Imprint (2006)

Sfeervolle horrorprent met een goed opgebouwd verhaal waarbij de kijker het ware verhaal pas op het eind weet. Een paar knappe horror-momenten !

Mijn eerste Miike. Ik heb Audition en Ichi nog steeds liggen, maar op de een of andere manier vind ik nooit de tijd, rust en/of zin om daar voor te gaan zitten. Mijn eerste kennismaking met deze man, die zo te zien niet vies is van marteling, was dan ook door 'Imprint'. Toegegeven: Imprint bevindt zich vaak op het randje. Af en toe kneep ik mijn ogen wel even tot spleetjes en kon ik nog net een 'gatverdamme' onderdrukken. Interessant blijft het wel, door de af en toe verrassende plotwendingen.

Ik struikelde, net als vele anderen zo te lezen, over het acteerwerk en het feit dat hierdoor de ongeloofwaardigheid van hoog niveau was. Visueel is het prachtig, maar dat mocht voor mij niet baten. Ik dacht dat ik 'gewone' japanners al lastig te volgen vond, maar Engels sprekende Japanners zijn helemaal niks voor mij.

Mijn eerste ingeving was een 2, maar ik gooi er nog een halfje bovenop.

Ook hier mijn eerste Miike. Tegenvalller was het eigenlijk wel.

Ten aller eerste het Engels, deze film had gewoon Japans gesproken moeten zijn, dit komt niet over en zoals eerder gezegd zijn de conversaties niet te volgen als je de ondertiteling niet meeleest.
En dan komt het acteerwerk, de journalist is echt te slecht voor woorden, mijn god zeg. Maar in eigenlijk de hele Masters of Horror reeks is het acteerwerk niet om over naar huis te schrijven tot nu toe. Dit was wel een dieptepunt. De rest is ook niet om over naar huis te schrijven, maar dat komt voornamelijk door het slechte Engels.

Het verhaal sloeg eigenlijk nergens op, erg ongeloofwaardig ook, al was dat misschien ook niet de bedoeling. Maar het einde, moest dat nou echt zo? Haalt de hele film nog meer naar beneden dan het al was.

De gore doet mij er nog een half puntje bovenop doen, heel wat scènes waar ik even bij weg moest kijken, en bij de vinger scenes heb ik hem even doorgespoeld. En die foetussen, heerlijk!

1,5* is meer dan genoeg voor Imprint.

Eem absolute favoriet van me uit de masters of horror serie waar af en toe ook regelrechte wangedrochten tussen zitten.
En deze vind ik wel weer een behoorlijk toppertje.
Miike stopt er lekker veel gore in en het ziet er visueel fantastisch uit.

Met afstand de beste uit de MoH reeks. Moet er nog een aantal herzien en een handjevol voor het eerst bekijken, maar ik verwacht niet dat er iets over deze van Miike heengaat. Typisch dat uitgerekend hij zo laag wordt beoordeelt, prachtig werk

Ijzersterk geschoten, heel levendig. Soort benauwd effect, erg ziek maar toch warm. Sowieso veel geniale zaken tegengekomen waarmee hij het meeste lef toont van alle regisseurs bij dit project. Jammer dat het in het engels moest, dat steenkolen gelul was soms niet om aan te horen.

Qua verhaal doet het hele sterke dingen, meerdere wendingen die eigenlijk allemaal een deur openen voor meer en meer gore. Vrouw en baby onvriendelijk, stijlvol en weer met de nodige Miike-humor... Dikke 4*

Pelts gaat wel over dit misbaksel heen Al moet ik deze eigenlijk weer een keer herzien.

Ben benieuwd, die heb ik volgens mij nog nooit gezien! Deze is iig wel de moeite waard om te herzien. Die tweelingzus... only in Japan

Voor mijn verjaardag heb ik Volume IV en V gekregen van de Masters of Horror collectie. De serie begon voor mij dus met Imprint van Miike. Van de vier die ik heb gezien vond ik dit de leukste. In het begin valt er nog niet veel te beleven. Visueel af en toe wel leuk, maar niet heel bijzonder. Wel mooi kleurgebruik af en toe. Het acteerwerk is best matig en ik werd er een beetje moe van dat hetzelfde verhaal drie keer verteld werd.

Toch heeft dit werkje zeker zijn charme. De martelscène is best gruwelijk en het idee van een tweelingzus in de vorm van een evil hand met ogen en tanden is natuurlijk geweldig.

Niet geweldig, maar zeker een leuke filmpje om een keer op te zetten. 3*.

Ik vond de eerste 35 minuten nog wel goed. Lekker sfeertje,apart verhaal. Maar helaas ontspoord de film in het 2e deel. Geen prettige kijkervaring.

2,5*