2 Days in Paris (2007)

Ik moest ook gelijk denken aan de dialogen in "Before Sunrise" en met name "Before Sunset", waar Julie Delpy een bijna soortgelijke rol en soortgelijk type speelt; neurotisch, druk, niet altijd even zelfverzekerd enzovoorts. Alleen was ze in die films misschien wat minder prikkelbaar en had ze wat minder woedeaanvallen...

Leuke film, lekker sfeertje, goede regie van Julie Delpy en tevens prima rollen van Julie Delpy en Adam Goldberg, en óók nog een piepklein maar leuk en gedenkwaardig rolletje voor de Duitse Daniel Brühl (Good Bye Lenin!) als fee slash bioterrorist slash activist! Die scène had ik al eens eerder op TV gezien realiseerde ik me toen ik hem zag. Leuke rol!

Heel aardige film! 3,5*

Sluit me aan bij narva77.

Een zeer aardige, soms zwartgallige romantische komedie.
Adam Goldberg speelt wat mij betreft een heerlijke rol. De korte shots van zijn gezicht (vaak ondersteund door een warrig gitaar-riffje) wanneer er weer iets gebeurd wat hij totaal niet begrijpt, maakte het voor mij.
Scenes en opmerkingen ('anale seks in Frankrijk is net zo iets als scrabble spelen') die hij vervolgens met het meest droge gezicht zegt, zijn briljant.
Maar ook bijvoorbeeld de moeder (die beweert een van de sletten van Jim Morrison te zijn geweest) en de vader (met zijn semi anti-Amerikaanse opstelling).
De arthouse-instelling van de film paste vrij goed, ook door bijvoorbeeld de gedachtes in te spreken over het beeld van de dialoog. Om dit te doen bij het einde was een goede keuze, met tevens een mooie afronding.

Maar onder de streep beklijft de film niet helemaal en komt zo net niet aan de 4*.
Binnenkort volgt denk ik al een herziening met de vriendin; wellicht dan wél een verhoging.

Wat een heerlijke film!
Na een wat moeizaam begin, ontwikkelt zich een kolderiek verhaal over cultuurverschillen met messcherpe dialogen en haast ontelbare hilarische situaties, waarin met name de eigenaardigheden van Parijsenaars flink worden afgezeken. Maar het bijzondere is, dat je de meeste grappen niet voelt aankomen.

Julie Delpy is werkelijk briljant, zowel als actrice als ook als regisseur (bij haar debuut). Adam Goldberg vult haar in deze film op een perfecte manier aan. Bijzonder is dat Delpy's echte ouders ook haar ouders spelen in deze film en dat de thuisopnamen gemaakt zijn in het ouderlijk huis.
Iedereen die eens lekker anderhalf uur wil lachen, mag deze film neit missen!

Samen met Alexei Landeau (speelt Delpy's zuster Rose in deze film) heeft Julie Delpy het scenario geschreven van een soort vervolg: 2 Days in New York, die dit jaar uitkomt. Ik kijk er nu al naar uit.

Mist de subtiliteit en oprechtheid van Before Sunrise/Sunset, maar verder blijf ik dit toch ook een heerlijk filmpje vinden. 2 Days In Paris mikt duidelijk meer op de lach en slaagt daar bij mij wel in. Vooral Goldberg is bij vlagen geweldig als nuchtere Amerikaan die met steeds grotere verbazing moet aanzien hoe de Fransen rond hem zich gedragen. Die stare-down in de metro , geweldig.

Net als in Linklaters prachtige dubbel veel razende dialogen en een authentieke stadssfeer. Hier wel niet het gevoel dat je naar 2 mensen aan het kijken bent die voor elkaar gemaakt zijn. Toch 4* voor deze amusante praatfilm.

j'ai dû rire toutes les 5 secondes! Supercool !
Een zeer geslaagde film. Ik houd wel van dit soort film. Maar niet enkel de humor is er prachtig in verwerkt, het is een mooi totaalplaat. Een echte aanrader.

Wat een prachtige vrouw is Julie Delpy toch zeg, en ook haar personages die ik tot nu toe zag waren kleurrijk en warm

2 Days in paris probeert een beetje het gevoel van Before Sunrise te evenaren had ik het idee, hier slaagt de film maar voor de helft in.
Is het trouwens normaal dat de franse gesprekken niet ondertiteld zijn, of ligt het aan mijn versie? als dat het geval is moet ik de film snel eens herzien want verstond nu helemaal niks van de franse gesprekken.

Voor nu een 3,5 omdat ik bewondering blijf hebben voor Julie Delpy en ook haar tegenspeler Adam Goldberg paste goed bij haar.

Erg leuk. Heb hiermee weer een film gevonden die precies in mijn straatje past. Een film die het moet hebben van de dialogen boven een eventueel plot. En erg goed uitgevoerd ook.

Het begint op zich vrij alledaags, waar ik altijd graag naar mag kijken, maar het is zo interessant mogelijk gehouden door er toch een aantal wat meer 'spannende' elementen aan toe te voegen, zoals het gekibbel tussen iedereen, de ruzie in de taxi. Helaas dat het tegen het einde allemaal wat overdreven wordt met alle gebeurtenissen. Het had van mij wel wat normaler mogen blijven.

Marion is een erg geloofwaardig personage ook al is ze wat apart, goed gedaan, en de opmerkingen van Jack zijn stuk voor stuk grappig en raak. Het komt echt over dat Marion thuis is, haar vrienden weer ziet, op haar gemak is, en Jacks ongemakkelijkheid daar tegenover is ook erg herkenbaar gedaan. Sowieso een erg goed geschreven script, het blijft elkens telkens interessant en leuk om te volgen.

Het spannende muziekje dat soms werd gebruikt is jammer. De film werkt het beste als alles zo realistisch mogelijk wordt gebracht. Filmische elementen verstoren het concept. Hoewel de grappige dingetjes tussendoor, zoals de foto's uit Venetië, wel leuk waren.

Ik kende Delpy tot nu toe alleen van Before Sunrise, als een mooie vrouw en geweldige actrice, maar een goede filmmaakster is ze blijkbaar ook nog!

Voor nu 4*, hoewel ik me kan voorstellen dat ik het ooit nog verhoog na herziening.