The Damned Thing (2006)

Ik ben zo te zien 1 van de weinige, maar The Damned Thing vind ik wel ook een van de betere afleveringen.

Tobe Hooper had met Dance of The Dead al een heel goede sfeervolle goede film in de serie gezet, maar zijn tweede hier was echt heel sterk.

Coole scherpe duistere intro dat de kijker meteen laat smullen voor meer, en we krijgen een boeiend knap verhaal.

Verder volgen paar geweldige gore momenten, en brutte kills.

Een goede Flannery als depressieve uitgebluste sherrif met een verleden dat blijft knagen (wat ik echt geweldig gedaan vond)

Verder ook een cool 80's/90's horror sfeertje dat blijft zweven de volle 60 minuutjes. Wat we niet te veel meer meemaken.

Ook genietbaar dat Ted Raimi er in kwam met een goede rol als gefrustrerende pastoor dat geen blijf met zijn eigen weet.

4,0

Ik heb me eerlijk gezegd ook goed vermaakt met deze korte Horror film, afkomstig uit de vermakelijke "Masters of Horror" TV-serie, en het verhaal wist me tevens te boeien van de eerste minuut (de opening is sowieso goed en hard) tot de laatste minuut (eveneens goed). Niet zozeer dat het verhaal zo goed of origineel is (wel leuk gevonden), maar vooral vanwege de harde uitvoering ervan, waarbij veel geweld en goor is te zien en dat allemaal expliciet in beeld gebracht.

Het verhaal draait om sheriff Kevin van het kleineTexaanse stadje Cloverdale, die in 1981 (daar begint het verhaal ook mee) is getroffen door een familietrauma, waarbij zijn jarige vader John (die dan verward zegt "Dat verdomde ding, het heeft me gevonden") opeens zijn moeder Jodi doodschiet (hard en fraai in beeld gebracht), daarna achter Kevin aangaat om hem ook dood te schieten en dan opeens op mysterieuze dood gaat (geweldige harde scene met veel goor en zeer fraai in beeld gebracht). 24 jaar later staat door zijn familietrauma en zijn manier van leven, als een kluizenaar in het huis van zijn familie die hij heeft vol geladen met beveiligingscamera's en telecommunicatie-apparatuur, zijn huwelijk met Dina en zijn zoontje Mikey op het spel en de geschiedenis lijkt zich ook te gaan herhalen, omdat op de familie (deden aan olieboren) van Kevin een vloek rust (zowel zijn opa in de jaren 50 als zijn als vader in de jaren 80 hebben namelijk hetzelfde meegemaakt). Deze vloek houdt o.a. in dat het hele stadje Cloverdale, waar Kevin dus woont, op een bepaald moment in razernij komt, waardoor er opeens lijken worden gevonden en mensen tegen elkaar schreeuwen en elkaar dodelijk aanvallen. Zal Kevin nu hetzelfde ondergaan als zijn vader en opa en hoe zit het met zijn vrouw Dina en zijn zoontje Mikey ?

Het mysterieuze (wordt op het einde pas duidelijk, maar de poster verraadt eigenlijk al het één en ander) en leuk gevonden verhaal zit goed in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering (inclusief het visuele aspect) ervan, waarin best veel harde en grove dingen gebeuren zoals, een doorgedraaide man die zichzelf met een hamer doodslaat, door regelmatig op zijn hoofd (geweldig in beeld gebracht en ook zeer hard) en lichaam te slaan. Een vrouw die verongelukt met een auto en daarna doormidden scheurt (fraai in beeld gebracht) als sheriff Kevin haar naar zijn auto wilt slepen om naar een ziekenhuis te gaan en natuurlijke de harde opening waarbij de moeder van Kevin wordt doodgeschoten door zijn vader en waarna zijn vader op mysterieuze wijze ook doodgaat. De eerder genoemde doorgedraaide man vertelt overigens ook nog een geweldige mop, voordat hij met zichzelf aan de haal gaat, namelijk:

"Dus die gast zegt tegen het blinde meisje: mijn slang spuugt als je hem aait, omdat hij denkt dat hij mijn lul is"

Naarmate het einde van het verhaal nadert komt er meer duidelijk omtrent de vloek (tijdens het olieboren heeft de opa van Kevin namelijk iets bevrijd in de grond) die op de familie van Kevin heerst en het einde vond ik ook best goed, hard en zelfs sterk en ook de animatie van "The Damned Thing" zag er daarbij wel aardig uit.

De cast deed het best verdienstelijk en bestaat ook niet uit de minste acteurs en actrices zoals Sean Patrick Flanery (o.a. bekend van de Actie / Misdaad film "The Boondock Saints (1999)") in de hoofdrol van Sheriff Kevin, Marisa Coughlan in de rol van Gina (oftewel de vrouw van Kevin), die ik vooral kan uit de leuke (de meerderheid denkt daar overigens anders over) Komedie film "Freddy Got Fingered (2001)" en Ted Raimi (de broer van filmregisseur Sam Raimi) als eerwaarde Tulli, die ook voor wat humor zorgt en ook lekker hard tekeer gaat. Dat laatste o.a. tijdens de biecht van de collega van Sheriff Kevin, die gespeeld werd door niemand minder dan mister Rampage himself namelijk Brendan Fletcher, als het stadje Cloverdale wordt getroffen door razernij.

Al met al een leuke, vermakelijke en zeker ook een harde korte (duurt circa 50 minuten) Horror film, die zich lekker wegkijkt van de eerste tot de laatste minuut. Dat is natuurlijk ook toevertrouwd aan regisseur Tobe Hooper, die zeker niet de minste regisseur is in het Horror genre.

MOH aflevering 16.

Wederom een prima aflevering. Na Hooper's afgrijselijke Dance of the Dead, tevens in het eerste seizoen van MOH, dus een zichtbare verbetering. Aardig Texaans sfeertje, redelijk angstaanjagend en prima geacteerd.

Kleine 3*.

Hmmm.. op zich niet slecht, maar had echt wel wat creatiever gemogen! *2,5

De aftrap van seizoen twee van de TV-serie Masters of Horror is voor Tobe Hooper(ook zijn tweede film in de reeks) De creatieve ideeën en gewaagde beeldvoering uit seizoen één zijn (gelukkig) verdwenen en hebben plaats gemaakt voor merendeels rustige, in medium close-up geschoten scenes. Op sommige momenten zien we zelf een dezelfde desolate sfeer als in TCM. Het regisseren was dan ook prima voor elkaar.

De film gaat ijzersterk van start! Het gezellige avondeten bij een boerenfamilie verandert in een bloedbad wanneer pa schijnbaar zonder enige reden zijn dubbelloops tevoorschijn haalt, mompelt dat 'the damned thing' hem heeft gevonden en zijn vrouw doodschiet.Hierna zakt de film met elke minuut verder in. Zolang de camera op de Sheriff Kevin Reddle en zijn gezin gericht wordt gehouden, is het boeiend genoeg. Extra vermelding voor Ted Raimi (The Midnight Meat Train) Het acteerwerk was dus goed!

De special FX aan het begin waren nog goed. Maar als er grootschalige chaos ontstaat onder de inwoners van het stadje en iedereen elkaar in blinde moordlust te lijf gaan, blijft het buiten beeld en wordt dit op klunzige wijze gesuggereerd. Daar was blijkbaar geen budget voor. Helaas wel voor de van digitale effecten doortrokken finale van deze aflevering? Er waren zoveel manieren om te eindigen en ze kozen precies het verkeerde eind. Ambitie waren er zeker maar de beperkte tijdsduur en budget doen de film stranden in goede bedoelingen en lichte chaos. Het is allemaal nog net genoeg solide maar voor een spectaculaire opening van het tweede seizoen is er te weinig vuurwerk.

Ondanks de algemeen lage beoordelingen herpakt regisseur Tobe Hooper zich sterk in dit tweede seizoen van de Masters of Horror. Zijn vorige werk Dance of the Dead was namelijk een aanfluiting, maar The Damned Thing excelleert in het neerzetten van een mysterieuze, dreigende atmosfeer. Dat er beperkte financiële middelen beschikbaar waren, uit zich spijtig genoeg in een wat levenloos opgemaakte omgeving, waar Hooper wel beter in had mogen investeren. De personages zijn daarnaast ook niet briljant geacteerd, maar de overkoepelende antagonist trekt je als kijker gemakkelijk naar het scherm toe. Tussendoor een aantal doeltreffend expliciete beelden en beklijvende massamomenten, Hooper laat hiermee zien de kunst van het filmisch dirigeren nog niet verleerd te zijn.