Donzoko (1957)

Komische en tegelijkertijd wrange schets van de arme bevolkingslaag. Kurosawa concentreert zich in Donzoko op een bonte verzameling van personages, hun trieste levensverhalen en hun hoop op een betere toekomst. Een uitgerangeerde alcoholistische acteur, een dief, een trommelende malloot, een ex-samurai, een stervende vrouw, haar hardwerkende man, een jonge vrouw verscheurd door een vroegere liefde etc...ze leven allemaal samen in een armzalige houten keet op het terrein van een egoistische landheer en zijn jaloerse vrouw. Al deze verschillende karakters zijn voortdurend met elkaar in conflict totdat een oude goedzak zich bij het gezelschap voegt. Deze vrolijke, wijze man geeft de mensen raad en nieuwe hoop.

Donzoko zal niet voor iedereen weggelegd zijn; vooral de mensen die problemen hadden met de krijsende vrouw in Rashomon zullen de 3! krijsende vrouwen in deze film als een groot minpunt kunnen ervaren. Mij stoort 't niet. Alle karakters zijn boeiend, de verwikkelingen en perikelen zijn interessant, de kritiek op de armoede en de egoistische aard van de mens is treffend en de film heeft een luchtige en komische ondertoon.

Kortom: een hele mooie film! 4 sterren

Vergeet niet dat het daar ging om een Duits-nagesynchroniseerde vrouw!

Oef, deze film deed het hem niet bij mij. Ik vond hem ontzettend traag en saai. Vrijwel de hele tijd volg je een aantal bizarre karakters die zich in een ruimte ophouden. De thematiek kon ik er trouwens wel uithalen, maar pakken deed het me niet, deze film deed me helemaal niks en dat terwijl het gemaakt is door Akira Kurosawa! Anyway, verreweg de minste film die ik van hem tot nu toe gezien heb.

Ik vond het ook een taai stukje film. De locatie is met het pension (of wat daarvoor door moet gaan) erg interessant en wat dat betreft ook een inkijk in een stukje geschiedenis, waar ik niet zoveel kennis van heb. De film beperkt zich tot het grondstuk van de landheer, wat enerzijds een erg sterke keuze is, omdat er daardoor geen onnodig afleidende factoren naar voren komen, maar anderzijds maakt het de film ook beperkt afwisselend. De karakters zijn interessant genoeg om te volgen, maar intrigeren ook niet.

Een moment waar de film wel echt goed is, is de slotscène, waarin in verschillende kostuums en met zang en instrument een sterke 'optreden wordt afgegeven'. De film en de locatie blijven echter niet voor de volle speelduur boeiend, waardoor het toch een redelijk zware zit is geworden. Meer interessant, dan echt goed.