Teresa Venerdì (1941)

Leuke klucht voor het neo-realistische tijdperk waar De Sica als regisseur faam zou maken. Alhoewel er hier ook wel enige kritiek omtrent 'armoede' te vinden is.

Leuk ook om Anna Magnani (een van de beste actrices allertijden imho) die ook faam zou maken in de neo-realistische periode eens te zien in een compleet andere rol als non-geinteresseerde showbiz-diva.

Inmiddels uitgebracht op dvd, NRC 'Italiaanse Magistralen'.

Prettige kennismaking met De Sicca

Gisteravond had ik nog zin in iets luchtig en om de een of andere reden grijp ik meestal terug naar Engelstalige films. Waarschijnlijk omdat mijn Italiaanse collectie voornamelijk uit Visconti films bestaat en het werk van Kurosawa is nu eenmaal niet vaak luchtig te noemen. Toch herinnerde ik me ineens dat ik deze Teresa Venerdi ooit had gekocht en mij was verteld dat dit een komedie was dus de keuze was snel gemaakt.

Ik weet nog dat ik de film voornamelijk had meegenomen vanwege de prijs. Ik heb al een aantal DVDs uit de Italiaanse meesterwerken collectie (voornamelijk Visconti's dus) maar die prijzen variëren meestal tegen de 10 euro of meer. Dit debuut van De Sica kostte echter maar een euro of 5 en dat kon ik dus niet laten liggen. Het is tegelijkertijd ook de eerste film die ik van deze bekende regisseur zie (hij zou later faam maken met Ladri di Biciclette en Umberto D.) en het is een aangename zit geworden. De score hier valt me dan ook tegen want met uitzondering van het trage begin is Teresa Venerdi een amusante klucht die vooral met de komst van de knecht Antonio leuker en leuker wordt. Het verhaal zelf heeft genoeg om handen voor een klein halfuur te boeien maar maakt soms nogal rare sprongen. Naar het einde toe gaat het wel erg vlot voor de dokter om verlost te geraken van zijn resem vrouwen bijvoorbeeld maar storen doet het echter niet. De film is wel beduidend minder druk en chaotisch dan ik van Italië ben gewend trouwens.

Erg tof om Anna Magnani hierin te zien verschijnen. De cover van de DVD is een foto van Magnani terwijl ze aan het repeteren is maar ik had ze niet meteen herkend. Het was pas toen ik haar in de film zag dat mijn frank viel dat ze dezelfde was als in Bellissima. Hier heeft ze op zich maar een redelijk kleine rol maar ze doet het op zich wel leuk. De Sica is vast en zeker niet de eerste regisseur die de hoofdrol speelde in zijn eigen films en het zal vast en zeker niet de laatste zijn. Ik moet zeggen dat ook hij het eigenlijk nog vrij goed doet. Het is echter voornamelijk Adriana Benetti die hier de show steelt als de titelrol. Ik ben haar volgens mij nog nooit tegen gekomen (of het moest in een kleinere bijrol zijn) maar ze is enorm charmant hier. Het was pas haar eerste filmrol maar ze is erg geslaagd. Jammer dat ze precies voor de rest nooit echt bekend is geworden want een korte zoektocht op Imdb levert maar een dikke 20 titels op. Ook de bijrollen zijn goed vertolkt en vooral de weeskinderen zijn een stuk beter dan verwacht. De kleinsten onder hen zijn minder maar Zaira La Fratta als Alice, de klikspaan, zijn geslaagd.

Zoals gezegd komt de film best traag op gang maar eens alle vrouwen zijn geïntroduceerd, kan de pret beginnen. De bijrol van Virgilio Riento als Antonio is erg leuk maar het is vooral Adriana Benetti trekt de aandacht naar haar toe. Ik ben in ieder geval benieuwd geworden naar het overige deel van De Sica's oeuvre.

3.5*