Tikhiye Stranitsy (1993)

En zo duik ik steeds dieper in het oeuvre van dé Rus - voor mij dan toch. Tikhiye Stranitsy is, net als Kamen, een film gehuld in zwemen, troebele beelden en obscure personages. Ik zou er iets van Dostojevski in moeten/kunnen zien, de film refereert aan het begin naar "de 19e eeuwse Russische roman". Maar ik zag toch vooral een schimmenspel, waar ik ineens mensen uit ramen dacht zien te springen (en jawel), een protagonist te zien sluimeren door donkere hallen en een soort van relatie zag ontstaan tussen hem en een meisje. Labyrintisch. Weet dan ook weer niet precies wat ik er mee aanmoet. Fascinerend (zo'n woord gebruik ik steeds maar bij dergelijke cinema) zeker, ontroerend toch niet echt (Kamen wist me bijvoorbeeld bij de slotstuk ineens recht in het hart te raken, als een steen). Gaat zeker in de herkijk, want zo'n film moet je gewoon ineens raken.

Ik heb dit ook als Sokurov's moeilijkste film ervren. De eerste keer was voooral verwarrend en pas de tweede keer werd ik meegesleept. Met name dat mooie unheimische begin met dat verl;aten fabrieksgebouw die je vanuit de verte over het water nadert (tenminste zover er iets is op te maken uit de wazige beelden) met die industriële geluiden en de stilte. Heel fraai.

(hou 'm nog maar eventjes en doe maar een herkijk zo rond 31 december )

Jullie hebben me ontzettend benieuwd gemaakt naar dit obscure werk van Sokurov. Kan ik deze film nog ergens op dvd vinden?

Er bestaat geen DVD van deze film. Ik heb danuz een Bosnische (?)TV-rip uitgeleend. Niet al te beste kwaliteit. Maar aangezien de film zelf nogal mistig, wazig en onscherp is, is het nog nét te doen. Zelf zag ik de film tweemaal in de bios (eenmaal ooit in de 'late night' bij Rialto en eenmaal in Breda toen de Brabantse filmtheaters in december regelmatig Sokurov's werk lieten zien), dus ik kan wel inschatten hoe de 'originele' kwaliteit van de film was.

Bijzonder obscuur (en je hebt PM).

Quality-wise (heb gister Wilders The Apartment gezien..) was dit vrij slecht hoor, nog een stapje erger dan Kamen. Er circuleert nog een versie op het internet, die er net wat beter uit ziet (kijkend naar stills dan). Die heeft geen logo in beeld en valt wat minder groen en flets uit.

Groen is wel iets dat me ook bijstaat uit het origineel. Maar behalve wat snelle scans heb ik deze TV-rip verder niet in zijn geheel bekeken. Kamen was van inderdaad min of meer hetzelfde.

Intrigerende film die ik graag eens in volle glorie (beeld en geluid gerestaureerd) wil ondergaan en waar ik nu dus geen ster aan toe ken. Dat vooral komt door het slechte beeld- en en geluidskwaliteit. Laat Criterion of COM deze film maar eens oppoetsen en uitbrengen.

Een aantal simpele vragen die door mijn hoofd gingen:
Waar en in welke eeuw speelt de film af? Wat was dat met die mensen die uit de ramen begonnen te springen? Pleegde ze zelfmoord? En dat ijzeren beeld op het einde van de film moest dat een leeuw voorstellen? En was de hoofdpersoon écht zijn edelen delen aan het kussen? En hoe zit het met de titel van de film: Whispering Pages?

Ik denk dat de beeldkwaliteit van deze "DVD" niet heel veel beter is dan de cinema kwaliteit hoor. Ik zag de film tweemaal in de bios en was blij als ik überhaupt iets kon onderscheiden (ramen en mensen dat lukte inderdaad wel). Vele van mijn filmhuis vrienden schamperden dat ze thuis ook wel een jampotje hadden waar ze door de bodem heen konden gaan filmen. Zo ziet het er bewust uit. De film is deels geschoten met lenzen met prismatische vervorming. Het levert een zoektocht op zonder een associatie met iets dat je kent, niet in de tijd en niet qua plaats. En toch zie je herkenningspunten. Noem het van mij part het labyrinth van je brein: liefde, dood, hoop, bedrog etc etc... Gewoon nog een keer kijken en onderdompelen.

Ik neem de proef op de som door niet jou versie te herkijken maar een versie die Danuz van het internet kan halen voor mij (?).

De versie zonder logo - die van iets betere kwaliteit dus - circuleert helaas alleen met Franse hardsubs (dus met Franse ondertiteling in beeld). Verder zal het beeld allicht van iets betere kwaliteit zijn, maar het blijft natuurlijk een wereld van schimmen: Nu juist de kracht van deze Sokurov's.

Still met logo of
Still zonder logo

dit is boven alles een "mood piece", helaas wel nogal afstandelijk door de vele donkere scene's en het gebruik van overlay en andere vervormende trucage. Dan helpt de extra laag noise van de op het Internet rondzwervende versie(s), zoals hier boven al wordt gerefereerd, inderdaad ook niet; hoe dun die laag ook is. kortom, ik kwam niet echt in deze mood. Bepaalde scene's gekoppeld met de literaire referenties waren opzich nog wel duidelijk, maar ik miste een gevoel en/of een samenhang daar achter.

Oe, dat weet ik niet meer precies. Volgens mij ging het om een dialoog/monoloog dat ineens veel inzicht gaf in de gemoedstoestand van het personage, en in de wereld waarin hij zich bevond. Weet in ieder geval wel dat daar het 'abstracte' eerste deel ineens op zijn plek viel en mij veel duidelijk werd - en die gewaarwording ontroerde mij dus.