Der Letzte Mann (1924)

Met dit in het achterhoofd is het einde wel te behappen.

Director F.W. Murnau and screenwriter Carl Mayer originally wanted the film to end with the death of the doorman at the bathroom. Executives at UFA pressed them to conjure up a happy ending before the film's premiere in order to maximize its economic potential. Murnau and Mayer, obviously annoyed by this, created a cynical epilogue, showing the doorman having inherited from an eccentric hotel guest, who bequeathed his entire estate to the last person seen before he died. The executives also pressed the artits to change the film's title from "The Last Man" to "The Last Laughter". -IMDB Trivia

Emil Jannings & Murnau is een succesformule!!!

En dit is een van Emil Jannings betere rollen (en dat zegt nogal wat!!)

Geweldige film!

Ook weer een topfilm die echt weer een klassieke uitstraling heeft.

Een zeer aangename en sfeervolle film, met een mooie rol van Jennings.
Er zitten een paar prachtige camera effecten in de film, denk bijv. aan de scene als Jennings dronken in z'n huiskamer zit en droomt.
Ik vond het einde wel goed, maar de film was eigenlijk nog sterker geweest als hij geen happy end had. Niettemin is dit ook weer een voortreffelijke Murnau film!

4,5*

Heb je 'em op dvd gezien? Ben nog steeds op zoek naar een geschikte beelddrager van deze film...

Ik heb hem op dvd gezien ja, EUREKA! Uitgave. Een mooie uitgave!

Ontroerende, meesterlijke film van drie creatieve genieën: Regisseur F.W. Murnau, cameraman Karl Freund, en hoofdrolspeler Emil Jannings. Door alledrie wordt hier werkelijk een toprestatie geleverd.

Tussentitelkaarten worden in deze 'silent' vrijwel niet gebruikt, waardoor de film een prachtige 'flow' houdt en er bijna sprake is van pure cinema.
De mis-en-scene, gekoppeld aan enkele zeer innovatieve cameratechnieken, is absoluut weergaloos. De 'droomscene', waarin nog enkele expressionistische motieven, is echt hemeltergend mooi, evenals de scene waarin de ontluistering van Jannings compleet wordt door het versneld terugtrekken van de camera.

Over het einde is al het een en ander gezegd, en ook ik ben van mening dat het enigszins afbreuk doet aan het geheel. Het is letterlijk en figuurlijk geforceerd. Ik had nog hoop dat deze scene ook een droomscene zou blijken te zijn, maar helaas....

Dat is dan ook de enige aanmerking op deze verder absoluut sublieme film.

Magnifiek.

Sociaal maatschappelijk kritische film met een sterk moraal op een 'dienblad' gepresenteerd als een luchtig doch sprankelend apotheose.
Murnau imponeert met deze ontroerende film met, wederom, weergaloos camerawerk.

Met het 'uniform' als centraal thema voor misplaatst vereenzelviging van 'macht' is het voornamelijk het luchtige acteerwerk dat de vaart erin weet te houden en, niet onbelangrijk, dragen sublieme restauratie werkzaamheden van overgebleven film materiaal en een herziene dvd uitgave onder de label Masters of Cinema ook een steentje bij aan een sprankelende belevenis.

4.5*

Geniale film weer van Murnau.Geen expressionistische gekkigheid dit keer(m.u.v. het kantelende hotel)maar neue Sachlichkeit met maatschappikritiek:een met een wilhelminische scnurrbart uitgeruste lakei die zijn status laat afhangen van zijn uniform/functie.Vergelijkbaar dus met de mentaliteit van Dr. Unrath in Der blaue Engel,ook gespeeld door Emil Jannings die ik op grond van de gememoreerde 2 films en "Faust" toch wel tot de grootste acteurs aller tijden durf te rekenen.
Het slot is natuurlijk volslagen bathetisch,maar kun je de makers niet aanrekenen.

Het happy end was een eis van de producent, die de versie van Murnau (waarbij de hoofdpersoon zijn leven op het toilet eindigt) te somber vond.

Ik vind het juist wel een mooi eind, omdat het zo ironisch is: een commentaar op het haast perverse verlangen van het publiek (of eigenlijk de industrie die een zo groot mogelijke publiek beoogt) om een film altijd tot een goed eind te willen zien komen.