Ariel (1988)

44 stemmen | gemiddelde 3,37

Finland
Komedie /
Drama73 minuten
geregisseerd door
Aki Kaurismäkimet
Turo Pajala,
Susanna Haavisto en
Matti PellonpääDeze film gaat over Taisto Kasurinen, een Finse kolenmijnwerker wiens vader net zelfmoord heeft gepleegd, en die wordt ingerekend door de politie vanwege een misdaad die hij niet heeft gepleegd. Tijdens zijn detentie droomt hij ervan om uit de gevangenis te vluchten en het land te verlaten. Hij weet te ontsnappen, maar de dingen gaan niet helemaal zoals gepland...
3,5
[permalink] geplaatst op 22 december 2004, 12:53 uurNeem de Komedie in de genrebeschrijving maar heel ruim, want de humor is van de meest inktzwarte soort. Een man die bijna niets heeft, door omstandigheden dat kleine beetje ook nog kwijt raakt en steeds dieper in de problemen verzeilt. De humor ligt namelijk zowat altijd verscholen, maar ik heb toch wel een paar keer moeten lachen om vervelende kutsituaties waar hij zich iedere keer weer in weet te wringen.
Verder een klein, aangenaam maar verder niet zo'n bijzonder filmpje. Mijn interesse voor Kaurismäki, een naam die ik onderhand toch wel veelvoudig ben tegengekomen, is in ieder geval gewekt.
4,0
[permalink] geplaatst op 31 maart 2006, 20:33 uurHeerlijke film van Kaurismäki weer, met alle voor deze Fin klassieke en typische elementen, zoals de Cadillac, de nostalgische '50 rock'n'roll, de Finse Schlagermuziek, de gortdroge humor en de enorme ellende. Aki is als een van de weinigen in staat een zelfmoord humoristisch te laten zijn. Tevens zal de ellende van de personen nooit als zielig overkomen. De prachtige, zeer minimale fotografie en de intens zwarte humor als handtekening maakt ook weer van deze Kaurismäki een waar genot.
FisherKing
[permalink] geplaatst op 16 april 2006, 23:45 uurFantastische Film van Aki Kaurismäki. Met de nodige humor gebracht, veel van deze film zag ik ook weer terug in Man without past.
Ik blijf staan op 4.5*
2,5
[permalink] geplaatst op 13 maart 2007, 10:22 uurDopke schreef:
Neem de Komedie in de genrebeschrijving maar heel ruim, want de humor is van de meest inktzwarte soort. Een man die bijna niets heeft, door omstandigheden dat kleine beetje ook nog kwijt raakt en steeds dieper in de problemen verzeilt. De humor ligt namelijk zowat altijd verscholen, maar ik heb toch wel een paar keer moeten lachen om vervelende kutsituaties waar hij zich iedere keer weer in weet te wringen.
Verder een klein, aangenaam maar verder niet zo'n bijzonder filmpje.
Komedie is het inderdaad niet, je moet het er maar in zien. Het is wel kurkdroog en gewoon grappig om al die nare situaties te zien. Verder vond ik het niet erg bijzonder, iets te sober gefilmd. Aardig, maar eigenlijk niet meer dan dat.
4,0
[permalink] geplaatst op 12 februari 2009, 21:14 uurAki Kaurismäki is een regisseur die, meestal, ellende als basis gebruikt voor zijn films. Dat daardoor de situaties, waarin de personages zich bevinden, "grappig" worden maakt zijn films des te leuker om te zien.
In Ariel gaat het over Taisto, die eerst zijn baan verliest om daarna in de ene na de andere rotsituatie te komen. Het enige lichtpuntje is de ontmoeting met Irmeli, een vrouw die meerdere baantjes heeft om het hoofd boven water te houden.
Kaurismäki's voorliefde voor Amerika zie je terug in de auto waarin Taisto rondrijdt en de muziek die gebruikt wordt.
Dat het acteerwerk nogal onderkoelt is, maakt het een typische Kaurismäki film.
Voor de liefhebbers van komedies is deze film niet echt aan te raden, maar hou je van de films van Jim Jarmusch en Wim Wenders, dan zou ik deze zeker een kans geven!
4*
2,5
[permalink] geplaatst op 28 mei 2010, 2:19 uurIk vind het er allemaal veel te dik opgelegd, helemaal niet gitzwart, maar meer flauw. Het verhaal zou je zwart kunnen noemen, maar het raakt je nergens als zwart. Het is echt een film die "leuk" wil zijn en dat soms ook wel is. Maar te onecht om van een zwarte komedie te spreken. Bij een zwarte komedie zit de humor niet aan de oppervlakte en dat is hier duidelijk wel het geval.
3,5
[permalink] geplaatst op 17 november 2011, 21:39 uurWerd weer eens tijd voor een Aki film. Ook in deze film is zijn stijl weer van kilometers afstand te herkennen. Kon regelmatig een lach niet onderdrukken. Wederom een prima film van onze Finse vriend.