Vase de Noces (1974)

Tja, echt romantisch!

Hilarisch plot en dito still. 'k Krijg spontaan zin om deze te gaan zien.

Er gebeuren blijkbaar nog wel meer vreemde dingen in de film. Hij zet thee van zijn eigen urine, hij plaatst poppenhoofdjes op duiven, en de hoofdrolspeler speelt het liefst met de tepels van de zeug, ach ja.

Poetisch kunstwerk of beestachtig schandaal-werk, de critici zijn er nog niet helemaal uit. Het plot is eigenlijk ook een interpretatie, volgens velen is het hoofdpersonage hoogstwaarschijnlijk de laatste man op aarde die menselijk contact mist. Of toch gewoon een zielige alleenstaande boer.

Als Belg zijnde ben ik wel benieuwd naar deze film, maar toch niet echt van harte gezien het onderwerp . Bij genre-aanduiding staat romantiek

Met wat beelden van Pig-Chicken Suicide nog in mijn hoofd had ik altijd toch wel wat intereresse naar deze film. Toch duidelijk anders, want hier zouden varkens niet op brute wijze van ingewanden worden ontdaan; Hier zou enkel liefde worden vertoond naar het enige wat het hoofdpersoon nog zou hebben; zijn varken.

Alle twee klinken op hun eigen manier wel interessant. Denk ik. Nee, waarschijnlijk zal dit voor iedereen die dit uit jouw mond zou horen (zeer) bedenkelijk klinken. Op welke manier je dat ook zou kunnen (of willen) verwoorden. Geen titel voor mensen die geen pigfucking willen zien. Want een fuckscene mag als geen verrassing komen. Dat is (helaas?) wellicht de enige reden dat je deze film zou willen opzetten. Uit nieuwsgierigheid, waarschijnlijk.

Dat zegt naar mijn mening ook meteen het enige over het statement dat Thierry Zéno wellicht zou willen meegeven aan zijn kijkers; We willen alles maar zien, zolang een ander het maar maakt. Veel mensen die zich kwaad maken om de de punten die Zéno zou willen vertellen, of de statements die hij maakt; mensen zijn niet meer dan beesten.

Blabla, dat zal ook vast en zeker. Maar met zo'n idee heb ik deze film niet eens willen kijken. Na de opening waar de man twee duiven van baby hoofdjes voorziet om daarna de harige depels van een zeug te strelen, wil ik alleen nog maar meer zien. Ik wil zien hoe hij de kop van een kip snijdt, hoe hij een wc vol schijt met ganzen en kalkoenen om hem heen. Zien hoe hij met zijn varken door de modder rolt. Ik wil PIG-fucken zien in de bosjes bij een verlaten pand. Zien hoe hij naakt over een verlaten desolaat landschap achter een varken aan rent. Zien hoe een varken het leven geeft aan 3 schattige biggetjes. Zien hoe hij met een handdoek voor zijn ogen een varken probeert te vangen.

Ik kijk naar een verloren ziel dat als beest zijnde probeert te leven als mens. Of een mens dat zijn dierlijke instinct probeert te verbergen door dagelijks zijn klok te luiden en een kruis te slaan voor het eten. Zal allemaal best. Ik wil eigenlijk nog meer ganzen- kalkoenen- en kippenfucking zien. (Dit keer met eigen soort). Zien hoe het persoon onder een bizarre repetitive soundtrack zijn obsessieve handelingen uitvoert. Hoe hij een wc vol schijt. Hoe hij een witte pap wegwerkt. Nadat hij een kruis slaat. Nadat hij zijn klok luidt. Ik wil zien hoe hij zijn glazen potten met vreemde dingen vult. En hoe hij een wc vol schijt.

Zijn kinderbiggen zijn liever bij hun moeder dan dat ze netjes aan tafel eten, dus hangt hij ze op. Hij hangt zijn kinderbiggen op. Dat wil ik zien. Ik wil zien hoe de moeder haar dode kinderen vind. Zien hoe ze van verdriet verdrinkt in een put vol modder en wat al niet. Ik wil zien hoe hij zichzelf begraaft maar besluit nog een keer de wc vol te schijten. Thee zet van de inhoud ervan, en nog een laatste keer alles uit kotst om dan maar een laatste uitweg te zoeken. De allerlaatste uitweg. Is het het beest, of is het de mens? Weet ik veel.

Dierenleed. Dierenpret. Dierenseks. Ach wat maakt het ook uit. Misschien heeft Zéno wel gelijk. Wat hij ook wilt zeggen. Interessante, experimentele productie uit België.

4.0/5.0

Deze film heeft inderdaad nu een officiële release. En een prachtige uitvoering ook. Super goede kwaliteit, bijna ongelooflijk als je weet dat hier eerst enkel een hele slechte VHS versie van bestond.

Bij de release zit ook een even lange documentaire. Maar die laat ik nog even in verpakking. Naar wat ik gelezen heb zouden Garny en Zéno daar zo'n beetje alles scène voor scène uitleggen. Daar heb ik (nog) niet zo'n trek in eigenlijk. Maar misschien iets voor de mensen die deze film haten voor alles wat het zou moeten vertellen.

Onder andere hier te bestellen. Hier een paar foto's van de DVD set.

Het werd tijd om weer eens iets in de donkere krochten van de cinema op te zoeken. Ik had iets gelezen over een Belgische film waarbij een boer een varken neukt en ook nog zijn eigen poep verorbert . De titel? The Pig Fucking Movie.. yeah! Hm, toch maar eens opsnorren dacht ik en kijken wat het wordt. Wel, het is een vervelende film met een evenzo vervelende soundtrack die ik de hele tijd met de -blik onderging.

Vase de Noces is bij tijd en wijle erg saai en superranzig. Vooral die ellenlange poepeet-scenes waren nogal sneu en voelde ik in mijn maag. Ik had het ook zowaar te doen wanneer moeder big snuffelt aan haar pasgeboren biggen die dood aan touwen bungelen. Voor de rest kon ik niks met de tussenliggende boerderijscenes en was het maar afwachten op nieuwe shockerende gebeurtenissen.

Bereikt de film het gewenste effect? Dubbele lagen of diepzinnigere dingen kun je er vast in zien, maar door alle viesheid en de shock-factor zijn die de moeite niet waard om iets van te willen vernemen. Ik kreeg namelijk het gevoel dat het hoofddoel van de regisseur het shockeren van de kijker is. Enfin, mijn curiositeit is bevredigd, maar kan ik hier niet uit halen.

Check mijn bericht, drie berichten hierboven.

Het is helaas al een tijdje geleden dat ik Moviemeter bezocht heb en deze film bekeken heb, dus de details van Vase de Noces zijn me al gedeeltelijk ontglipt.
Hoe dan ook: dit was voor mij een fantastische ontdekking en binnen de geschiedenis van de Belgische cinema absoluut een van de meest fascinerende films die ik al ben tegengekomen. Het vleugje surrealisme en de weergaloze smerigheid in combinatie met de prachtige zwart-witbeelden en vaak imposante soundtrack (met o.a. prachtige koorzangen van Monteverdi) werkten absoluut voor mij. Tijdens de hele film keek ik geboeid en vooral met de pret van een filmliefhebber die op een bijzondere film stuit. Het is absoluut niet ieder zijn meug en wat het tempo betreft sleept de film her en der wat aan, maar de bevreemdende beelden en handelingen, ondersteund door een erg verzorgde fotografie (wat ik niet had verwacht bij dit soort "undergroundfilm"), wisten mij in elk geval zeer te overtuigen. Een ruime 3,5* was mijn aanvankelijke score, maar de film blijft al maanden rondzweven in mijn hoofd en laat me zin krijgen om hem zo snel mogelijk opnieuw te bekijken. Daarom nog een half sterretje extra.


4*