Wing and a Prayer (1944)

Komt langzaam op gang de laatste 10 minuten actie.

Een film waar ik veel meer van had verwacht, maar helaas tegenvallende film. Goede bezetting in deze film met o.a. Harry Morgan, bekend van M.A.S.H. Maar heel bijzonder is het acteerwerk van allen toch niet, alleen Don Ameche springt er nog een beetje uit maar het blijft toch allemaal wat middelmatig.

Film met de nodige propaganda en heldenmoed, passende muziek erbij, o.a. Anchors Aweigh. Heb er geen moeite mee, is wel vaker zo met oorlogsfilms uit die tijd, Hollywood goes to war.

Het relaxte wat vooral het eerste uur kenmerkt, stoorde mij echter wel. Dit is een soort filmisch antwoord op de aanval op Pearl Harbor. Je weet met wat voor een vijand je te maken hebt, moet je niet aankomen alsof oorlog een soort grappig spel is, want voor veel van die moedige mannen was het toch enkele reis Stille Oceaan. Wordt na een uur een stuk serieuzer met ook wat meer actie maar blijft toch allemaal aan de matige kant.

De opnamen aan boord van zo'n vliegdekschip, met allerlei bedrijvigheid zijn wel geslaagd. Als ook de opstijgende en landende vliegtuigen. Zal wel deels documentatiemateriaal zijn, maar het zit er dan toch wel goed doorheen gevlochten. 2.0

Tijdens de film marathon verder met deze Wing and a Prayer en dus een film die tijdens de Tweede Wereldoorlog al werd geschoten over de slag om Midway en de aanloop daarnaartoe.

En aanvankelijk loopt de film niet over van de actie en gebeurtenissen waar de meeste opwinding komt uit het landen van de toestellen tijdens de opening van de film, iets waar bepaalde karakters ook meteen met hun verhouding op scherp worden gezet. Het zijn irritaties te over waar de carrier, waarschijnlijk de USS Yorktown, wordt ingezet als lokaas om vooral de Jappen in een soort schaduwspel voor de gek te houden en ze vooral uit de tent te lokken rondom Midway. Een voorstelling van zaken die niet helemaal klopt, maar dat terzijde...

Het gebruik van echte beelden is zoals zo vaak goed, grappig de jong ogende Harry Morgan die we beter kennen als leidinggevende van het hospitaal in de serie MASH, en als men dan eindelijk ten strijde trekt wordt dat toch fraai vormgegeven en is andermaal dat beeld van stress, spanning en de piloten richting een zekere dood sturen, want als de vijandelijke luchtafweer hun niet fataal wordt is het wel de uiterste grens qua bereik die benadert wordt met de point of no return voor de vliegtuigen. Voeg daar ook nog fraaie beelden aan toe van het vliegdekschip zelf die onder vuur komt te liggen met alle afweer in volle actie waar de hulzen over het dek vliegen waarop Wing an a Prayer toch nog op een niet verwachte manier eindigt omdat het begin nogal gezapig was.

Met terugwerkende kracht toont de film dus wel degelijk een sterk beeld van uitzichtloosheid, het altijd maar onderweg zijn, irritaties aanboord van de kleine vertrekken mede vanwege het tactisch heen en weer schuiven, om vervolgens toch met een knal af te sluiten rondom wapengekletter en actie. Wat mij betreft is dit dan ook een prima film.