Young @ Heart (2007)

Wat een pareltje,

De mensen, het verhaal, de emoties.. echt een beauty!

Inderdaad een must voor de levenloze mens

Fantastisch. Werkelijk geweldig. Als je enigzins in de put zit of je om welke reden dan ook gewoon wat minder voelt, zet dan dit prachtige stukje docufilm op en ik weet zeker dat je de levensvruegde vanaf de start weer door je lichaam voelt stromen. Ik heb moeten slikken en op den duur echt gehuild. Gewoon minutenlang dat de tranen me over de wangen biggelden. Meestel ben ik niet zo'n huilebalk, maar in dit geval wel. En ik schaam me geen moment om dat in dezen toe te geven. Super. Gaat dat zien mensen, Gáát dat zien. 5 sterren is eigenlijk te weinig!

Yo, lijkt me geweldig!

Hier klopt iets niet. Je geeft 3.5

Mensen doen ook wel eens een herziening.

De eerste keer dat ik deze film zag, was ik er helemaal weg van. Maar bij de herziening viel het toch wel een beetje tegen vergeleken de eerste keer. Kan toch?

Komt wat moeizaam op gang maar daarna is het prachtig. Van de scene in de gevangenis krijg ik een brok in mn keel en het nummer van Coldplay is kippenvel.

Zo blijkt maar dat geacteerde emoties niet opwegen tegen de echte. Had wel wat meer willen weten van de achtergrond van de zangers maar goed, verder geen woorden aan vuil maken aan dit inspirerende en positieve werkje.

Uiteraard, zag er alleen zo raar uit.

Dit is zo'n docu waarvan je echt 0,0 idee hebt wat je van te zien krijgt. Nu heb ik van Young at Heart wel vaag wat gehoord voor de docu, maar wat het nou precies inhield of hoe het zou zijn? Ik had geen flauw idee. Een stelletje bejaarden dat gaat zingen, hoe goed kan dat nou zijn?

Nou, erg goed. Er mist wel een echte finish touch om het echt goed te kunnen vinden, maar gezien de omstandigheden is dit geweldig. Sommigen kunnen echt hoge (of hele lage) noten halen en zuiver zingen. Buiten het feit dat ze enorm energiek en enthousiast zijn, wordt er ook nog een goed rendement gehaald uit dat energie en enthousiaste. Wat voor mij ook hielp was dat er bekende liedjes gecoverd worden, bv. Purple Haze, I Feel Good (I Got You) en She's Not There. Het zit muzikaal redelijk in orde.

Dan de docu, het is een aangename docu om naar te kijken. Goede, mooie opbouw. een aangename voice-over en interessante vraagstelling. Geen overbodig sentiment en het YaH-koor wordt mooi belicht. Humoristische scènes en aangrijpende scènes, beiden worden met goede regelmaat afgewisseld.

Ik heb in ieder geval geen fouten kunnen ontdekken in deze docu.

4,5*

The Power of Will.

Grappig ('clip' in de bowlinghal ), sympathiek en aandoenlijk. Erg makkelijk om hier een regelrechte tearjerker van te maken, maar blijft knap objectief, zeker gezien bepaalde gebeurtenissen.

Helaas volgt er vaak een maar, zo ook hier. Hij duurt me simpel weg te lang, al wil ik ook weer niet zeggen dat het als aflevering (van pak en beet 50 minuten) op Discovery Channel beter geweest was, zeker naarmate de film vordert begon ik daar anders over te denken. Het camerawerk was verre van goed, vaak té statisch en slechte standpunten.

2.5*, was lager geweest zonder Fix You. Hoogtepunt.

Erg pakkende, sympathieke docu. Het is niet origineel om te zeggen, maar wat dit toch op de eerste plaats zo'n sterke film maakt is de levensenergie van zulke oude mensen. Dat ze zo veel mogelijk aan de kanten schoven (lees: hun gezondheid) om mee te kunnen zingen is toch geweldig. Aanvankelijk dacht ik dat de aanpak van Bob Cilman als dirigent wat te hard was, maar anderzijds is het voor de ouderen zelf waarschijnlijk wel zou fijn dat hij ze niet kinderachtig behandelt, iets wat nogal eens bij bejaarden gebeurt. Hij ziet ze voor vol aan en dat werkt. Wel betwijfel ik soms zijn liedjeskeuze. Sommige van die moderne nummers passen verrassend goed bij die oudjes en krijgen vaak zelfs een nieuwe betekenis. Anderzijds komt zo'n nummer als Schizofrenia een beetje over als een soort masochisme. Er is geen reden waarom Cilman die zou gebruiken behalve omdat hij weet dat ze het nummer zullen haten. De oudjes slaan zich er echter doorheen, maar het is Coldplay's Fix You en Bob Dylans Forever Young die de beste uitvoering hier krijgen. Die twee performances zal ik niet snel vergeten.

4*

Omroep MAX maakt zichzelf compleet belachelijk met uitzenden Young @ Heart. Nog nooit een documentaire zo slecht ingekort zien worden. Fred Knittle, gevangenisoptreden en bijna alle persoonlijke verhalen volledig weggelaten. Absurd.

Ik heb net dus naar een verkorte versie zitten kijken?

Ruim veertig minuten korter. Was serieus niet hoger dan een 3 á 3,5 gekomen als ik enkel deze docu had gezien.

Het gevangenisoptreden zat er niet in?

Een grof schandaal.

Slechts 3,5 ster (een schamel zeventje verrekend naar een rapportcijfer) voor deze (volledige) docufilm geven is pas een grof schandaal Kos. Er zijn culturen waar je op de brandstapel was beland voor het niet ten volle waarderen van pure klasse als dit. En terecht!

Precies, de uitzending afg. zaterdag duurde net iets meer dan een uur volgens mij, dus moet er wel héél veel in geknipt zijn.

Daarom ook niet gekeken zaterdag (maar ook omdat ik toen "Oorlogswinter" heb gezien)!

Ik hoop dat ze hem op CANVAS wel in zijn geheel uitzenden??

Volgens de speelduur in de gids wordt hij op CANVAS compleet uitgezonden. Belachelijk uitzending van MAX, het geluid was bovendien erg slecht gemixt. De toegevoegde voice-over was niet te verstaan.

Ik ben in ieder geval blij dat ik de volledige versie van deze documentaire heb mogen zien. Wat een heerlijke karakters lopen er rond binnen dit koor. Naast een fantastisch gevoel voor humor, hebben zij ook plezier in wat ze doen. Voor ieder die in een mindere periode zit, is dit een goede film voor de nodige inspiratie.

Hoewel de documentaire een aantal gedenkwaardige karakters kent, steken voor mij Fred Knittle en Bob Salvini erbovenuit. Samen zouden zij het nummer Fix You van Coldplay zingen, wat vanaf het begin van de documentaire wordt opgebouwd als emotioneel hoogtepunt van het optreden. Ik kan niet anders zeggen dat dit ook het geval is. Hoe Fred Knittle dit nummer solo zingt, met in de achterhoofd Bob Salvini, is ongekend mooi en hartverscheurend. Dit geeft het nummer Fix You vanaf nu een extra lading, en zorgt er tevens voor dat ik het verhaal van Young @ Heart niet snel zal vergeten.

Was dit sarcastisch bedoeld Kos?

Want ik heb gisteravond de complete versie gezien op CANVAS, en ik vind het inderdaad een Grof Schandaal dat ze bij Omroep MAX zo ontiegelijk veel hebben weggeknipt! Nu ik de volledige versie heb gezien, kan ik me gewoonweg NIET voorstellen dat al die persoonlijke verhalen, optreden in de gevangenis enz. enz. niet in die uitzending van Omroep Max zaten!

Ben ik even blij dat ik toen niet gekeken heb, en in plaats daarvan naar "Oorlogswinter" heb gekeken zeg!

Tot aan tranen geroerd was ik, en dat gebeurd niet vaak!!

Het meeste is al gezegd, dus ik wil alléén nog even een paar memorabele quotes van Fred Knittle ophalen;

"We went from continent to continent, until I went incontinent..."

en:

"Our marriage was built on faith and trust;

She had no faith in me, and I didn't trust her."

PS, op IMDb staan twee regisseurs vermeldt....?

Als nieuwsrubriek had ik dit zeker gemogen, maar een documentaire van maar liefst 109 minuten? Het uitgangspunt is best interessant, daar niet van. Maar er wordt barweinig mee gedaan. De documentaire legt vooral de nadruk op de muziek en weinig op de mensen zelf. Sommige koorleden worden wel wat belicht al wordt dat steeds snel afgehandeld. Het probleem dat daarbij mee komt is het ontbreken van inlevingsvermogen aan mijn kant. Het is best erg maar verder deed het me niets. Na deze documentaire weet ik nog maar één naam van de 2 overledenen. Young@Heart is best een aardige docu met een paar leuke en grappige scenes, dat wordt teniet gedaan door de tergend lange speelduur en oninteressante mensen. 1.5*

Neen.

Oké, dan weet ik dat, bedankt. Ik twijfelde, omdat er geen smiley achter stond....

Een heerlijke film, waar ik in 2008 reeds erg van genoten had op het Filmfestival van Gent.
Wat de film zo mooi maakt zijn - "duh" - de prachtige oudjes, die zich zo enthousiast gooien in zowel het leven als hun kooractiviteiten. Het is hartverwarmend om mensen als Eileen, George en Fred bezig te zien: zo dicht bij hun eindpunt, maar toch nog zo levendig en opgewekt. De makers focussen op de juiste zaken (al geef ik Stu-Pot misschien wel gelijk dat er iets minder lang gefocust mocht worden op bepaalde koorsessies, waarbij te weinig op specifieke individuen werd ingezoomd) en wegens de onfortuinlijke gang van zaken (twee leden die stierven tijdens de repetities) bezit de film enkele ontroerende momenten, het nummer "Fix You" op kop.

Young@Heart is zo'n film die veel juiste ingrediënten voor een rijke kijkervaring bezit: humor, tristesse, ontroering en ook wel wat levenswijsheid. Dat alles zorgt ervoor dat deze documentaire een must-see is wat mij betreft, één van de beste feelgoodfilms die ik de laatste jaren gezien heb.


4*

Erg aangrijpende documentaire film waarbij ik wel een traantje heb weggepinkt. Het plezier en enthousiasme van de koorleden zijn aandoenlijk. En Fred Knittle overstijgt Coldplay met zijn versie met het young@heart koor van 'Fix You'.

Kortom een dikke 4*

Hartverwarmende en amusante muziekdocumentaire over een koor dat popliedjes zingt, en waarvan de gemiddelde leeftijd 81 jaar is. In het begin kon ik me niet aan het gevoel onttrekken dat ik naar een freakshow zat te kijken. Maar door de individuele verhalen, de humor en de geestdrift van het koor en hun leider maakte dit gevoel al snel plaats voor bewondering.

Kan iemand me trouwens vertellen wat het verschil is tussen deze muziekdocumentaire en Shine A Light??

Uhm, de oudjes in deze docu zijn ouder, maar zingen alsnog beter en zijn beter geconserveerd dan die levende fossielen van de Rolling Stones....?

Ahum, hier moet ik als Stones-fan toch even tussen springen! De levende fossielen van de Stones weten in Shine a Light een concert van wereldklasse neer te zetten, en in Young @ Heart gaat het vooral om het feit dat die lieve oudjes nog zo leuk bezig zijn. Dit is dan ook veel meer een documentaire, het gaat vooral om het wel en wee, de goede en de slechte tijden van de bejaarden zelf, en over het ergerlijke fanatisme van de regisseur van de uitvoeringen van deze lieve mensen.

Haha. Had niet voor niks een achter mijn zogenaamde vraag gezet he.