Kanzashi (1941)

Net als voorgaande Shimizu films is hier de setting het grote pluspunt. Het op zich best interessante dramatische gegeven over de militair en zijn flirt met een gebonden vrouw wordt helaas nogal teniet gedaan door een wat knullig scenario en vervelende bijfiguren (professor en de overig types die het resort bevolken) met nogal stuntelig uitgewerkte dialogen. Jammer, want de potentie is duidelijk aanwezig.

Shimizu is een van de weinige Japanse regisseurs van wie wij nu jaren 30 werk kunnen bewonderen via recente DVD (Eclipse) releases. Maar het is geen onontdekte parel geworden wat mij betreft, zoals de klasse van het werk van Ozu of Mizoguchi. Dat niveau wordt niet gehaald, maar aangenaam lichtvoetig is het zeker wel.

Nog steeds wel aardig, maar wel een veel minder leuke film dan sommige andere Shimizu's die ik zag. Een beetje 'Anma to Onna' deel 2, zeker ook qua setting, die het geheel wel weer bekijkenswaardig maken.

Ik vraag me af in hoeverre dat familiaire representatief is voor hoe men zich in dat soort plaatsen gedroeg gedurende die tijd? Ik bedoel bijvoorbeeld het kamers delen en bij elkaar op de kamers slapen?

De professor was wel een enorm irritant personage!

Hiroshi Shimizu kan (vooralsnog) niet echt in de schaduw staan van zijn tijdsgenoten, maar weet toch best aangename films te maken. En Kanzashi is er ook zo eentje.

Luchtig en best onderhoudend, maar tevens een niemendalletje dat op geen enkel vlak naar voren springt. De cast en personages zijn oké, maar weten je helaas geen seconde mee te nemen. Daarvoor mis ik vooral sterkere dialogen, alsmede (subtiele) humor en drama. Nu is het vooral vrij vlak.

Slechts één scene weet je nog een beetje mee te nemen en dat is wanneer de (door de haarpin) kreupele man, onder aanmoediging van anderen, als test een rivier oversteekt door over smalle houten planken te lopen. Hij haalt het einde niet, maar wordt door een jonge en zelfs fragiele vrouw, op de rug genomen en dat laatste stukje gedragen. Een erg genietbaar stukje in een verder niet bijzondere film.

Lijkt mij eerder een familiefilmpje met een knorrige professor, snurkende opa, een paar enthousiaste jongens die dikwijls op de voorgrond treden en wat brave, weemoedige romantiek.

Toch een behoorlijke score, ook ondanks het eerder matig verhaaltje, omdat er toch wat humor doorsijpelde, meestal rond de professor, mistevreden over alles en nog wat, de groepsreizen en het gebrek aan dienstverlening inbegrepen, de manier van logement heel merkwaardig overkwam en bepaalde scenes toch wel goed waren, zoals de riskante oversteek en hoogst ongewone hulp en ook de laatste-avond-vergadering met de traditionele voornemens.