Sprængfarlig Bombe (2006)

Erg leuke en vlot vertelde satire op de Scandinavische film.

Vol met sneren naar Dogma. Duurt met z'n 90 minuten precies lang genoeg en waar andere satires over film vaak te lang doorgaan en in herhaling vallen of flauw worden, blijft deze leuk. 4*

Enigszins verkleed als Christoffer Boe en zich gedragende als een omhoog gevallen en kinderachtige Lars Von Trier (er worden hier daar flinke sneren geincasseerd op zijn naam) speelt Nicolaj Lie Kaas weer een fantastische rol op zijn alsmaar groeiende lijst van formidabele rollen. Tegenspeler Ulrich Thomsen is onherkenbaar (is dat de hoofdrolspeler van Festen?). Grappig dat beide heren voornamelijk bekend zijn door hun acteergeweld in verscheidene Dogme-films.

De artistieke kroonjuwelen en lievelingen, Boe en Von Trier, krijgen er flink van langs. Maar echt bijtend wordt het zelden. Het gaat er lekker fris aan toe.

En die frisheid is ook de charme van de film. Herkenbare humor voor een groot publiek.

Verdienstelijke 4*, zal door mond-op-mond-reclame wel eens een hitje kunnen worden in de filmhuizen.

Sluit me volledig aan bij de vorige sprekers! 4*

Wederom een erg vermakelijke film die in alles goed is maar nergens echt in uitblinkt. Een satire die soms erg leuk is en soms iets minder. Erg goede hoofdrollen. Vooral de filmmaker (s) natuurlijk. De soundtrack is soms leuk maar ligt er soms iets té dik bovenop. Film die weinig mensen niet leuk zullen vinden denken.

Ja, was een welkome afwisseling na Un beau matin, wat was die verschrikkelijk zeg. Ik heb erg gelachen, deed me aan de films van Eddy Terstall denken.

Dit IFFR hitje mocht dan wel (vreemdgenoeg imho) geen bios-release gekregen hebben, maar de dvd-release staat gepland op 1 december. Verdient wel een groter publiek, gelukkig maar.

Zo'n dogma satire mogen ze in mijn pet gooien, doet me niks, wat overblijft is een flauw verhaal, goede akteurs welliswaar, af en toe een glimlach.

Grappige satire op de deense filmindustrie, met twee leuke hoofdrollen. Blijft helaas niet scherp tot het einde; ongeveer een kwartier voor tijd is de rek er wel een beetje uit. Gelukkig valt er al met al nog net genoeg te lachen. Wederom een leuk script van Anders Thomas Jensen (Adam's Apples).

Begon leuk en het uitgangspunt is grappig.

Heeft de verwachtingen helaas niet kunnen waarmaken.

Het duurde heel lang voordat ze op de filmset zitten. Daar had ik de leukste grappen verwacht, maar dat viel erg tegen. Het werd juist uitermate flauw en de film gaat uit als een nachtkaars.

Veel leukere parodieën op filmmaken:

Living in Oblivion en In the Soup, beide met Buscemi. Ook Ed Wood is een aanrader in dat genre.

Prima film.

Goede geacteerd en gewoon leuk om naar te kijken.

3,5*

Het uitgangspunt is ijzersterk en de acteurs erbij lijken ook enorm veelbelovend maar viel toch tegen. Het grootste probleem is dat het voornamelijk allemaal wat minder grappig dan gedacht is. Eigenlijk wordt het pas echt leuk als Tonny een script gaat schrijven en de discussies die daar uit voortvloeien. De scenes op de set zelf zijn dan weer juist erg flauw. Clash of the Egos is dan ook een film die constant tussen flauw en leuk in blijft hangen en daarom ook geen voldoende verdient.

2,5*

Een erg leuke komedie, wellicht wat voorspelbaar. De schreeuw-tirades van de regisseur zijn echt hilarisch.

Erg fijne satire, waarbij ik af en toe op de grond heb gelegen van het lachen. Het is net alsof Grunberg en Brusselmans samen een boek zouden schrijven. Goed acteerwerk en prima vermaak. Alleen zakt de film tegen het einde een beetje weg.

Weer zo'n geinig Deens filmpje met vermakelijke typetjes en die typisch Deense humor. Het verhaal zelf is erg origineel, en de film neemt op leuke wijze filmcliches (artistieke bullshit, domme aktiefilms en filmrecenties) op de hak. Geen topper maar zeker een leuk tussendoortje.

Had er door de lage IMDB score niet veel van verwacht, maar wat heb ik genoten van deze film. Origineel, herkenbaar en erg grappig.

Wat ik mis is een portie pit in de humor van deze film. Ik keek naar een luchtige komedie, daar waar ik vanuit Scandinavië iets veel snediger en sarcastischer verwacht had.

Leuk, maar door het gebrek aan diepgang, ook in verhaal en acteerwerk, toch niet meer dan de klassieke dertien in een dozijn.

Een beetje cynisch is het feit dat die bijtende humor bijvoorbeeld wél in Festen (1998) zat; met bovendien een Thomsen die daar veel meer van zichzelf gaf.

Vermakelijke film. Leuk verhaal, het is af en toe best grappig en het acteerwerk is goed. Het is geen film die echt zal blijven hangen, ik vind ‘m niet heel bijzonder of indrukwekkend en het bevat weinig diepgang, maar het is een fijne film om eens gezien te hebben. Scandinavische films bevallen mij sowieso wel vaak. Een 7. 3,5*