Mio Fratello È Figlio Unico (2007)

Net gezien. een film die er in slaagde niet speciaal veel emoties los te weken. Wat chaotisch verhaal, wat halve verliefdheden. Wel mooi hoe je de mensen subtiel ouder zag worden. Ik weet het, het is een dwaas detail, maar het viel me op. Verder waren de fasci-commie scenes vrij absurd. Marx! Lenin! Duce! Duce!

De tweede film van het Arthouse Filmbeurs kwam vrij onverwachts en hoopte ik mee te pakken op het filmfestival in Rotterdam. Toch was dit DE DILM van de dag, dat mede kwam door de schrijvers van La Meglio Gioventù. Dat merk je in elk opzicht denk aan twee broers en de liefde voor één dame, politieke issues waar ze terecht in komen en de sterk coming of age trekjes.

De film bouwt zichzelf rustig op we krijgen een mooi kijkje in het gezin. En waarom de ene broer zich aansluit bij de fascisten van Mussolini dat vooral kwam uit naïviteit. En waarom de andere broer zich aansluit bij de communisten. De relatie tussen de twee wordt naar mee ze opgroeien sterker en sterker. Alhoewel ze beiden bij een andere partij zijn aangesloten proberen ze elkaar over te halen naar hun eigen partij wat natuurlijk niet lukt. Op de achtergrond net buiten Rome rond de jaren ‘’60 speelt zich veel af. Opstand van het volk geleid door de oudere broer Manrico lijkt in de ogen van Latina onrechtvaardig. De film werkt toe naar een tragisch conflict iets wat je totaal niet verwacht maar als je er achteraf over nadenkt wel had kunnen verwachten.

Deze prachtige Italiaanse film kan zich niet meten met zijn grotere broer. Dat vooral komt omdat het verhaal een tikkeltje chaotisch in elkaar zat en de handheld camera op sommige momenten vraagtekens opwekt. Daarentegen brengen de acteurs het geheel goed en de dame waar beiden broers verliefd op worden is een verdomd mooi aangezicht. Sterke en pijnlijke confrontatie zorgen ervoor dat je een goed beeld krijgt van de mensen uit die tijd en hun keuze tot de beruchte opstand. Verder waren de plaatjes die geschoten zijn in Italië prachtig denk daarbij ook de muziek en ik had de film van de dag. Dat deze Italiaanse film nog heel wat mensen naar de bioscoop mag trekken en ik denk dat je met de juiste instelling de zoveelste mooi Italiaanse bloem hebt gezien die je wel de tijd moet gunnen om open te gaan. Prachtig!

Gisteren in een volledig afgeladen bioscoopzaal hier in Groningen gezien. Had zo'n drukte absoluut niet verwacht, maar het was gelukkig filmhuispubliek

Heb erg genoten van deze prachtige film over idealen en familierelaties. Vind de cinematografie mooi gedaan, de muziek was fijn en de acteerprestaties, met name van de jongere broer waren goed.

Ik kan deze film eigenlijk aan iedereen warm aanbevelen.

4*

Alles wat ik zou kunnen melden hebben Centurion81 en Verhoeven al geschreven.

volgens mij komt het bezette conservatorium in deze film ook voor in la meglio gioventù... leuk detail

Mooie, ontroerende film, maar wegens enkele storende hiaten in het scenario, niet zo sterk als La Meglio Gioventu.

Geinig filmpje, dat niet langer had moeten duren want na het erg leuke begin werd het langzaamaan steeds minder met het script.

Leuke rol van de jonge broer en een heerlijke actrice als Francesca.

Zal niet voor iedereen even begrijpelijk zijn aangezien we hier niet van die tegenstellingen hebben als communisme/fascisme, die in Italië erg belangrijk zijn geweest na de oorlog en die in werkelijk elke familie invloed hadden.

Interessante film, maar ik had het gevoel dat het de complexiteit van de Italiaanse na-oorlogse decennia wel erg snel erdoor jast.

Knap is dan wel weer dat de veranderende relatie tussen de broers op een natuurlijke wijze wordt gebracht, maar het had allemaal wat meer kunnen worden als rustig de tijd was genomen om het verhaal te vertellen. Dan was het bijvoorbeeld ook niet nodig geweest om de tegenstelling tussen fascisten en communisten in zulke makkelijk wegscanderende leuzen neer te zetten in de eerste 5 minuten.

Die hiaten in het scenario vond ik af en toe ook niet heel geslaagd inderdaad, en het einde is dan weer te dik er bovenop poetisch. Er werd duidelijk toegewerkt naar deze prachtige 'oplossing'.
Zoals ik al zei, een interessante en ook boeiende film, maar het had ietsje meer mogen zijn.

Gezien en drie weken later herzien. Ik vind dit een goede film, hoewel het La Meglio natuurlijk nooit haalt. Het blijft een mooi thema: twee broers die verschillend zijn. Hier hebben we te maken met twee uitersten: communisme en fascisme. Hetgeen interessante discussies opleverd, hoewel het al snel vaak eindigt in een stoei / knokpartij. Dus jammer, maar helaas soms voor mij nog iets te oppervlakkig. Misschien had een half uurtje verlenging om dat gedeelte nog wat uit te diepen bij mij voor een vijf sterrenbeoordeling gezorgd.

Had er meer van verwacht, vind het toch een wat langdradige film en af en toe wat onduidelijk.

Toch al met al wel een goed verhaal.

3,5

Ik was een beetje bang dat het een soort van verkorte versie van La Meglio Gioventu zou zijn. Dat valt gelukkig mee. Deze film kan prima bestaan naast La Meglio.. Het is zelfs juist een aanrader voor degenen die dat een goede film vinden.
Ook wel mooi dat hier eens een niet het stereotype beeld wordt gegeven van iemand die zich aangetrokken voelt tot het fascisme.
Ben een klein beetje bang dat de film niet heel lang in mijn geheugen zal blijven hangen. Toch blij dat ik hem gezien heb.

Prachtig verfilmd verhaal over de harde politieke tegenstellingen in het Italië van de jaren zestig. Teruggebracht naar twee broers die beide (toevalligerwijze) voor het andere kamp kiezen: communisme en fascisme. Ik blijf van Italiaanse films houden.

Een mooie film en een goed verhaal zeer zeker. Toch heeft deze film nergens diep ontroerd en dat vond ik jammer.

Je merkt dat ze er veel in hebben proberen te leggen, maar de film is domweg (gedeeltelijk) mislukt.
Was totaal niet meeslepend en erg simplistisch neergezet en er onstaat geen chemie met de kijker.
Jammer....

Naar boven afgerond 3 sterren.

mee eens. Er mist iets en vond het verhaal zelfs wat warrig overkomen.

Vandaag op TV WDR - 23.15 uur

Bij La Meglio Gioventu (omdat deze vergelijking wel wordt gemaakt) heb ik van begin tot eind op het puntje van mijn stoel gezeten; groots en fascinerend !

Ik ben een enorme liefhebber van de Italiaanse Cinema, maar bij deze film dacht ik telkens; wanneer wordt het nou interessant, wanneer gaat het me eindelijk boeien ?

Nergens dus.

Van de makers van "La Meglio Gioventù" ! Heb erg genoten van deze Italiaanse film over idealen en familierelaties. Vond de cinematografie mooi, alsook de muziek en de acteerprestaties. Niet zo fantastisch dan "La Meglio Gioventù", maar toch in dezelfde trent, en aangenaam om zien.

De pakkende titel deed mij uitkijken naar deze film, maar die viel tegen. Mijn voornaamste probleem was, dat ik geen sympathie kon krijgen voor een van de hoofdrolpersonages. Bovendien kabbelt het verhaal maar voort, zonder dat er interessante dingen gebeuren. La Meglio Giovenù is veel en veel beter.

Mooie puur italiaanse film en cultuur ,maar je mist wel de Pizzeria en de Maffiosi als je snapt wat ik bedoel.

Dat zijn dus stereotypering kansloos ventje. De film is in 1 woord 'geweldig'