La Clef (2007)

Gitzwarte, erg aparte thriller en meteen ook het derde deel in een trilogie (samen met Cette Femme-Là, Une Affaire Privée) waarin dezelfde personages (François Manéri en Michèle Varin) voorkwamen in totaal andere enquêtes ...

De film reikt mondjesmaat flarden van een puzzel aan, die stilaan het onderliggende plot blootlegt. Het hoofdpersonage Eric komt terecht in een nachtmerrie en zoekt de uitgang. Verder zijn er ook nog twee andere plots : een terminaal zieke man die zijn verdwenen dochter zoekt en een flashback naar het jaar 1975, waarin een onderzoek gevoerd wordt naar een moord. De vertelstructuur lijkt wel een beetje op Inarritu's films, behalve dat hier geen echt doel is; je weet wel hoe het in elkaar zit maar belangrijk is het eigenlijk niet . . La Clef dompelt vooral de kijker onder in zijn paranoide sfeer en voegt er iets twisted aan toe door zijn personages tegen alle logica in te laten handelen bvb het wegsturen van zijn vrouw voor een tijdje, het niet openen van de urne (die duidelijk een mcguffin is), ... . Je zou dit als plotholes kunnen aanzien en toch had ik op het einde het gevoel dat dit opzettelijk bedoeld was allemaal.

inderdaad, trés noir en een nachtmerrie, Filmkriebel.
"when darkness falls" is een mooier 3 in 1 verhaal dat op t eind
samenvalt, maar La Clef blijft een vaag verhaal voor mij.
en Vanessa Paradis zag er vroeger toch echt beter uit.
boeiende thriller met een rotgevoel.

Helemaal met flurp4 eens.

waar is de Franse film gebleven zonder een happy end
ik geef toe dat het een warrige film is, je moet er wel bij blijven want anders is het later niet meer te volgen.