m'n lievelingsfilms! Vooral die stofzuiger was leuk =)

heel lang geleden ooit een keer gezien en een half jaar geleden kwam die weer op tv. blijft een leuke film... voor kleine kinderen.

Mwoa, het ging wel. Op zich wel een schattig filmpje maar het is nou niet echt een film waar het voor volwassenen leuk is om mee te kijken. Voor mijn dochtertje trouwens ook niet zo want haar aandacht verslapte geregeld. Het ziet er op zich wel leuk uit maar de karaktertjes zijn toch niet zo interessant denk ik. Deze tekenfilm is natuurlijk wel wat ouder maar ik denk niet dat het daaraan ligt bij onze dochter want ze kijkt ook altijd met veel plezier naar tekenfilms als Maya de Bij en Vrouwtje Theelepel. Die zijn toch ook van de oude stempel. Maar helaas vond ze deze wat minder. En wij ook.

Een animatiefilm dat blijkbaar als 'training' kan beschouwd worden voor enkele figuren. Uitgegeven door Disney, mee opgemaakt met mensen van Pixar en stemmen van oa Phil Hartman (Hello, my name is Troy McClure... uit the Simpsons). Het verhaal komt van een oud kinderboek en uiteindelijk is het verhaal ook zeer geschikt voor kinderen. Daarom dat het zo goed verkocht eens het op video/dvd verscheen. Vooral de naam van Disney erop zal wel wonderen doen natuurlijk. Maar echt creatief is het nergens en geef toe dat een animatiefilm over een broodrooster niet meteen de film is waar je op zit te wachten. Voor de kids, maar geen familiefilm.