Made in America (2008)

Lijkt me de moeite!

Kvind een heel goeie film, men toont ook de evolutie van de afro-american in amerika. En hoe het gekomen is, van een generatie die last had van racisme in de jaren 60, men zich meer tegen het "systeem" ging keren.

4

Documentaires over dit soort onderwerpen zijn altijd nog wel interessant.

De boel is lekker vlot gemonteerd, dus het kijkt allemaal al fijn weg.

Aan het begin mis ik al gelijk wat nuance, het lijkt wat partijdig. Het ene moment is de groep zwarte jongeren nog gewoon normaal een onschuldig clubje dat geen lid kan worden van boy scouts en dat soort groeperingen, vanwege hun huidskleur, het andere moment zijn ze gewelddadig (wat erg makkelijk wordt goedgepraat onder de mom van rivaliteit).

Gelukkig is de uitwerking later wat zorgvuldiger. Je merkt ook wel duidelijk dat een hoop is fout gegaan door racisme en letterlijk hokjesgeest in die jaren, en daardoor is alles uit de hand gelopen. De overheid, de politie, heeft ook wel een kwalijke rol gespeeld.

De laatste 15 minuten zijn wel erg gericht op emoties en later wordt het ook nog wat zoet en braaf. Maar goed dat er ook positieve dingen vallen te melden. Wie weet komt er ooit nog een einde aan de gang wars.

Al met al een documentaire die weliswaar weinig toevoegt aan het beeld dat er al bestaat, maar wel een aardige samenvatting en interessant om te kijken. Ik heb toch geboeid staan kijken.

Heel interessant onderwerp maar heel saai uitgewerkt.

Was ook niet objectief en de bedoeling was dat er op het einde tranen kwamen, maar doordat de docu zo rommelig was en saai bleven die uit.

Beetje overbodige docu. Buigt zich vooral over de vraag hoe zoiets als de Crips en Bloods uberhaupt kan ontstaan in een rijk, Westers land.

levert natuurlijk een hoop racisme en armoedediscussie op.

daar zit zeker een hoop waarheid in, maar er komt natuurlijk wel wat meer bij kijken.

En juist dat had ik wat beter uitgewerkt willen zien, alsmede het day to day leven van die figuren.

Iets te oppervlakkig naar mijn smaak.

Ik vind zelfs de stemmen laag hier. Ieder zijn mening en ik vind hem goed. Prima uitgewerkt en zeer realistisch in beeld gebracht.

Ik vond ook de oude beelden goed en de soundtrack vond ik zelfs geweldig.

Wat mij het meeste aansprak is de moeder die al een kind verloren heeft door bende oorlog op school aan kinderen vraagt of 1 van hun iemand kent die dood is gegaan en vervolgens 3/4 van de klas hun vingen opsteekt anno 2008. Zeer triest is dat te noemen.

Leuke soundtrack.

En wat coole montage-trucjes alsmede een paar aardige sprekers. Echter, dit levert geen diepgaande inkijk op het leven van de gangmembers. Helaas wordt er ook weinig tot geen inzage gegeven over het ontstaan van de gangs, ondanks de lange proloog.

De proloog was het meest boeiend aan de docu, wat mij betreft. Want flitsend beelden aan elkaar rijgen op de muziek van NWA en Stevie Wonder, is natuurlijk ook een beetje makkelijk scoren. Hoe lekker en netjes e.e.a. ook met elkaar wordt verweven. Het zou hier toch meer over de inhoud moeten gaan.

Redelijk.

Vertel ?

Had eigenlijk verwacht dat je hier wel meer mee zou kunnen, kos. Vond het zelf vooral qua geschiedenisles erg interessant om te volgen. En alhoewel er naar mijn idee zat van docu's over gangcultuur klaarliggen, weet Peralta het onderwerp een mooi jasje te geven, net als ze in haar andere twee documentaires ook al deed.

ARTE (Made in America, maandag 9 april, 21:55 uur)

ARTE (Made in America, dinsdag 10 april, 14:40 uur)

Niet zo goed als de vorige twee docu's van regisseur Peralta, Dogtown & Z-Boys en Riding Giants, maar wel de moeite waard. Het verzamelde archiefmateriaal is wederom indrukwekkend gemonteerd, ondersteund door een subtiele voice-over van Forest Whitaker en een sterke (en zeer toepasselijke) hiphop soundtrack. De gedeeltes die zich richten op het verleden zijn sterker dan die betreffende het heden, voornamelijk omdat dat beeldmateriaal meer indruk maakt en de interviews interessanter zijn. Ex-professioneel skateboarder Peralta treedt hier als regisseur uit zijn comfortzone, iets dat natuurlijk toe te juichen valt, maar hij slaagt er niet helemaal in om de documentaire de volle lengte te laten boeien.

nee net weer niet

de beelden lijken uit de jaren 70 of 80

misschien ook zo

maar crips and bloods bestaan nog steeds

dus wat mij betreft

mogen docu makers gewoon wat recenterlijke beelden vertoonen

of opnieuw digitaliseren