Somers Town (2008)

Dromen geven wat kleur aan je leven. Sympathiek filmpje met een aardig duo, zeker Turgoose bevalt weer. Beide hebben zo hun problemen en ze delen als het ware de oplossing. Het zwart-wit past wel bij het grauwe buurtje, terwijl de aanwezigheid van Maria weer uplifting werkt. Relaxte muziek, een paar lollige momenten en een sjacheraar; het kabbelt allemaal rustig verder. Niet iets wat echt speciaal is of blijft hangen, maar aangenaam is Somers Town zeker wel.

Aardige film.

De eerste film die ik van Shane Meadows zie. Zoals het al vaker omschreven wordt hier, was het inderdaad een tussendoortje. Een film waarin het talent van de regisseur zichtbaar is, maar het niet helemaal tot uiting komt.

De film oogde soms als een modern sprookje, vooral omdat gebeurtenissen rechtstreeks uit het niks kwamen en ook niet helemaal uitgewerkt werden. Iets wat ik verder totaal niet erg vind. Maar toch wisselde interessante momenten mindere interessante momenten af.

En dat was ook het verhaal van de rest van de film: wisselvalligheid. Somers Town is namelijk zwart-wit geschoten, en dat pakt soms succesvol uit, en dan wordt er weer ook totaal niks speciaals mee gedaan. Zo zien we het ene moment een sterk shot met prachtige contrasten en het andere moment nikszeggend gebruik van het zwart-wit.
De muziek had dan nog heel veel goed kunnen doen als een soort compensatie (wanneer de shots iets minder waren), maar helaas pakte het mij niet, behalve bij de aftiteling haha. Had verder niks te maken met 'het genre muziek', maar ik vond het gewoon niet heel sterk.

Verder vond ik het verhaaltje met het meisje dat de jongens beide leuk vinden, erg fijn. Dat had dus iets sprookjesachtigs en iets 'jongensachtige avonturierlijks'. De actrice vervulde die rol ook erg leuk. De twee jongens waar het verhaal om draaide vond ik daarentegen weer een stuk minder acteren en soms een beetje op het irritante af zelfs.

8mm beelden op het einde waren verder leuk, maar ook niet heel speciaal. Toch blijven de fijne waaierige zwart-wit shots van de parkjes en grauwe gebouwen hangen en dat geeft de film ook een luchtig zomers tintje, waar ik erg van hou.

Dus alsnog: dikke 3*

Mooie kleine film die best wel langer had mogen duren.
Het verhaal over de 2 heren die verliefd zijn op de zelfde meid is een leuk uitgangspunt en wordt in Somers Town wel goed maar te kort uitgewerkt.
De meid in kwestie had ik graag wat meer in de film gezien, ze maakte het geheel zeker boeiender

Kortom: Leuke kleine film die soms te kort aandacht besteed aan bepaalde zaken maar als geheel erg prettig weg kijkt.

3*

Je zou dit minidrama een vriendelijke, luchtige, genoegelijke, verfrissende, innemende, subtiele waarnemingsfilm over leven, goede vrienden en onbereikbare teenagerliefde, ogenschijnlijk gemaakt uit het niets, op goed geluk, kunnen noemen. Vol bespiegelingen, met wisselwerking, al is het verhaal enigszins traag en oppervlakkig. Het geboden spel werkt aanstekelijk en het gebruik van zwart-wit draagt bij aan de sfeer.

Helemaal mee eens, goed beschreven.

Supersweet "feelgood" movie. Minpuntje dat het in zwart/wit is, en de korte speelduur.

*3.5

Minpuntje? nogal sfeerverhogend naar mijn idee. Het viel me pas op toen de 1e keer kleur in beeld kwam aan het eind van de film. Die overgang alleen al rechtvaardigd het gebruik van zw/w.

Bedoel, had best in kleur gemogen. Het einde was mooi.

Ik heb geen probleem met het zwart/wit. Mooie stijlkeuze. Maar die overgang naar kleur vind ik geen meerwaarde. Het idee van nu-krijgt-alles-kleur komt er daarmee al te dik bovenop liggen.

Ze wilden schijnbaar een soort statement maken die klaarblijkelijk omstreden is. Geslaagd als je het mij vraagt

Tof.

Mijn vierde film van Meadows en het is er alweer eentje die me goed is bevallen. Het enige minpunt is dat ik ´m wat aan de korte kant vond, opeens was ie al afgelopen... Heerlijke wegkijker met aandoenlijke hoofdrollen en uitstekend acteerwerk. 8/10*

Mooie oprechte ode aan jongensvriendschap tegen de achtergrond van de randjes van de Britse maatschappij die het niet zo getroffen hebben. Fijn bescheiden in opzet met liedjes die zich daarin enorm thuisvoelen. De film heeft een mooie sfeer en toon. Triest en vrolijk, hoopvol en verdrietig en vaak gewoon tegelijk. En als je een keer met Thurgoose hebt gewerkt is het logisch dat je dat nog een keer wil doen.

3.5* vrij dik.

Bescheiden, kort filmpje van regisseur Shane Meadows, mooi geschoten in zwart/wit. De film heeft niet echt een plot maar kabbelt prettig voort, geholpen door de prima jonge hoofdrolspelers. Het heeft allemaal niet veel om het lijf en bepaalde thema's als eenzaamheid, vriendschap en familie worden niet meer dan vluchtig behandeld, maar het sobere londense milieu waarin het verhaal zich afspeelt is mooi getroffen en de soms melancholische sfeer is aanstekelijk.